thumb|Victoria, bekroning Rijksmuseum Amsterdam. thumb|Doodsbrief van Jean François Vermeylen Joannes Franciscus (Jean François) Vermeylen (Werchter, 24 maart 1824 – Leuven, 27 juli 1888) was een Belgisch beeldhouwer.Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. . p. 2684. Hij wordt ook vermeld als Frans Vermeylen (sr.) en Jan Frans Vermeylen.
Leven en werk Jean François of François Vermeylen was een zoon van kleermaker Petrus Vermeylen en Maria Theresia De Leva.Burgerlijke stand van Werchter: geboorten 1857, akte 30. Zijn moeder werd hier vermeld als 'Theresia De Lever'. Hij werd in Leuven opgeleid door beeldhouwer Charles Geerts, die in een deel van het voormalig Savoyecollege een school had geopend. Later had Vermeylen zelf zijn atelier in de Minderbroedersstraat."Beeldhouwersatelier Frans Vermeylen", Inventaris Onroerend Erfgoed. Hij trouwde in 1856 met Elizabeth Van Beneden. Vermeylen volgde zijn oud-leermeester Geerts op als hoogleraar aan de academie van Leuven.Edmond Marchal (1895) La sculpture et les chefs-d'œuvre de l'orfèvrerie belges. Brussel: F. Hayez.
Vermeylen maakte vooral neogotische bustes en standbeelden. Hij was onder meer betrokken bij de restauratie van het stadhuis van Leuven (1852-1881).Cor Engelen en Mieke Marx (2002) Beeldhouwkunst in België vanaf 1830. Brussel: Algemeen Rijksarchief en Rijksarchief in de provinciën, Studia 90. Volume III, p. 1750-1751. Vermeylen werkte vanaf ca. 1880 samen met zijn zoon Frantz Vermeylen (1857-1922). Omdat vader en zoon in dezelfde stijl werkten, zijn hun werken niet altijd eenduidig aan een van beide toe te schrijven.Lutgarde Bessemans (1989) "Frantz Vermeylen, een vriend des huizes. Een voorlopige inventaris van zijn oeuvre." in: Arca Lovaniensis artis atque historiae reserans documenta 18, jaarboek 1989. Leuven: De Vrienden van de Leuvense Stedelijke Musea.
In juli 1880 werd door architect Pierre Cuypers een prijsvraag uitgeschreven voor de uitvoering van decoratief beeldhouwwerk voor het in aanbouw zijnde Rijksmuseumgebouw in Amsterdam: een fries boven de doorrit in de voorgevel, zes beelden die de kunst, de historie, de bouwkunst, de beeldhouw-, schilder- en graveerkunst voorstellen en zes bekroningen voor de ingangen. Inzendingen waren welkom voor een van de drie of alle drie de categorieën. Het onderwerp voor de voorstellingen lag al vast, de beeldhouwers dienden de stijl van hun modellen en ontwerpen aan te passen aan die van het gebouw."Rijks-Museumgebouwen te Amsterdam. OPROEPING VAN BEELDHOUWERS", Nederlandsche staatscourant, 5 juli 1880; "Beeldende kunsten - Prijskampen", De Vlaamsche Kunstbode, jrg 10 (1880). Vermeylen won de opdracht voor de drie categorieën en maakte bovendien een bronzen beeld van De Victorie, die de centrale topgevel van het museum bekroont. De Nederlandse beeldhouwer Bart van Hove maakte de Bezieling en de Arbeid en de bustes boven de vensters."Het Rijks-Museum", Algemeen Handelsblad, 31 augustus 1884; "Het nieuwe Rijks-Museum", De Tijd, 14 juli 1885.Zie de notities met betrekking tot werk van Vermeylen (ook vermeld als Vermeijlen) in het Rijksmuseum (Gebouwdossier P.J.H. Cuypers) / Archief, Het Nieuwe Instituut.
In 1884 was Vermeylen een van de beeldhouwers, naast Eduard Roskam en Ludwig Jünger, die een opdracht kreeg voor het maken van modellen voor decoratief beeldhouwwerk aan het hoofdgebouw van het Centraal Station in Amsterdam, naar schetsen van Pierre Cuypers. Vermeylen leverde in augustus 1886 diens modellen in, de ontwerpen werden uitgevoerd door zijn leerling Martin van Langendonck."Verslag betreffende den aanleg der Staatsspoorwegen van 1 Januari tot 31 December 1884", Nederlandsche Staatscourant, 14 mei 1885; "Verslag betreffende den aanleg van Staatsspoorwegen van 1 Januari tot 31 December 1886", Nederlandsche Staatscourant, 22 april 1887; "Het Centraalstation", Algemeen Handelsblad, 12 oktober 1889.
Jean François Vermeylen overleed op 64-jarige leeftijd.
Enkele werken 1856-1859: Allegorisch reliëf in de toegangspoort van de Centrale gevangenis van Leuven. 1871-1875: Onze-Lieve-Vrouw met Kind op linkerarm, gevelbeeld voor het Onze-Lieve-Vrouwecollege in Antwerpen. Geplaatst als gevelbeeld in een nis op de hoek van de Frankrijklei en de Louiza-Marialei. 1872-1875: Beelden van Christus en de vier evangelisten voor het altaar van de Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk (architect Charles Maillard) in Zuid-Wervik. 1874: Communietafel in de Sint-Catharinakerk in Rijsel, dient tevens als marmeren koorhek (ruim 7,5 meter), naar een ontwerp van architect Ch. Maillard. Clôture de choeur (table de communion), Plateforme ouverte du patrimoine. 1880-1885: Fries, gevelbeelden, bekroningen voor de ingangen van o.a. de afdelingen Schilderkunst en het Rijksprentenkabinet en een beeld van De Victorie voor het Rijksmuseumgebouw in Amsterdam. 1882: Onze-Lieve-Vrouwe met Kind, gevelbeeld voor de Onze-Lieve-Vrouw van Gratiekerk in Antwerpen. 1883: Beelden van De Vrede, een oude Fries en een Spaans burger of La Paix en twee Guerriers. Alle gesigneerd "Vermeylen 1883" en ìn 1899/1900 gegoten bij de Compagnie des Bronzes. De anderhalve meter hoge beelden werden in 1900 aangekocht door het Rijksmuseum Amsterdam en zijn in 1950 in bruikleen gegeven aan de gemeente Edam.De benaming van de beelden wisselt in de verschillende bronnen. In het archief van Cuypers worden ze ook vermeld als De Vrede, De Batavier en De Fries. Het Rijksmuseum noemt ze in de online collectiebeschrijving De Vrede, Een gewapend Burger en Een batavier. Deze benaming werd ook vermeld in de door Jaap Leeuwenberg en opgestelde catalogus Beeldhouwkunst in het Rijksmuseum (1973). Jochen Becker vermeldt ze als "Bataaf (oder Vries), Geus, Vrede" in "'Ons Rijksmuseum wordt een tempel: zur Ikonographie des Amsterdamer Rijksmuseums", Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek, vol. 35 (1984), p. 227-326. 1884-1886: Modellen voor o.a. het Koninklijk wapen, het alliantiewapen Oranje-Nassau en Waldeck-Pyrmont en gevelreliëfs in de voorgevel, en het beeld Schilddrager van den koning voor het centraal station in Amsterdam.Evelien de Munck Mortier en Tanja Karreman, red. (2019) Kunst op Nederlandse stations. Bussum: Uitgeverij TOTH i.s.m. Bureau Spoorbouwmeester. . p. 192-195. Heilige Job en Mozes met de tafelen der wet, beeldjes in de collectie van M Leuven.
Galerij
Categorie:Belgisch beeldhouwer