Karel Stephanus de Graag (Gorinchem, 30 november 1874 – Den Haag, 21 april 1940) was een Nederlands arts, voetballer en cricketspeler.
Biografie De Graag werd geboren als zoon van rijksontvanger Johannes de Graag en Karolina Stephana Couwenberg. Hij was een broer van kunstenares Julie de Graag.
Hij volgde het gymnasium in Den Haag en begon daarna aan de studie geneeskunde aan de Universiteit Leiden. In 1902 promoveerde hij cum laude op het proefschrift Het beenmerg en zijne elementen, dat een jaar later ook in het Frans werd gepubliceerd. Zijn zus Julie maakte voor zijn proefschrift illustraties. Zij maakte ook twee ex libris voor hem.
Na aanvullende medische opleidingen in het buitenland werkte De Graag als assistent bij diverse hoogleraren. Tijdens een ziekteperiode van prof. D.E. Siegenbeek van Heukelom verving hij deze tijdelijk in diens onderwijs- en onderzoekswerkzaamheden. Later vestigde hij zich als arts in Den Haag, waar hij een omvangrijke praktijk opbouwde en een bekende figuur werd in het Haagse medische en sociale leven. In 1930 beëindigde hij zijn praktijk.
Sport en verenigingsleven De Graag speelde vanaf 1890 cricket bij HCC. Daarnaast was hij van 1892 tot 1897 actief als achterspeler bij HVV, waarvoor hij 37 keer uitkwam in het eerste elftal. In het seizoen 1895–1896 werd hij met de club landskampioen.
Na zijn pensionering was De Graag actief binnen de bridgesport. Samen met zijn echtgenote nam hij deel aan bridgewedstrijden en hij was bestuurslid van de Haagse afdeling van de Nederlandschen Bridgebond.
Overlijden De Graag overleed in april 1940 op 65-jarige leeftijd in Den Haag. Zijn echtgenote, Maria Dina de Graag-van Emden, overleed een dag later. Over hun doodsoorzaak bestaat geen eenduidig beeld. Beiden werden gecremeerd in Velsen, waarna hun as werd bijgelegd in het familiegraf van Van Emden op Nieuw Eykenduynen.
Categorie:Nederlands medicus Categorie:Nederlands voetballer Categorie:Nederlands cricketspeler