Giuseppe Prezzolini (Perugia, 27 januari 1882 – Lugano, 14 juli 1982) was een Italiaanse schrijver, journalist, redacteur en literatuurcriticus. Hij speelde een cruciale rol in de Italiaanse cultuur van de vroege 20e eeuw als oprichter van invloedrijke tijdschriften en als bemiddelaar tussen de Italiaanse en Amerikaanse intellectuele werelden.
Biografie Vroege jaren en tijdschriften Prezzolini werd geboren in Perugia uit Toscaanse ouders. Hij was grotendeels autodidact en ontwikkelde al vroeg een scherpe, kritische geest. In 1903 richtte hij samen met Giovanni Papini het tijdschrift Il Leonardo op, dat een platform bood voor nieuwe filosofische en literaire stromingen in Italië, zoals het pragmatisme.
Zijn belangrijkste bijdrage aan de Italiaanse cultuur was de oprichting van het weekblad La Voce in 1908. Onder zijn leiding werd dit tijdschrift het belangrijkste morele en intellectuele referentiepunt voor een hele generazione schrijvers en denkers. La Voce hield zich niet alleen bezig met literatuur, maar ook met politieke en sociale hervormingen, waarbij Prezzolini streefde naar een "intellectuele eerlijkheid" en modernisering van de Italiaanse staat.
Amerikaanse periode In 1929 emigreerde Prezzolini naar de Verenigde Staten. Hij werd benoemd tot professor aan de Columbia University in New York, waar hij ook directeur werd van de Casa Italiana. Gedurende meer dan 25 jaar fungeerde hij als een culturele ambassadeur voor de Italiaanse literatuur in Amerika. In deze periode schreef hij veelvuldig over de verschillen tussen de Amerikaanse en Italiaanse samenleving, vaak met een ironische en gedistantieerde blik.
Latere jaren in Zwitserland Na zijn terugkeer naar Italië in de jaren 60 vestigde hij zich uiteindelijk in Lugano, Zwitserland. In zijn latere werk nam hij een uitgesproken conservatieve en sceptische houding aan ten opzichte van de moderne Italiaanse democratie en bureaucratie. Hij bleef tot op zeer hoge leeftijd actief als schrijver en columnist voor kranten zoals Il Resto del Carlino. Prezzolini overleed in 1982, kort nadat hij de leeftijd van honderd jaar had bereikt.
Belangrijkste werken De bibliografie van Prezzolini is enorm en omvat meer dan vijftig boeken en honderden artikelen. Hieronder volgt een selectie van zijn meest invloedrijke werken:
La coltura italiana (1906, met Giovanni Papini) L'arte di persuadere (1907) Dopo Caporetto (1919) Vita di Nicolò Machiavelli fiorentino (1927) America in pantofole (1950) L'italiano inutile (1953) Manifesto dei conservatori (1972) Diario 1900-1941 en Diario 1942-1968 (postuum)
Bronnen en referenties
Categorie:Italiaans schrijver