Jet Over the Atlantic is een Amerikaanse dramafilm uit 1959 onder regie van Byron Haskin met in de hoofdrollen Guy Madison, Virginia Mayo, George Raft en Ilona Massey. Destijds werd de film in Nederland en Vlaanderen uitgebracht onder de titel Herrie Boven De Atlantische Oceaan.
Verhaal
Brett Matton, een veteraan van de Amerikaanse luchtmacht uit de Koreaanse Oorlog, wordt gezocht voor moord en is naar Spanje gevlucht. Daar woont hij al twee jaar en is hij verloofd met Jean Gurney, een voormalig showgirl. FBI-agent Stafford arriveert in Spanje om Brett te arresteren en uit te leveren aan de Verenigde Staten.
Aan boord van hun commerciële vlucht naar New York bevinden zich Jean, die op het laatste moment een ticket heeft gekocht, en Lord Leverett, een man die getraumatiseerd is door de dood van zijn dochter. Leverett heeft een chemisch gif in zijn tas verstopt.
De geboeide Brett krijgt van Stafford een paar minuten de tijd om Jean over zijn verleden te vertellen. Zijn verhaal is dat twee mannen een barman hebben vermoord, hem bewusteloos hebben geslagen en het pistool in zijn hand hebben gelegd. Omdat hij overtuigd was dat hij nooit een eerlijk proces zou krijgen, is Brett gevlucht. Een dominee aan boord voltrekt het huwelijk tussen Brett en Jean met toestemming van de agent. Brett steelt een pistool van een slapende partner van Stafford. Hij vertelt Jean dat hij, om een gevangenisstraf te ontlopen, van plan is het vliegtuig te kapen en te landen in Montreal, op een vliegveld dat hij kent.
Het gif lekt uit Leveretts koffer, waardoor giftige dampen vrijkomen en er brand uitbreekt in de cabine. De piloten en de navigator komen daarbij om het leven. Voormalig gevechtspiloot Brett is nu de enige die het vliegtuig kan besturen. Hij moet een noodlanding maken op het water, zonder radio, die door Leverett werd beschadigd. Brett schiet Leverett uiteindelijk neer, hoewel een dankbare Stafford er nog steeds op staat het wapen te krijgen.
Brett heeft medelijden met de stervende passagiers en landt het vliegtuig. De autoriteiten op de grond informeren Stafford dat een andere man wordt aangeklaagd voor de moord in de bar en dat Brett zal worden vrijgesproken.
Rolverdeling
| || Brett Murphy |- | || Jean Gurney |- | || Stafford |- | || Madame Galli-Cazetti |- | || Lord Robert Leverett |- | || Ursula Leverett |- | || Mevr. Lanyard |- | || June Elliott |- | || Maria |- | || Dr. Vanderbird |- | || Juf. Hooten |- | || Dean Halltree |- | || Mr. Priestwood |- | || Juf. Lanyard
Productie thumb|In de film werd een Bristol Britannia gebruikt. De film was de eerste productie van Inter-Continent Films en Inter-Continent Releasing, twee bedrijven opgericht door Benedict Bogeaus en James R. Grainger. Ze kondigden een reeks films aan, waaronder Jet Over the Atlantic, The Gold Bug, Shoot Out!, Early Autumn en The Glass Wall.
De titel van de film was misleidend, aangezien het passagiersvliegtuig een Bristol Britannia met turbopropmotoren was, en geen "puur" straalvliegtuig. Everett Aaker, de biograaf van George Raft, noemde Jet Over the Atlantic "een voorloper van het rampenfilmgenre".
De belangrijkste opnames voor Jet Over the Atlantic vonden plaats van 27 april tot begin juni 1959 in Mexico-Stad.
Jet Over the Atlantic was George Rafts laatste grote filmrol. Zijn rol was beperkt en een zichtbaar zieke Raft had zuurstof nodig op de set. (2013), pp. 169-170. De film was ook opmerkelijk vanwege Ilona Masseys terugkeer naar de filmwereld na een afwezigheid van 10 jaar, en als Guy Madisons laatste Amerikaanse film.
Release en ontvangst Jet Over the Atlantic was in de eerste plaats een B-film die werd verbannen naar de onderste helft van dubbele filmvoorstellingen. Met televisiesterren Ilona Massey en Guy Madison in de hoofdrollen, was de film een van een reeks films uit de late jaren 1950 die aanvoelden als een televisieaflevering.
Een recensie van The New York Times noemde de film slechts "een melodrama waarin George Raft, Guy Madison en Virginia Mayo in de lucht terechtkomen in een beschadigd vliegtuig... door een of andere gerechtelijke dwaling komen ze er allemaal levend uit". Latere recensies richtten zich op de tekortkomingen van het scenario, de castingkeuzes en de lage productiewaarden, en deden de film af als volstrekt ontoereikend, zowel qua thriller als qua rampenfilm.
Externe links
Categorie:Amerikaanse film Categorie:Film uit 1959 Categorie:Dramafilm Categorie:Zwart-witfilm