Karel Bagijn (Zeist, 1948 – Laren, 5 mei 2025) was een Nederlands journalist en fotograaf. Hij maakte gedurende zijn carrière naam als verslaggever op het gebied van misdaad en internationale conflicten, maar vooral als Surinamespecialist.Jaap Visser, ‘Journalist en fotograaf met het oog’, Volkskrant, 9 juni 2025
Opleiding en carrière Bagijn studeerde kortstondig sociologie, maar brak deze studie af om in 1970 als leerling-journalist aan de slag te gaan bij de De Gooi- en Eemlander. In 1974 stapte hij over naar Het Parool, waar hij zich specialiseerde in misdaadverslaggeving. In 1980 trad hij in dienst bij het Algemeen Dagblad, waar hij tot 2003 werkte.
Naast zijn werk voor Nederlandse kranten was Bagijn van 1980 tot 2003 freelance verbonden aan de BBC Caribbean Radio Services. Gedurende zijn loopbaan deed hij verslag van conflicten in Bosnië, het Verre Oosten en Zuid-Amerika.
Bloedbad van Moiwana In 1986 reisde Bagijn samen met collega-journalist Paul Grijpma via Frans-Guyana illegaal naar het Surinaamse binnenland, om verslag te doen van de strijd tussen het Nationale Leger en het Junglecommando van Ronnie Brunswijk.Tonny van der Mee, ‘Bloedbad in jungle was on-Surinaams’, Provinciale Zeeuwse Courant, 23 november 2023
Samen met twee prominente Surinamers uit Nederland (Henk Chin A Sen, oud-premier en voorzitter van de Raad voor de Bevrijding van Suriname, en Eddy Jozefzoon, adviseur van Brunswijk) ging hij op reportage en was op dat moment getuige van de nasleep van het Bloedbad van Moiwana, waarbij hij als enige foto's kon maken van de slachtoffers. Het fotorolletje gaf Bagijn mee aan Chin A Sen, die eerder naar Nederlands reisde dan hij. Later bekende hij "behoorlijk nerveus" geweest te zijn over deze overdracht.
Deze foto's werden later gebruikt als bewijsmateriaal in het onderzoek naar het regime van Desi Bouterse. Bouterse typeerde Bagijn vervolgens als een 'leugenachtige riooljournalist'.
Fotograaf onder pseudoniem Bagijn gebruikte voor zijn fotografie in oorlogsgebieden zoals de Balkan regelmatig het pseudoniem ‘Chuck Curtis’.
Persoonlijk Bagijn was tweemaal gehuwd. Uit zijn eerste huwelijk kreeg hij twee zonen. In 1994 ontmoette hij Ruulke van Overbeeke, met wie hij in 1998 trouwde en in 2003 een zoon kreeg.Mark Schalekamp, ‘Thuis bij de Bagijntjes’, HP De Tijd, 27 augustus 2022
Na zijn pensionering in 2003 vestigde het echtpaar Bagijn zich in Laren. Samen met Udo Buys (oud-pr-manager van Martinair) startte hij de website Culisite waar hij met grote regelmaat verslag deed van wat er zich afspeelde binnen de wereld van de betere restaurants.
De loopbaan van zijn vrouw bracht hen van 2015 tot 2017 naar Parijs en vanaf 2019 naar New York, waar zij een leidinggevende positie heeft bij investeringsmaatschappij Carlyle en verantwoordelijk is voor Carlyle AlpInvest.
In New York hield hij zich bezig met de opvoeding van hun zoon en legde met zijn camera’s en smartphone regelmatig de stad vast.
Eind 2024 publiceerde hij in eigen beheer het zwart-wit fotoboek Een Nederlander in New York City, een ode aan zijn favoriete camera’s en de stad New York.'Karel Bagijn legt stadsleven New York vast': ‘Woody Allen lachte verlegen naar me’, De Gooi- en Eemlander, 29 december 2024
Bagijn overleed op 5 mei 2025 op 77-jarige leeftijd.
Publicaties Een Nederlander in New York City/A Dutchman in New York City (2024), fotoboek in eigen beheer
Categorie:Nederlands persfotograaf