miniatuur|Elisa Napoleona Baciocchi Elisa Napoleona Baciocchi (Frans: Élisa Napoléon(e) Baciocchi, Lucca, 3 juni 1806 - Colpo, 3 februari 1869) was prinses van Lucca en Piombino en een landbouwkundige. Ze was een nicht van Napoleon Bonaparte.
Levensloop Ze was de dochter van prins Félix Baciocchi en Elisa Bonaparte, een zus van Napoleon. Bij haar geboorte waren haar ouders vorsten van Lucca en Piombino. Ze moesten daar vertrekken in 1814. In 1824 huwde Elisa Napoleona met graaf Filippo Camerata. Ze kregen een zoon maar het huwelijk hield niet lang stand.
Via haar moeder was ze bekend geworden met het besturen van grote landbouwondernemingen. In Frankrijk kocht ze het kasteel van Viviers-les-Ruines nabij Melun en startte daar een landbouwonderneming. Ze deed er ook aan visteelt. Ze correspondeerde met verschillende vooraanstaande agronomen en op de Wereldtentoonstelling van 1855 won ze verschillende prijzen. In 1858, na de dood van haar zoon, vestigde ze zich in Bretagne. Het jaar ervoor was ze naar Morbihan gereisd om er de reis van keizer Napoleon III, haar neef, naar die streek voor te bereiden. Aanvankelijk wilde ze een duizendtal hectare kopen op de heide van Coëtquidan, maar dit stuitte op lokaal verzet. In 1858 kocht ze vijfhonderd hectare op de heide van Lanvaux nabij Grand-Champ en Bignan. Elisa Napoleona had een aanzienlijk eigen vermogen en kon bovendien rekenen op de steun van Napoleon III. Ze liet het kasteel van Korn-er-Houët en drie boerderijen bouwen. Om de landarbeiders op haar modelboerderij te huisvesten wilde ze een nieuw dorp bouwen. Ondanks lokaal verzet slaagde ze erin Colpo te laten oprichten als gemeente (1864) en als parochie (1866). Ze liet een kerk, een gemeentehuis annex school, een klein hospitaal en verschillende huizen bouwen, onder meer via verschillende overheidssubisidies en een persoonlijke gift van Napoleon III van 100.000 frank. Napoleon III bezocht het toekomstige Colpo in november 1865. De bouw duurde tot haar dood op het kasteel van Korn-er-Houët, begin 1869.
Ter plaatse experimenteerde ze met nieuwe landbouwtechnieken. In Colpo was er zelfs een stoomkar actief. Ze bevorderde ook de veredeling van veerassen, de visteelt en de oesterkweek, onder andere door het instellen van geldprijzen.
Afbeeldingen
Bron
Categorie:Frans landbouwkundige Categorie:Huis Bonaparte Categorie:Persoon tijdens het Tweede Franse Keizerrijk