Rodolphe-Henri-Joseph Germay (Mortier, 1 juli 1894 – Saive, 17 mei 1954) was hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Luik in België. Levensloop In 1920 promoveerde Germay tot doctor in de fysica en wiskunde aan de Université de Liège. Van 1922 tot 1925 bleef hij werkzaam aan de universiteit als assistent wiskunde; hij combineerde het werk met stages bij hoogleraren wiskunde in Parijs. Van 1925 tot 1930 was hij docent in Luik.
In 1930 verwierf hij de leerstoel elementaire mechanica als buitengewoon hoogleraar. Daar kwamen nog lessen wiskunde bij voor de studenten fysica. Germay werd bevorderd tot gewoon hoogleraar wiskunde in 1933. Zijn onderzoeksdomein bestond uit differentiaalvergelijkingen en Integraalrekening. Hierin paste hij een nieuwe methode toe die Emile Picard in Parijs had ontwikkeld: de methode van herhaalde benaderingen om de differenteriaalvergelijking op te lossen.
Germay werd aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog gemobiliseerd (1939). Hij had de graad van kapitein in de genietroepen. Door de capitulatie van België na de Achttiendaagse Veldtocht (1940) volgden voor Germay vier jaren van krijgsgevangenschap in Duitsland. Aan medegevangenen gaf hij eenvoudige lessen wiskunde. Naar het einde van de oorlog werd hij ziek.
Na 1945 doceerde hij nog enige lessen over analytische functies.
Categorie:Belgisch wiskundige Categorie:Belgisch hoogleraar Categorie:Hoogleraar aan de Université de Liège Categorie:Belgisch militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Belgisch krijgsgevangene