Melle Oenes Meek (Donkerbroek, 12 maart 1888 – Leeuwarden, 10 september 1962) was een Nederlands architect en lokaal politicus. Hij ontwierp tal van gebouwen in Friesland, veelal sterk beïnvloed door de expressionistische bouwstijl van de Amsterdamse School.
Biografie Meek was de oudste zoon van de architect Oene Melles Meek (1855–1921) en diens eerste echtgenote Hendrikje Johannes Hartholt. Hij volgde een architectenopleiding in Rotterdam, die hij in 1909 afrondde. In 1914 nam hij de leiding van het ouderlijke architectenbureau in Donkerbroek over van zijn vader, die kampte met een afnemende gezondheid.
Op 15 november 1915 trouwde Meek met Jacoba Catharine de Goed, dochter van Luitje de Goed, een architect en polderopziener uit Beetsterzwaag. Het echtpaar kreeg vier kinderen. Hun oudste zoon Oene overleed in 1929 op 14-jarige leeftijd.
In navolging van zijn vader en grootvader zette hij zich in voor maatschappelijke initiatieven. Hij was medeoprichter van een woningstichting in Oosterwolde met als doel arbeiders vooruit te helpen. In opdracht van deze stichting ontwierp hij diverse arbeiderswoningen, die werden gerealiseerd op de Herewal in Donkerbroek, in Oosterwolde, in Fochteloo en aan de Kruisweg in Waskemeer. De arbeiderswoning aan de Kruisweg 19 in Waskemeer heeft naderhand de status van rijksmonument gekregen. Daarnaast was Meek de eerste voorzitter van de Vereniging tot behoud van Natuurschoon in Donkerbroek, die in 1928 Huize Ontwijk en het bijbehorende wandelbos aankocht om het voor het dorp te behouden.
Rond 1934 verhuisde het gezin naar Leeuwarden, waar Meek zijn architectenpraktijk voortzette. Eind jaren dertig werd hij namens de Vrijzinnig-Democratische Bond (VDB) verkozen tot lid van de Leeuwarder gemeenteraad, welke tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog werd ontbonden. Na de oorlog ging de VDB op in de PvdA. Meek overleed in 1962 in Leeuwarden en werd begraven in het familiegraf bij de Laurentiuskerk in Donkerbroek.
Bouwwerken Meek ontwierp een groot aantal objecten in Friesland, met een concentratie in de zuidoostelijke regio. Hij werkte regelmatig in opdracht van de in Beetsterzwaag gevestigde Van Teyens Fundatie. Tot zijn gekende werken behoren:
Laboratorium van het Friesch Volkssanatorium (Appelscha, 1925) – Het röntgengebouw van het voormalige sanatorium (het latere Beatrixoord, tegenwoordig Olmen Es), aangewezen als rijksmonument. Hetty Hoeve (Donkerbroek, 1926) – Een voor die periode moderne boerderij, gebouwd bij huidige N381. Kapel van de Evangelisatie Vereeniging 'Immanuel' (Oosterwolde, 1928) – Gelegen aan de Prinsenstraat. Dit kerkgebouw werd ontworpen in opdracht van de voormalige Evangelisatie Vereeniging 'Immanuel'. Zomerhuis 'De Klokkebei' (Donkerbroek, 1929) – Gelegen in het wandelbos Ontwijk, ontworpen voor de familie Gorter.
Afbeeldingen
Zie ook Lijst van Nederlandse architecten
Categorie:Nederlands architect Categorie:Politiek in Ooststellingwerf