Rozengracht 229-233 is een gebouw aan de Rozengracht in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond Die Rozengracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk mee. Rond 1890 werd de gracht gedempt onder meer vanwege de stankoverlast van stilstaand grachtenwater. Na die demping ontwikkelde de straat Rozengracht zich tot een van de belangrijkste verkeersaders naar Amsterdam Oud-West en later Amsterdam Nieuw-West.
Gebouw Hier stonden tot de jaren twintig meerdere panden die duidelijk het perceel-voor-perceel gebouwen lieten zien. Zij zagen er voor de sloop nog redelijk uit, maar ze waren toch ook relatief smal (twee vensters breed). In 1895 kregen ze nog nieuwe winkelpuien.Stadsarchief Amsterdam, Beeldbank, foto van voor de nieuwbouw De ontwikkeling van de Rozengracht tot verkeersader zorgde er mede voor dat bij sloop en herstel er gekozen werd voor een nieuwe perceelindeling, waardoor er allerlei gaten in de huisnummering ontstonden. Voor de nieuwbouw ter plekke kwamen echter drie huisnummers terug (drie winkelhuizen met acht bovenwoningen maakten plaats voor drie winkelruimten met negen bovenwoningen). Na de bouw stond die ontwikkeling niet stil, zowel links en rechts werden in de jaren tachtig/negentig panden gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw (stadsvernieuwing).
Een particulier gaf opdracht aan architect Dick Greiner om een nieuw gebouw te ontwerpen, dat drie percelen breed was. Het werd daarom een relatief groot bouwvolume in die jaren. Op de begane grond kwamen bedrijfsruimten met daarboven drie verdiepingen aan woningen. Het geheel geeft een symmetrische indruk, maar die geldt niet voor die begane grond met een afwisseling van etalages en toegangsdeuren. Boven die begane grond komen de zogenaamde trapramen/laddervensters uit de bouwstijl Amsterdamse School. Daarboven komt een laag baksteen in speels metselverband (horizontaal wordt afgewisseld met verticaal rondom centrale stenen). De drie etages daarboven zijn geplaatst in een streng raster, hetgeen juist weer afwijkt van genoemde bouwstijl, de zogenoemde verstrakte vorm. In de gevel zijn bijvoorbeeld geen golvende baksteenvarianten toegepast. Ramen kregen overstekkende bovenlichten. Boven die woonetages is boven de daklijst een brede dakkapel zichtbaar, waarboven een zolder zichtbaar is onder een schilddak.
Bijzonderheden Aan beide zijden van het gebouw zijn de twee jaarstenen zichtbaar, links ANNO, rechts 1925. In het middenportiek is er gedenksteen voor de oplevering van het gebouw 14 september 1926. Het gebouw loopt door tot aan de Rozenstraat en was diep genoeg om onderdak te bieden aan bijvoorbeeld dansschool Bonel. De huisnummers hebben een typografie die behoort bij de Amsterdamse School.
Afbeeldingen
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam