Superflex is een Deense kunstcollectief, opgericht in 1993 door Jakob Fenger, Rasmus Nielsen en Bjørnstjerne Christiansen. Superflex beschrijft zijn projecten als 'Tools', als voorstellen die mensen uitnodigen om deel te nemen aan en te communiceren over de ontwikkeling van experimentele modellen die de economische productieomstandigheden veranderen. Vaak worden de projecten ondersteund door experts die hun specifieke expertise inbrengen, waarna deze tools door de gebruikers verder kunnen worden gebruikt en aangepastThe Art Collective Superflex Wants to Change the World and Thinks You Can Do Too, The New York Times, 21 mei 2025. Geraadpleegd 24 mei 2026..
Hun projecten hebben vaak betrekking op economische krachten, democratische productieomstandigheden en zelforganisatie. Superflex heeft in hun projecten alternatieve energieproductiemethoden en grondstoffenproductie in Brazilië, Thailand en Europa onderzocht, waarbij ze de bestaande economische structuren zowel blootleggen als ter discussie stellen. Deze artistieke activiteiten – zoals het project Guaráná Power, waarin de kunstenaars samen met lokale boeren die de cafeïnerijke bessen van de guaranaplant verbouwen een drankje hebben ontwikkeld – zijn niet per se gekant tegen commercialisme en globalisering, maar proberen juist een nieuw, zichtbaar evenwicht in de economische structuren te creëren en te herstellen.
Door hun projecten die zich bezighouden met alternatieve modellen voor de creatie, verspreiding en instandhouding van sociale en economische organisaties – zoals Copyshop, Guaráná Power, Rebranding Denmark en Free Beer – is Superflex betrokken geraakt bij juridische geschillen en heeft het te maken gehad met verbodsbevelen en politie-invallen, waarbij gebruik werd gemaakt van artistieke symbolen en tekens. Omdat de beperkingen op hun werk soms tot onverwacht interessante resultaten leidden, begon Superflex de productieve mogelijkheden van het verbod te onderzoeken en bedacht een reeks projecten die erop gericht waren anderen te reguleren.
Superflex ontwikkelt niet alleen conceptuele kunst maar ook locatiekunst. Daarnaast maakt het collectief films.
Superflex heeft internationale erkenning gekregen voor zijn projecten. Ze hebben solotentoonstellingen gehad in onder andere de Kunsthalle Basel in Zwitserland (Supershow – more than a showSupershow – more than a show, superflex.net. Geraadpleegd 24 mei 2026), GFZK in Leipzig, Duitsland (Social Pudding in samenwerking met Rirkrit Tiravanija), Schirn Kunsthalle in Frankfurt am Main (Open market), de Gullerse Muanas REDCAT Tokyo, het Van Abbemusuem in Eindhoven, Gallery 1301PE in Los Angeles en het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden. Superflex heeft ook deelgenomen aan internationale kunstbiënnales zoals de Gwangju-biënnale in Korea, de Istanbul-biënnale, de São Paulo-biënnale, de Shanghai-biënnale en de tentoonstelling "Utopia Station" op de Biënnale van Venetië. Ze leverden een bijdrage aan de tentoonstelling Rethink Kakotopia, die te zien was in het Nikolaj Center of Contemporary Art in Kopenhagen in 2009 en in Tensta Konsthall in 2010.
In 2026 werd in het Deense museum Arken een grote solotentoonstelling aan Superflex gewijd onder de titel " Come Hell or High Water".
Films Burning Car (2008) Flooded McDonalds (2009) The Financial Crisis (2009) Modern Times Forever (Stora Enso Building, Helsinki) (2011) Kwassa Kwassa (2015) The Mærsk Opera (2017)
Categorie:Deens kunstenaar