thumb|Carl Franz Anton von Schreibers thumb|Carl Franz Anton von Schreibers in 1846 Carl Franz Anton Schreibers, vanaf 1808 Ritter von Schreibers (Pressburg, 15 augustus 1775 - Wenen, 21 mei 1852) was een Oostenrijkse natuurwetenschapper.
Biografie Zijn ouders waren de veldarchivaris Franz Xaver Schreibers (overleden in 1798) en zijn vrouw Katharina Eytl (overleden op 16 juni 1832 in Niederhollabrunn). Hij werd in 1808 tot ridder geslagen, samen met zijn oom Joseph Ludwig von Schreibers en zijn broer Joseph von Schreibers.
Karl von Schreibers kwam op negenjarige leeftijd naar Wenen, bezocht vanaf 1784 het seminarie van Löwenburg en begon in 1793 met zijn studie geneeskunde. Hij was tevens assistent van de frenoloog Franz Joseph Gall tot 1795. Na het behalen van zijn doctoraat in 1798 werkte Von Schreibers als arts voor zijn oom en reisde hij in 1799 naar verschillende Europese landen. In 1801 werd hij assistent van Peter Jordan, hoogleraar natuurgeschiedenis aan de Universiteit van Wenen, wiens colleges hij van 1802 tot 1807 verving. Hij had daarnaast ook een eigen artsenpraktijk.
Von Schreibers raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in botanie, mineralogie en zoölogie en legde contacten met Europese wetenschappers in deze vakgebieden. Op hun suggestie bestudeerde hij de toen nog weinig bekende grottenolmen van Krain en een Australische keversoort. In 1806 volgde Von Schreibers de overleden Andreas Stütz op als directeur van het Keizerlijk en Koninklijk Hof Natuurhistorisch Kabinet, waarvan hij de collectie aanzienlijk uitbreidde. In 1809 speelde hij ook een belangrijke rol bij de evacuatie van de collecties ter bescherming tegen de troepen van Napoleon. De wetenschappelijke expeditie naar Brazilië, in opdracht van Prins Metternich in 1817, werd aan Von Schreibers toevertrouwd voor de wetenschappelijke leiding. Uiteindelijk werd Von Schreibers ook de oprichter van het Naturhistorisches Museum Wien in Wenen, dat volgens wetenschappelijke principes werd opgericht. Hij beschreef het mineraal schreibersiet in ijzermeteorieten, dat nu naar hem is vernoemd.
Hij trouwde in 1810 met Isabella von Jacquin, dochter van de botanicus Joseph Franz von Jacquin (1766-1839). Het echtpaar kreeg een zoon en twee dochters.
Categorie:Oostenrijks zoöloog Categorie:19e-eeuws medicus Categorie:Oostenrijks natuuronderzoeker