thumb|Corvetto ontsnapt met het wandtapijt, 1911 Corvetto is een Italiaans literair sprookje, opgeschreven door Giambattista Basile in zijn werk Pentamerone uit 1634.
Verhaal
Corvetto diende de koning trouw en genoot diens gunst. Jaloerse dienaren probeerden hem zwart te maken, maar zonder succes. Er woonde een reus in de buurt met een prachtig paard en uiteindelijk vertelden de dienaren de koning dat hij Corvetto moest sturen om het te stelen. Corvetto ging en sprong op het paard. Het paard schreeuwde naar zijn meester die het achtervolgde met wilde dieren (waaronder een weerwolf), maar Corvetto reed ervandoor. De koning was nog blijer en de andere dienaren zeiden dat hij Corvetto achter het sprekende wandtapijt van de reus aan moest sturen. Corvetto ging weer terug, verstopte zich onder het bed van de reus en stal 's nachts zowel de wandtapijten als de sprei van het bed (waardoor de reus en de reuzin ruzie kregen over wie ze had gestolen). Hij gooide ze uit een raam en vluchtte terug naar de koning.
De bedienden haalden de koning daarna over om Corvetto het hele paleis te laten halen. Corvetto ging naar de reuzin toe en bood haar zijn hulp aan. Ze vroeg hem om hout voor haar te hakken en hij hakte haar met de bijl in de nek. Daarna groef hij een diepe kuil in de deuropening en bedekte die. Hij lokte de reus en zijn vrienden erin, stenigde hen en gaf het paleis aan de koning.
Corvetto mag dan trouwen met de dochter van de koning, de dienaren zijn woedend.
Analyse Het verhaal is in de internationale Aarne-Thompson-index geclassificeerd als verhaaltype ATU 328, "De jongen steelt de schat van de reus". In sommige versies heeft de held een bloedverwantschap met zijn rivalen, en in andere wordt de held geholpen door een magisch paard. In dat laatste geval ontwikkelt het verhaal zich als type AT 531. Volgens Aprile komt dit voor in een groep "typisch Siciliaanse" varianten.
Andere verhalen van dit type zijn onder andere Jaap en de bonenstaak, De vuurvogel en prinses Vasilisa, Trouwe Ferdinand en Ontrouwe Ferdinand en De gouden pruik van koning Fortunatus. Een andere literaire variant is Madame d'Aulnoy's La Belle aux cheveux d'or, oftewel "Het verhaal van Goudlokje".
Het is een Europees volksverhaal met ongeveer 800 bekende versies. De held is vaak de jongste van drie broers op de Balkan onder de Reto-Romaanssprekenden. In Italië en Griekenland is het de dertiende; in Duitsland, Oostenrijk en de Balkan de dertigste en in Oost-Europa komen twaalf broers vaker voor, vooral wanneer ze op zoek zijn naar twaalf zussen. In Zuid-Europa en Noord-Afrika zijn de gestolen voorwerpen vaker een paard, een deken, een tapijt en een papegaai; in Centraal-Europa en Noord-Europa zijn het een waardevolle lamp, een zwaard, gouden gevogelte en muziekinstrumenten. De heldin is in deze regio's ook vaak een vrouw.
Nancy Canepa indexeerde het als type 328, "De jongen steelt de schat van de reus" en type 1525, "De meesterdief". De Amerikaanse folklorist DL Ashliman classificeerde het als type 531, "Trouwe Ferdinand en Ontrouwe Ferdinand" en type 1525, "De meesterdief". Renato Aprile, redacteur van de Italiaanse catalogus van magische verhalen, classificeert Corvetto als Italiaans type AT 328, Tridicino("Dertiende"): dertien broers zoeken hun toevlucht in het huis van een reus die dreigt hen te verslinden, maar ze ontsnappen naar een kasteel; de oudere broers van de held liegen echter dat hun broer of zus kan terugkeren naar het hol van de reus om zijn voorwerpen (meestal drie) te stelen en, ten slotte, om de reus zelf mee te nemen.
Categorie:Sprookje