Cornelis Antoon (Kees) Boelhouwers (Bunde, 10 februari 1930 – Valkenburg aan de Geul, 18 maart 2018 was een Nederlands wielrenner.
Wielrennen Hij begon in 1948 met wielrennen dankzij zijn oom Jan Lambrichs, die hem een (versleten) fiets gaf. Zijn naam duikt voor het eerst op in de Nederlandse pers (Delpher) wanneer hij een wedstrijd voor amateurs wint in Maarland-Eijsden (1949). Hij reed toen als onafhankelijke; even later was hij lid van TWC Maastricht via de Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie (KNWU). De loopbaan werd opgehouden doordat hij achttien maanden dienstplicht moest vervullen. Toen hij goed en wel weer op gang was, moest hij op herhalingsoefening. Het liefst fietste hij criteria alwaar zijn explosiviteit het best tot uiting kwam.
Hij was voornamelijk bekend in Limburg met ereplaatsen in Route de France (1954, 2e plaats), Maastricht, (criterium, 1955, 2e plaats) en Ronde van België (1955, 3 maal tweede plaats etappe) en Beek (1956, winnaar). Hij reed die laatste als lid van de Eroba-ploeg, waar hij met ruzie vertrok; daarom stopte hij in 1957. Naar eigen zeggen had hij 22 “wilde rondes” en 61 amateurwedstrijden gewonnen.
Persoonlijk Hij was zoon van Cornelia Margaretha Lambrichs en landbouwer Antonius Cornelis Boelhouwers. Zelf was hij als machinaal bankwerker getrouwd met Mia (M.C.) Lemmens. Zoon Yvo Boelhouwers was eveneens amateurwielrenner. Neef Leon Boelhouwers genoot enige bekendheid als wielrenner in de jaren tachtig. Kees overleed op 88-jarige leeftijd en werd gecremeerd. Hoe Limburgs Boelhouwers was, blijkt uit zijn Bericht van overlijden:
Categorie:Nederlands wielrenner