miniatuur|Het Sassanidische Rijk omstreeks 620
Sassanidisch Egypte omvat de korte heerschappij van het Sassanidische Rijk over Egypte en delen van Libië, na de Sassanidische verovering van Egypte. Deze periode duurde van 618 tot 628, totdat de Sassanidische generaal Shahrbaraz een bondgenootschap sloot met de Byzantijnse keizer Herakleios om deze de controle over Egypte terug te geven.
Geschiedenis
Egypte werd in 618 veroverd door de prominente Sassanidische militaire leider Shahrbaraz, die de provincie kort bestuurde totdat hij Shahralanyozan tot gouverneur benoemde. Shahralanyozan droeg de titel karframan-idar ("hofbewaarder") en was de machtigste Iraniër in Egypte. Naast gouverneur van Egypte was hij ook belastinginner van de provincie en woonde hij waarschijnlijk in El-Fajoem. In Middelperzische teksten staat het land bekend als Agiptus en wordt het als volgt beschreven: agiptus būm kē misr-iz xwānēnd - "het land van Agiptus, dat ook Misr wordt genoemd". De Nijl wordt rōdīnīl genoemd. Verschillende steden van het land worden genoemd, zoals Touphis, Kynon, Babylon, en enkele andere, wat de Sassanidische onderwerping in het gebied aantoont.
Hoewel Egypte tijdens de invasie door de Sassaniden veel schade leed, volgden na de verovering vrede, tolerantie en herstel. Bovendien behielden de Sassaniden dezelfde bestuurlijke structuur als het Byzantijnse Rijk. De Sassaniden probeerden de bevolking van Egypte niet te dwingen hun religie af te zweren en het zoroastrisme te praktiseren. Ze vervolgden echter wel de Byzantijnse Kerk, terwijl ze het monofysitisme steunden. De kopten profiteerden van de omstandigheden en kregen de controle over veel orthodoxe kerken. Er waren talrijke Sassanidische posten in het land, waaronder Elephantine, Herakleia, Oxyrhynchus, Kynon, Theodosiopolis, Hermopolis, Antinoöpolis, Kosson, Lykos, Diospolis en Maximianopolis. De taak van deze posten was het innen van belastingen en het verkrijgen van voorraden voor het leger. Uit verschillende papyrusdocumenten blijkt dat de Sassaniden belasting inden, wat aantoont dat zij dezelfde methode gebruikten als de Byzantijnen voor het innen van belastingen. Een andere papyrus vermeldt een Iraniër en zijn zus, wat erop wijst dat sommige families zich samen met de soldaten in Egypte hadden gevestigd.
In 626 kreeg Shahrbaraz ruzie met de Sassanidische koning Khusro II (r. 590–628) en kwam in opstand tegen hem. Het is niet bekend aan welke kant Sahralanzoyan stond, aangezien hij daarna in geen enkele bron meer wordt genoemd en Shahrbaraz wordt beschreven als de heerser van de provincie.
Na het einde van de Byzantijns-Sassanidische oorlog in 628, was Egypte rond 630/1 weer in Byzantijnse handen.
Hoewel de Sassanidische heerschappij in Egypte niet zo lang duurde als die van de Byzantijnen, zijn sommige sporen van hun invloed nog steeds aanwezig. De Koptische nieuwjaarsviering Neyrouz, waarbij martelaren en belijders worden geëerd, stamt af van de Iraanse nieuwjaarsviering Noroez. Een andere herdenking die verband houdt met de Sassaniden is de Dag van het Heilige Kruis, die de ontdekking viert van het kruis waaraan Jezus werd gekruisigd, en de terugkeer ervan uit Sassanidisch bezit naar Jeruzalem in 628. Bovendien is de Sassanidische invloed op de Koptische kunst ook duidelijk zichtbaar.
Datum Gouverneur 618–621 Shahrbaraz 621–626(?) Shahralanyozan 626(?)–628 Shahrbaraz
Categorie:Geschiedenis van Egypte naar periode Categorie:Geschiedenis van Iran Categorie:Sassaniden