Vito Perona (Terni, 15 juni 1872 – Belo Horizonte, 26 mei 1957) was een Italiaans expressionistisch kunstschilder die vooral bekendstaat om zijn oriëntalistische landschappen en abstracte bosgezichten met een opvallend dikke verfstructuur (impasto).
Jeugd en opleiding
Vito werd op 15 juni 1872 geboren in Terni, de Centraal-Italiaanse regio Umbrië. Hij groeide op in een tijd waarin Italië net verenigd was en waarin kunstenaars uit Umbrië sterk leunden op klassieke tradities en de opkomende herontdekking van het landschap en de folklore.Biography Vito Perona, askart.com, geraadpleegd op 7 juni 2026
Na zijn basisopleiding volgde hij een klassieke academische scholing aan de Accademia di Belle Arti in Perugia, de hoofdstad van Umbrië.
Carrière
Hoewel hij kortere periodes verbleef in grote cultuursteden als Brussel en Parijs, koos hij er bewust voor om zich niet permanent in die specifieke metropolen te vestigen.
Perona verbleef een periode in België om de lokale folklore te bestuderen. De tentoonstellingen aldaar resulteerden in institutionele erkenning. Het belangrijkste bewijs hiervoor is dat het Museum van de Stad Brussel (Broodhuis) zijn schilderij "La Fête du Meyboom" (een weergave van de Brusselse Meyboom-traditie) opnam in de permanente museumcollectie.La fête du Meyboom, Museum van de Stad Brussel, collections.heritage.brussels, geraadpleegd op 7 juni 2026
Uiteindelijk koos hij het Marokkaanse Rabat als zijn belangrijkste thuisbasis tot en met 1934. Hij haalde er zijn inspiratie voor zijn kenmerkende oriëntalistische scènes en landschappen. Vanuit Rabat reisde hij dan nog regelmatig naar Europese hoofdsteden (vooral Parijs, Brussel en Londen) om zijn in Afrika gemaakte schilderijen tentoon te stellen.Vito Perona, Biography, Vialibri.net, geraadpleegd op 7 juni 2026
Een van zijn bekende terugkerende thema’s is onder meer Marché Tara in Marokko.
In mei 1933 genoot hij internationale erkenning met een prestigieuze solotentoonstelling in de Koninklijke Kunstzaal in Kleykamp in Den Haag. Perona reisde hiervoor speciaal vanuit zijn toenmalige thuisbasis in Rabat. Hij presenteerde er zijn kenmerkende olieverfschilderijen op houten panelen met Noord-Afrikaanse taferelen.
Een jaar later emigreerde Vito Perona naar Brazilië waar hij zijn productieve artistieke carrière verderzette. Hij trok in bij zijn broer Peppino Perona, secretaris van het Italiaanse consulaat in Belo Horizonte, en bleef er tot zijn overlijden op 26 mei 1957 in Belo Horizonte wonen en werken. Zijn aanwezigheid werd in het Zuid-Amerikaanse kunstcircuit al snel opgemerkt. Zo organiseerde de Sociedade Brasileira dos Amigos da Itália in het land grootschalige exposities waar Perona’s werken werden tentoongesteld.
Zijn schilderijen bevinden zich in privécollecties, maar ook in museumcollecties. Zijn schilderij “La Fête du Meyboom”, een groot werk uit 1932, maakt deel van de collectie van het Museum van de Stad Brussel. Werk van Perona is ook te zien in Italië, onder meer in de Biblioteca Comunale in Terni.
In Brazilië heeft Perona belangrijke muurschilderingen vervaardigd in het presbyterium van de Kathedraal van Uruguaiana in Rio Grande do Sul. De wandschilderingen en fresco’s in het priesterkoor rond het altaar werden door Vito Perona voltooid in 1948. Het is een van zijn meest omvangrijke religieuze projecten die nog steeds ter plekke kan bezichtigd worden.
Zijn schilderijen werden tentoongesteld in Belo Horizonte en in het prestigieuze Museu National de Belas Artes in Rio de Janeiro.
Stijl en oeuvre
Vito Perona was een figuratieve schilder met een zeer individuele stijl. Perona hanteerde een herkenbare techniek met een vloeibaar impasto. Nagenoeg al zijn schilderijen zijn gemaakt op een houten paneel, zijn favoriete drager. Perona werd geprezen om zijn verfijnde olieverftechniek op houten panelen en zijn beheersing van lichtval. Perona werkte vooral in de jaren 20 en 30 met extreem dikke verflagen om de ruwheid van de natuur en landschappen te accentueren.
Net als schilders als Bram Bogart, begon Perona met herkenbare, figuratieve onderwerpen te schilderen. Gaandeweg, sinds de jaren 20, liet Perona de pure representatie los om de fysieke materie van de verf zelf het onderwerp te laten worden. Vito Perona fungeerde als een wegbereider voor de materieschilderkunst; zijn extreme impasto anticipeerde op de driedimensionale verflagen waarmee Bram Bogart later internationaal doorbrak.
De felle zon, het nomadenleven en de intense kleuren van Noord-Afrika vormden uiteindelijk zijn definitieve artistieke signatuur.
Tentoonstellingen
Perona ondernam tentoonstellingen in Parijs en Brussel, Nederland (Den Haag), Rusland (Moskou), Algerije, Canada, Argentinië en Brazilië.Biography Vito Perona, vialibri.net, geraadpleegd op 6 juni 2026
1920-1934: Hoewel zijn permanente atelier en woning zich in Rabat (Marokko) bevonden, trok Perona als een nomade door de regio. In Algerije en Tunesië stelde hij zijn werk tussentijds tentoon in lokale galeries om reizende Europeanen en Franse officieren te bereiken, alvorens de resterende werken mee te nemen naar de grotere salons in Parijs.
1925-1933: Gedurende zijn actieve jaren in Noord-Afrika pendelde Perona regelmatig op en neer naar Parijs en Brussel. Hij nam hier deel aan groepsexposities en salons die destijds zeer modieus waren onder liefhebbers van Franse oriëntalistische kunst. Zijn werken werden er tentoongesteld op diverse salons en in kunstgalerijen gespecialiseerd in koloniale en oriëntalistische kunst.
1933: Prestigieuze solotentoonstelling in de Koninklijke Kunstzaal in Kleykamp in Den Haag.
1934-1935: Expositie Rio de Janeiro. Kort na zijn aankomst in Brazilië organiseerde de Sociedade Brasileira dos Amigos da Itália (de Braziliaanse Vereniging van Vrienden van Italië) een grote solotentoonstelling om zijn meegenomen oriëntalistische collectie uit Noord-Afrika te presenteren aan het Braziliaanse publiek. Jaren 1935-1950: Exposities Belo Horizonte. Perona nam regelmatig deel aan de officiële kunstsalons van de deelstaat Minas Gerais (Salão de Belas Artes) en stelde werken tentoon in lokale cultuurcentra.
Bibliografie
Lexicon “Pittori umbri dell’Ottocento” (Umbrische Schilders uit de 19de eeuw) Pittori umbri dell'Ottocento. Dizionario e atlante (2006) - Fedeli Boco en Antonio Carlo Ponti (specifiek essay/hoofdstuk geschreven door G. Antonucci), pagina 280-281Palazzo Montani Leoni Sede della Fondazione Cassa di Risparmio di Terni e Narni, Fondazionecarit.it, geraadpleegd op 7 juni 2026 Vito Perona, gepubliceerd in 2009, met als auteurs Mino Valeri en Claudia Sensi (met een introductie/presentatie door Sandro Salvi). Dit is de enige volledige monografie en biografische referentie van Vito Perona Catalogus Palazzo Montani Leoni (2021), Fondazione Cassa di Risparmio di Terni e Narni, omvangrijke kunsthistorische catalogus gewijd aan de collecties en het erfgoed van de stad Terni
Referenties
Categorie:Italiaans kunstschilder