Het Verdrag van Zboriv werd op 18 augustus 1649 ondertekend tussen het Oekraïense Kozakken-Hetmanaat en het Pools-Litouws Gemenebest. Dit gebeurde na de Slag bij Zboriv, toen de troepen van de Kroon van het Poolse Koninkrijk, bestaande uit ongeveer 35.000 man en onder leiding van koning Jan II Casimir van Polen, werden verslagen door een gecombineerde strijdmacht van Zaporozje-Kozakken en Krim-Tataren, onder leiding van respectievelijk hetman Bohdan Chmelnytsky en khan İslâm III Giray van de Krim, die ongeveer 50.000 man sterk was.
Het Verdrag van Zboriv bestond uit twee afzonderlijke overeenkomsten: één tussen Oekraïne en het Gemenebest en één tussen de Kanaat van de Krim en het Gemenebest.<ref>1649 treaty of Zboriv between Crimea and the Commonwealth (ЗБОРІВСЬКИЙ ДОГОВІР МІЖ КРИМСЬКИМ ХАНАТОМ ТА РІЧЧЮ ПОСПОЛИТОЮ 1649). Encyclopedie van de Geschiedenis van Oekraïne. (resource.history.org.ua).</ref>
Het Verdrag van Zboriv speelt een belangrijke rol in de geschiedenis van Oekraïne, aangezien het ervoor zorgde dat de voormalige opstandelingen tegen het Pools-Litouws Gemenebest burgers werden van het nu diplomatiek erkende Kozakken-Hetmanaat.ЗБОРІВСЬКА БИТВА ЗАПОЧАТКУВАЛА ГЕТЬМАНЩИНУ. www.tourclub.com.ua.Сьогодні - річниця підписання Зборівського миру, який поклав початок Українській державі. Ukrinform. 18 augustus 2019 Hoewel het verdrag nog niet de volledige staatkundige onafhankelijkheid van Oekraïne betekende, kreeg het wel verregaande autonomie binnen het Gemenebest, dat hiermee uit drie (bijna) gelijkwaardige delen ging bestaan: Polen, Litouwen en Oekraïne.
Verdragsluitende partijen Delegatie Oekraïne: Bohdan Chmelnytsky, Ivan Vyhovsky Delegatie Polen: Adam Kisiel, Jerzy Ossoliński, Janusz Radziwiłł, Władysław Dominik Zasławski
Bepalingen Het Verdrag bepaalde: Alle vrijheden van de Zaporozje-Kozakken blijven behouden Het aantal geregistreerde Kozakken zal 40.000 bedragen en de opstelling van het register zal worden toevertrouwd aan de hetman van de Zaporozje-Kozakken. De volgende steden mogen Kozakken in het register opnemen: aan deze kant van de Dnipro: van Hornostaipil, Korostysjiv, Pavolotsj, Pohrebysjtsje, Pryloeky, Vinnytsja, Bratslav, Jampil tot aan de Dnjestr en aan de andere kant van de Dnipro: in Oster, Tsjernihiv, Nizjyn, Romny tot aan de grens met Moskovië en ook overal tussen de Dnipro en de Dnjestr. Iedereen die Kozak wil worden, kan daarvoor kiezen en al zijn bezittingen behouden. Het register moet uiterlijk op de dag van de Voorbede van de Theotokos zijn ingevuld. Tsjyhyryn zal voor altijd de hoofdstad van de Zaporozje-Kozakken blijven en wordt nu toegewezen aan Bohdan Chmelnytsky. Wat er ook gebeurd is tijdens de huidige onrust, met Gods toestemming moet dit alles worden vergeten en mag geen enkele meester wraak nemen of straffen opleggen. Alle edelen, zowel orthodoxen als katholieken, die zich bij de Kozakken hebben aangesloten, zullen vergeven worden. Alle schanddaden zullen worden kwijtgescholden. De troepen van de Kroon mogen zich niet in Kozakkensteden vestigen. Joden mogen geen burgers zijn van Kozakkensteden. In het woiwodschap Kiow, het woiwodschap Bratslav en het woiwodschap Tsjernihiv mogen alle ambten worden bekleed door orthodoxen. Aangezien er in de stad Kiow (heden Kyiv) bevoorrechte Roetheense scholen zijn, mogen de jezuïetenpaters zich daar en in andere Oekraïense steden niet vestigen, maar moeten zij elders worden overgeplaatst. Alle andere scholen die daar in vroegere tijden bestonden, moeten echter behouden blijven.
Kort samengevat: het Poolse leger, Uniaten en Joden werden verbannen uit het grondgebied van de Woiwodschap Kiow, Woiwodschap Bratslav en Woiwodschap Tsjernihiv; overheidsfuncties in het Kozakken-Hetmanaat konden alleen worden bekleed door oosters-orthodoxe edelen (zowel onder Pools als Oekraïens bestuur van de oosters-orthodoxe religie), en de orthodoxe kerk kreeg privileges.Government portal :: Cossack era Het Kanaat van de Krim zou een groot geldbedrag ontvangen.Władysław Konopczyński (1936). Dzieje Polski nowożytnej. Tom 2, Wyd. 2, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1986.
Het verdrag werd bekrachtigd door de Sejm, die tussen november 1649 en januari 1650 bijeen was, maar de vijandelijkheden laaiden opnieuw op toen katholieke bisschoppen weigerden de bepalingen van het verdrag te erkennen (toelating tot de Senaat van de orthodoxe metropoliet van Kiow, Sylvester Kosiv).
Zie ook Lijst van verdragen De Ruïne (Oekraïense geschiedenis) Unie van Hadjatsj (1658–1659)
Externe links Arkadii Zhukovsky. Zboriv, Treaty of. Encyclopedia of Ukraine'', vol. 5 (1993).
Categorie:Geschiedenis van Oekraïne Categorie:Geschiedenis van Polen Categorie:Geschiedenis van Litouwen Categorie:Kanaat van de Krim Categorie:Verdrag uit 1641-1650 Categorie:Verdrag van Polen Categorie:Oekraïens recht