Het seizoen 1961 van de Primera División was het 57e seizoen van de hoogste Uruguayaanse voetbalcompetitie. Het seizoen liep van 5 augustus 1961 tot 1 april 1962.

Teams Er namen tien ploegen deel aan de Primera División tijdens het seizoen 1961. Negen ploegen wisten zich vorig seizoen te handhaven en één ploeg promoveerde vanuit de Primera B: Danubio FC kwam in de plaats van het gedegradeerde IA Sud América.

Club Stad Stadion Vorig seizoen Montevideo Parque Demetrio Arana Danubio FC Montevideo Estadio Jardines del Hipódromo Montevideo Parque Rodó CA Fénix Montevideo Estadio Parque Capurro Liverpool FC Montevideo Estadio Belvedere Montevideo Wanderers FC Montevideo Estadio Parque Alfredo Víctor Viera Montevideo Estadio Centenario Montevideo Estadio Centenario Racing Club de Montevideo Montevideo Estadio Parque Osvaldo Roberto Rampla Juniors FC Montevideo Parque Nelson

Competitie-opzet Alle clubs speelden tweemaal tegen elkaar. De ploeg met de meeste punten werd kampioen. Degradatie werd bepaald op basis van de laatste twee seizoenen. De ploeg die in een klassement over die twee jaren onderaan eindigde degradeerde naar de Primera B.

Kwalificatie voor internationale toernooien De kampioen kwalificeerde zich voor de Copa de Campeones de América (de latere Copa Libertadores) van 1962. Deze competitie was dit jaar gewonnen door CA Peñarol. Zij waren als titelhouder al automatisch geplaatst voor de volgende editie. Indien Peñarol kampioen werd, dan mocht de nummer twee meedoen aan de Copa de Campeones de América.

Campeonato Nacional General Artigas, Torneo Competencia en Torneo de Honor Voorafgaand aan het seizoen werd gestreden om het Campeonato Nacional General Artigas en het Torneo Competencia. Sommige wedstrijden telden mee voor beide competities. Club Nacional de Football kroonde zich tot winnaar van zowel het Artigas-kampioenschap als het Torneo Competencia van dit jaar.

Ook werd er gestreden om het Torneo de Honor. Deze prijs werd uitgereikt aan de ploeg die het beste presteerde in het Torneo Competencia en in de eerste seizoenshelft van de Primera División.

Eerste seizoenshelft Titelverdediger CA Peñarol begon het seizoen met drie achtereenvolgende zeges. Ook Club Nacional de Football, de beste ploeg uit het voorseizoen, won hun eerste drie duels. Nacional was de recordkampioen, maar was vorig seizoen slechts derde geworden. CA Cerro was dat seizoen verrassend op een gedeelde eerste plaats geëindigd en had de titel pas in een beslissingswedstrijd aan Peñarol moeten laten. Nu won Cerro slechts een van hun eerste drie wedstrijden, al stonden ze met drie punten wel op een gedeelde derde plaats.

Tijdens de vierde en vijfde speelronde kwam Peñarol niet in actie; zij verbleven toen in Europa in het kader van de Wereldbeker. Nacional won tijdens die twee weekenden en stond aan de leiding met de maximale tien punten. Peñarol stond tweede met eveneens de maximale score voor hen (zes punten uit drie duels).El Bien Público, 4 september 1961 Op 9 september leed Nacional voor het eerst puntverlies: in de wedstrijd tegen Cerro kwamen beide ploegen niet tot scoren. Hierdoor was Nacional wel zeker van de eindwinst in het Torneo de Honor. Peñarol kon een dag later niet profiteren van die misstap van de competitieleider, want zij speelden tegen CA Fénix ook gelijk. Hekkensluiter Montevideo Wanderers FC won tegen Rampla Juniors FC wel en behaalde hun eerste zege. Enkel Fénix (dat veel gelijkspeelde) had na eenderde van de competitie nog niet gewonnen.

Peñarol kende daarna een succesvolle week: op woensdag 13 september versloegen ze Racing Club de Montevideo met 6–3 en vier dagen later versloegen ze het Portugese SL Benfica met 5–0 in de strijd om de Wereldbeker. Omdat Peñarol de heenwedstrijd had verloren volgde er een beslissingswedstrijd op 19 september, die de Aurinegros dankzij twee goals van Jose Francisco Sasía met 2–1 wonnen. Daarmee kroonden ze zich tot het beste clubteam ter wereld. In de competitie speelde Nacional tegen CA Defensor, op dat moment derde in de stand. Ze wonnen die wedstrijd met 3–2, waardoor ze gelijke tred hielden met Peñarol en Defensor op achterstand werd gezet.

Tijdens de achtste speelronde troffen Peñarol en Nacional elkaar. Peñarol won deze klassieker met 1–0: al na vijf minuten had Alberto Spencer het enige doelpunt van de wedstrijd gemaakt.Campeonato Uruguayo - Campeonato de Honor 1961 (OFICIAL) Nacional 0:1 Peñarol, Atilio.uyPeñarol 1 - Nacional 0, 1891 BD Dit was de eerste officiële nederlaag van Nacional dit jaar; in de vorige achttien wedstrijden (voorseizoen plus de huidige competitie) hadden ze nog geen enkele keer verloren. Het effect van deze overwinning voor Peñarol werd drie dagen later echter grotendeels teniet gedaan toen ze de inhaalwedstrijd tegen Cerro met 3–0 verloren.

De laatste wedstrijd van de heenronde leverden zeges op voor zowel Nacional als Peñarol. Hierdoor stond Nacional halverwege de competitie met 15 punten aan de leiding. Peñarol had twee punten minder, maar moest nog een wedstrijd (tegen Rampla Juniors) inhalen. Defensor bezette de derde plek met tien punten, hoewel op basis van verliespunten Rampla Juniors er beter voorstond (negen punten uit acht gespeelde wedstrijden). De rode lantaarn was voor Montevideo Wanderers dat zes van de negen wedstrijden had verloren. Ook in het degradatieklassement stond Wanderers overaan.

Tweede seizoenshelft Peñarol begon de terugronde met een zege op nummer Defensor en een dag later verloor Nacional van Racing, waardoor beide ploegen gelijk stonden in punten. Een week later won Nacional wel van Liverpool FC. Peñarol kwam echter niet verder dan een remise tegen hekkensluiter Montevideo Wanderers. Twee weken later leed Peñarol nogmaals puntverlies: ook tegen Cerro werd het een remise, waardoor Cerro voor de tweede maal in deze competitie een resultaat behaalde tegen Peñarol. In de tussentijd had Nacional geen punten laten liggen, waardoor zij weer twee punten voor stonden (en beide ploegen qua puntverlies gelijk stonden). Begin november wonnen beide titelpretendenten twee keer, waardoor Nacional zeker was van deelname aan de Copa de Campeones de América (Peñarol was al zeker van deelname aan dat toernooi, aangezien ze titelverdediger waren).

Op 15 november won Peñarol het inhaalduel tegen Rampla Juniors. Hierdoor kwamen ze in gespeelde wedstrijden en ook in punten gelijk met Nacional. Er waren nog drie wedstrijden te spelen en in de zestiende speelronde verloor Nacional van nummer drie Defensor. Peñarol had dat weekend wel gewonnen van Racing en werd daarmee de onbetwiste koploper met twee punten voorsprong. Een week later stonden beide ploegen tegenover elkaar. Als Peñarol zou winnen dan was het kampioenschap binnen, terwijl Nacional moest winnen om alles nog in eigen hand te houden. In de eerste helft leek het de kant op te vallen van Nacional: Juan José Rodríguez scoorde na een halfuur het openingsdoelpunt en vlak voor rust maakte Guillermo Escalada er 2–0 van. Peñarol kwam na rust echter terug: Walter Aguerre scoorde de aansluitingstreffer en een kwartier voor tijd maakte Ángel Cabrera de gelijkmaker. In de laatste minuut scoorde Cabrera nogmaals, waardoor Peñarol de wedstrijd met 3–2 won en kampioen werd. Het was de 24e landstitel voor de Aurinegros en het vierde jaar op rij dat ze kampioen werden.

In de eerste vijf wedstrijden van deze tweede seizoenshelft had Montevideo Wanderers meer punten behaald dan in de gehele heenronde, waardoor ze de laatste plaats hadden overgedragen aan Fénix. Deze twee ploegen streden samen met Liverpool tegen de rode lantaarn en waren eveneens de drie ploegen die onderaan stonden in de degradatiestand. In de zestiende speelronde won Wanderers van Fénix en Liverpool versloeg Rampla Juniors. Hierdoor eindigde Fénix sowieso als laatste in de competitie. Een week later haalde die ploeg wel uit tegen Racing (5–0) en ook Liverpool won (3–1 tegen Danubio FC). Montevideo Wanderers behaalde een gelijkspel tegen nummer drie Defensor. Dit betekende dat Fénix in de degradatiestrijd een achterstand had van twee punten op de andere twee ploegen met nog een wedstrijd te gaan. Fénix moest in de slotronde winnen, anders zouden ze degraderen. Dat lukte dankzij een 3–1 zege op Rampla Juniors. Liverpool wist tegen kampioen Peñarol een gelijkspel te behalen en handhaafden zich daardoor op het hoogste niveau. Montevideo Wanderers lukte dat niet tegen vicekampioen Nacional: ze verloren met 2–1 en eindigden in de degradatiestrijd gelijk met Fénix. Hierdoor moesten deze twee ploegen nog extra wedstrijden spelen om de degradant te bepalen.

Achter Peñarol en Nacional eindigde Defensor als derde. Door de resultaten in de een-na-laatste speelronde waren ze niet meer te achterhalen voor de overige ploegen. De strijd om de vierde plek ging op de laatste speeldag tussen Cerro, Danubio en Rampla Juniors. Omdat Cerro en Rampla Juniors verloren had Danubio genoeg aan een remise tegen Racing om de vierde plaats te behalen. De ploegen die in de top-vier eindigden mochten meedoen aan het Torneo Cuadrangular 1961. Met promovendus Danubio als nummer vier was het al het vijfde jaar op rij dat de gepromoveerde ploeg zich had gekwalificeerd voor dat toernooi.

Eindstand Club CA Peñarol 18 13 4 1 30 51 22 +29 2. Club Nacional de Football 18 13 1 4 27 39 16 +23 3. CA Defensor 18 9 5 4 23 34 27 +7 4. Danubio FC 18 6 5 7 17 25 31 –6 5. CA Cerro 18 3 10 5 16 24 26 –2 6. Rampla Juniors FC 18 6 3 9 15 25 27 –2 7. Racing Club de Montevideo 18 5 5 8 15 30 45 –15 8. Liverpool FC 18 3 8 7 14 23 30 –7 9. Montevideo Wanderers FC 18 3 6 9 12 23 35 –12 10. CA Fénix 18 3 5 10 11 26 41 –15

Legenda KleurKwalificatie voor Copa de Campeones de América 1962 (als titelhouder) Copa de Campeones de América 1962

Winnaar Primera División 1961CA Peñarol24e titel

Degradatie Degradatie werd bepaald op basis van de twee voorgaande seizoenen. De ploeg die in de laatste twee jaar het minste punten had verzameld in de competitie zou degraderen naar de Primera B. Omdat promovendus Danubio FC vorig seizoen niet in de Primera División speelde, telden hun behaalde punten in dit seizoen dubbel.

De degradatiestrijd ging tussen CA Fénix, Liverpool FC en Montevideo Wanderers FC. Halverwege het seizoen stonden deze drie ploegen binnen twee punten van elkaar. In de tweede helft van de competitie kwam Liverpool door enkele achtereenvolgende nederlagen wat op achterstand, maar doordat Fénix en Montevideo Wanderers daarna enkele weken slecht presteerden kon Liverpool weer inlopen. Drie duels voor het einde stonden ze binnen één punt van elkaar in de degradatiestand. Wanderers versloeg vervolgens Fénix en Liverpool won ook, waardoor Fénix onderaan kwam te staan. Doordat ze daarna twee keer wonnen en Wanderers geen overwinning meer behaalde eindigden die ploegen in punten gelijk. Liverpool haalde op de slotdag het laatste benodigde punt tegen kampioen Peñarol en handhaafde zich rechtstreeks. Fénix en Wanderers moesten barragewedstrijden spelen om te bepalen wie van de twee zou degraderen.

Club 1. CA Peñarol 28 30 58 2. Club Nacional de Football 24 27 51 3. CA Cerro 28 16 44 4. CA Defensor 15 23 38 5. Danubio FC – 17 34 6. Rampla Juniors FC 15 15 30 7. Racing Club de Montevideo 15 15 30 8. Liverpool FC 14 14 28 9. Montevideo Wanderers FC 15 12 27 10. CA Fénix 16 11 27

Legenda KleurKwalificatie voor Barragewedstrijden tegen degradatie naar Primera B 1962

Barragewedstrijden