Het seizoen 1962 van de Primera División was het 58e seizoen van de hoogste Uruguayaanse voetbalcompetitie. Het seizoen liep van 25 augustus tot eind december 1962.

Teams Er namen tien ploegen deel aan de Primera División tijdens het seizoen 1962. Negen ploegen wisten zich vorig seizoen te handhaven en één ploeg promoveerde vanuit de Primera B: Central FC kwam in de plaats van het gedegradeerde Montevideo Wanderers FC.

Club Stad Stadion Vorig seizoen Central FC Montevideo Estadio Parque Palermo Montevideo Parque Demetrio Arana Danubio FC Montevideo Estadio Jardines del Hipódromo Montevideo Parque Rodó CA Fénix Montevideo Estadio Parque Capurro Liverpool FC Montevideo Estadio Belvedere Montevideo Estadio Centenario Montevideo Estadio Centenario Racing Club de Montevideo Montevideo Estadio Parque Osvaldo Roberto Rampla Juniors FC Montevideo Parque Nelson

Competitie-opzet Alle clubs speelden tweemaal tegen elkaar. De ploeg met de meeste punten werd kampioen. Degradatie werd bepaald op basis van de laatste twee seizoenen. De ploeg die in een klassement over die twee jaren onderaan eindigde degradeerde naar de Primera B.

Kwalificatie voor internationale toernooien De kampioen kwalificeerde zich voor de Copa de Campeones de América (de latere Copa Libertadores) van 1963.

In 1962 waren er twee Uruguayaanse deelnemers aan dat toernooi: titelverdediger CA Peñarol en Club Nacional de Football. Nacional bereikte de halve finales, waarin ze werden uitgeschakeld door Peñarol. In de finale verloor Peñarol van het Braziliaanse Santos FC. Had Peñarol de finale gewonnen, dan zouden ze als titelhouder automatisch zijn gekwalificeerd voor de volgende editie.

Campeonato Nacional General Artigas, Torneo Competencia en Torneo de Honor Voorafgaand aan het seizoen werd gestreden om het Campeonato Nacional General Artigas en het Torneo Competencia. Sommige wedstrijden telden mee voor beide competities. Club Nacional de Football kroonde zich tot winnaar van zowel het Artigas-kampioenschap als het Torneo Competencia van dit jaar.

Ook werd er gestreden om het Torneo de Honor. Deze prijs werd uitgereikt aan de ploeg die het beste presteerde in het Torneo Competencia en in de eerste seizoenshelft van de Primera División.

Eerste seizoenshelft CA Peñarol was de voorgaande vier jaar kampioen geworden en begon nu ook goed aan de competitie: de eerste drie wedstrijden werden allemaal gewonnen. Ook Club Nacional de Football begon de competitie met drie achtereenvolgende zeges en zij waren de enige ploeg die ook na de vierde speelronde de maximale score hadden behaald: op 19 september versloegen ze Rampla Juniors FC, terwijl Peñarol een dag eerder tegen CA Defensor niet verder was gekomen dan een 2–2 gelijkspel. Op dat moment had Danubio FC nog geen enkel punt behaald.

Tijdens de zesde speelronde op 29 september speelde ook Nacional met 2–2 gelijk tegen Defensor. Peñarol won een dag later van Rampla Juniors en daardoor kwamen de twee rivalen weer op gelijke hoogte. De verrassende nummer drie was op dat moment CA Fénix, dat vorig jaar pas na beslissingswedstrijden zich had weten te handhaven. Zij hadden twee punten minder dan Nacional en Peñarol. Een speelronde later liep Fénix echter averij op tegen CA Cerro en groeide de voorsprong van de top-twee, die wel allebei wonnen.

Op 14 oktober stonden Nacional en Peñarol tegenover elkaar, met de koppositie als inzet. Indien Nacional niet zou verliezen verzekerden ze zich eveneens van winst in het Torneo de Honor. Het werd echter de dag van Peñarol-speler José Sasía. Hij scoorde binnen enkele minuten het openingsdoelpunt en halverwege de eerste helft verdubbelde hij de score vanaf de stip. Kort na rust maakte ploeggenoot Julio César Abbadie er ook nog 3–0 van en hoewel Nacional nog tegen wist te scoren via Guillermo Escalada bepaalde Sasía de eindstand met zijn derde doelpunt uiteindelijk op 4–1.Peñarol 4 - Nacional 1, 1891 BDCampeonato Uruguayo - Campeonato de Honor 1962 (OFICIAL) Nacional 1:4 Peñarol, Atilio.uy In diezelfde speelronde won Danubio voor het eerst (3–2 zege tegen Rampla Juniors) en daardoor ging de rode lantaarn over op promovendus Central FC.

Een week later verloor Nacional voor de tweede keer op rij: Liverpool FC was in eigen huis met 1–0 te sterk. Peñarol kon een dag later echter niet profiteren van die misstap: ze verloren met 2–1 van Fénix en daardoor won Nacional alsnog het Torneo de Honor.

Halverwege het seizoen stond Peñarol twee punten voor op zowel Fénix als Nacional. Cerro bezette de vierde plaats met een achterstand van vijf punten. De laatste plaats was voor Danubio: zij hadden in de negende speelronde met 2–1 van Central verloren, waardoor de twee onderste ploegen van positie waren gewisseld. In de degradatiestand stond Central wel onderaan: Danubio had door hun prestaties in het vorige seizoen (vierde) enige marge en Central moest in de terugronde minimaal zeven punten halen om zicht te houden op handhaving.

Tweede seizoenshelft Aan het begin van de tweede seizoenshelft haakte Fénix af in de titelstrijd: ze verloren van Liverpool en Nacional en deelden vervolgens de punten met Rampla Juniors. Nacional won hun twee andere wedstrijden eveneens en ook Peñarol liet geen punten liggen in het begin van de terugronde. Daardoor bleef het onderlinge verschil tussen Peñarol en Nacional gelijk (twee punten verschil) maar had nummer drie Fénix al een achterstand van zeven punten. Onderaan het klassement had Central weliswaar Cerro verslagen, maar omdat Danubio slechts een van de eerste drie wedstrijden verloor was het verschil in de degradatiestand nog altijd zes punten.

Zowel Peñarol als Nacional wonnen in het eerste deel van de terugronde alles, waardoor Peñarol begin november nog altijd twee punten voorsprong had op Nacional. Op 8 december speelde Nacional voor de tweede keer in de competitie gelijk tegen Defensor. De dag erna haalde Peñarol uit tegen Rampla Juniors: onder meer dankzij drie doelpunten van Julio Abbadie won de koploper met 9–0 en werd de voorsprong op Nacional een puntje groter. Een week later wonnen beide ploegen, waardoor de titelstrijd beslist zou kunnen worden in de onderlinge confrontatie in de een-na-laatste speelronde. Nacional moest winnen om nog kans te maken op de titel, bij een gelijkspel of een nederlaag was Peñarol kampioen.

In die wedstrijd op 27 december was het Peñarol dat na een halfuur spelen via Juan Joya op voorsprong kwam. In de tweede helft maakte Alberto Spencer de 2–0.Campeonato Uruguayo 1962 (OFICIAL) Nacional 0:2 Peñarol Het lukte Nacional niet meer om tegen te scoren en daarmee was Peñarol verzekerd van de landstitel. Het was de vijfde achtereenvolgende keer dat de Aurinegros kampioen werden; een zogeheten Quinquenio de Oro. Dit was de eerste keer dat Peñarol erin slaagde om vijf achtereenvolgende titels te winnen.Peñarol 2 - Nacional 0, 1891 BD In de geschiedenis van de Primera División was enkel Nacional daar ooit eerder in geslaagd (1939–1943). Dankzij een zege op Fénix in de laatste wedstrijd behielden ze een perfect rapport in de tweede seizoenshelft. In totaal behaalden ze 33 punten, de beste score van die vijf achtereenvolgende titels en het hoogste puntenaantal voor een kampioen sinds 1949.

De derde plaats in de eindstand ging naar Fénix; in de tweede seizoenshelft presteerden ze het slechtste van allemaal (zo wisten ze de eerste zes duels allemaal niet te winnen), maar omdat er behalve Peñarol en Nacional niemand constant presteerde behield Fénix de derde plek. Dit was hun beste eindklassering tot dan toe. In de strijd om plek vier behaalden Cerro, Defensor en Racing Club de Montevideo even veel punten. Uiteindelijk zou Defensor meespelen in het Torneo Cuadrangular 1962, het toernooi waaraan de top-vier van het seizoen mee mocht doen.

In de achterhoede hielden Danubio en Central elkaar in evenwicht; na de winst van Central in de tiende speelronde won Danubio een wedstrijd later tegen Defensor. Begin december behaalde Danubio een remise tegen Liverpool en een zege tegen Fénix. Hierdoor had Central minimaal vijf punten nodig uit de laatste drie wedstrijden. Weliswaar behaalden ze een gelijkspel tegen Defensor, maar in de een-na-laatste wedstrijd verloren ze van Fénix. Daardoor had de slotwedstrijd tegen Danubio geen inzet meer: Central won deze wedstrijd met 2–1 en droeg daarmee de rode lantaarn nog over aan Danubio, maar in de degradatiestand eindigden ze onderaan, waardoor ze al na een seizoen degradeerden.

Eindstand Club CA Peñarol 18 16 1 1 33 54 9 +45 2. Club Nacional de Football 18 12 3 3 27 43 24 +19 3. CA Fénix 18 8 2 8 18 26 36 –10 4. CA Defensor 18 5 7 6 17 28 23 +5 5. Racing Club de Montevideo 18 4 9 5 17 30 34 –4 6. CA Cerro 18 6 5 7 17 25 29 –4 7. Rampla Juniors FC 18 6 3 9 15 24 33 –9 8. Liverpool FC 18 5 5 8 15 24 37 –13 9. Central FC 18 4 3 11 11 19 31 –12 10. Danubio FC 18 4 2 12 10 17 34 –17

Legenda KleurKwalificatie voor Copa de Campeones de América 1963

Winnaar Primera División 1962CA Peñarol25e titel

Degradatie Degradatie werd bepaald op basis van de twee voorgaande seizoenen. De ploeg die in de laatste twee jaar het minste punten had verzameld in de competitie zou degraderen naar de Primera B. Omdat promovendus Central FC vorig seizoen niet in de Primera División speelde, telden hun behaalde punten in dit seizoen dubbel.

In de degradatiestrijd eindigde Central uiteindelijk ook op de laatste plaats. Weliswaar wisten ze in de competitie Danubio FC een punt achter zich te houden, maar doordat Danubio in het voorgaande seizoen op de vierde plaats was geëindigd had die ploeg enige voorsprong in de degradatiestand. Central slaagde er gedurende het seizoen niet in om deze achterstand goed te maken. Het doek viel uiteindelijk in de een-na-laatste speelronde, toen Danubio won en Central verloor. Daardoor zakten de Palermitanos al binnen een seizoen weer naar de Primera B.

De ploeg die vorig jaar het slechtste had gepresteerd was CA Fénix maar zij eindigden dit seizoen juist als derde. Met name dankzij een uitstekende eerste seizoenshelft verzekerde Fénix zich uiteindelijk in de zestiende speelronde van behoud.

Club 1. CA Peñarol 30 33 63 2. Club Nacional de Football 27 27 54 3. CA Defensor 23 17 40 4. CA Cerro 16 17 33 5. Racing Club de Montevideo 15 17 32 6. Rampla Juniors FC 15 15 30 7. Liverpool FC 14 15 29 8. CA Fénix 11 18 29 9. Danubio FC 17 10 27 10. Central FC – 11 22

Legenda KleurDegradatie naar Primera B 1963

Topscorers De Ecuadoraan Alberto Spencer van landskampioen CA Peñarol scoorde zestien keer en werd daarmee voor het tweede jaar op rij topscorer van de competitie.

In juni had Spencer meegespeeld met de Uruguayaanse ploeg in een interland tegen vicewereldkampioen Tsjechoslovakije.Alberto Pedro Spencer - International Appearances, RSSSF Ook de Nacional-speler Juan José Rodríguez uit Argentinië had in die wedstrijd meegespeeld bij Uruguay. Deze wedstrijd werd echter niet beschouwd als een A-interland.Uruguay vs Checoslovaquia - 19/6 1962, Archivo Celeste Spencer wordt daarom niet beschouwd als Uruguayaans international.

№SpelerClubGoals1. Alberto SpencerCA Peñarol16

1962 Uruguay