De tempel van Anahita (Middelperzisch: Ādur-Anāhīd) is een van de monumenten van de oude stad Bishapur, gelegen nabij de stad Kazerun, in de Iraanse provincie Fars.

De tempel werd gebouwd in de 3e eeuw na Christus in opdracht van de Sassanidische koning Shapur I. Hij werd in 1931 geregistreerd als een van de eerste nationale monumenten van Iran, en staat ook vermeld op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als onderdeel van het Bishapur-complex.

Ligging De tempel van Anahita bevindt zich nabij het paleis van Shapur I en grenst aan de Mozaïek-iwan en ceremoniële hal in het noordoosten van het oude Bishapur, een van de hoofdsteden van het Sassanidische Rijk, 15 kilometer ten westen van de huidige stad Kazerun.

Geschiedenis

De Anahita-tempel werd in de 2e helft van de 3e eeuw na Christus gebouwd in opdracht van de Sassanidische koning Shapur I. De eerste opgravingen in Bishapur werden in 1935 uitgevoerd onder leiding van de Franse archeoloog Roman Ghirshman. Tijdens deze opgraving maakte Ghirshman een volledige schets van de zijgangen van de Anahita-tempel. Na een lange onderbreking in de opgravingen werden de werkzaamheden in 1968 hervat onder leiding van Ali Akbar Sarfaraz. Tijdens deze opgravingen, die meerdere jaren duurden, werd de tempel opgegraven en gerestaureerd.

Cultus

De Anahita-tempel was een plaats van aanbidding voor Anahita, een Perzische godin. Het was ook de locatie voor religieuze vieringen tijdens de Sassanidische periode, in de seizoenen dat de Shapur-rivier in de tempel stroomde, en voor rituele reiniging voordat men de vuurtempel betrad.

Architectonische kenmerken

De tempel is een grote rechthoekige ruimte in een verdieping van 6 meter in de grond, waarvan elke zijde bijna 14 meter lang is. Hij is gebouwd van gehouwen stenen zonder mortel, heeft dubbele wanden en is uitgevoerd in de Achaemenidische bouwstijl. De stenen zijn met elkaar verbonden door ijzeren ankers. Een trap leidde vanuit het paleis naar de tempel. De tempel heeft geen dak, en het doel was om het water van de Shapur-rivier, die 250 meter verderop stroomt, naar de tempel te leiden, zodat het na de tempel te zijn binnengestroomd, via een qanat zou worden afgevoerd.

Categorie:Religieus gebouw in Iran Categorie:Werelderfgoed in Iran Categorie:Sassanidische architectuur Categorie:Nationale werken van Iran