thumb|Illustratie van Henry Sandham voor een editie van het gedicht uit 1886. Het gedicht Lenore van Edgar Allan Poe is een elegie die rouw, aanklacht en spirituele troost in een opvallend dramatische vorm samenbrengt. Poe werkte jarenlang aan dit gedicht: het begon als A Pæan (Een lofzang, 1831) en verscheen in sterk herziene vorm onder de titel Lenore in 1843.
Onderwerp “Lenore” draait om de dood van een jonge vrouw — “the queenliest dead that ever died so young” — en de reactie van haar verloofde, Guy de Vere. In tegenstelling tot de conventionele rouw, weigert Guy een treurzang te laten klinken. Hij beschuldigt de gemeenschap van hypocrisie en kwaadsprekerij, en kiest ervoor Lenores ziel niet te bewenen maar te vieren als een opstijging naar een betere wereld.
Vorm en stijl Sterk retorisch: Het gedicht is opgebouwd als een dialoog tussen Guy de Vere en een koorachtige stem die hem tot gematigdheid maant. Muzikaliteit: Poe gebruikt klankherhaling, alliteratie en ritmische cadans om de plechtigheid en dramatiek te versterken. Symboliek: De “golden bowl” verwijst naar Prediker 12:6 en symboliseert het breken van het leven; de “Stygian river” roept de klassieke onderwereld op.
Prosodie Versregels van zeven heffingen (Ah, broken is the golden bowl! — the spirit flown forever!) Metrische variatie: Hoewel Poe veelvuldig gebruikmaakt van anapesten om een snel, bijna stuwend tempo te creëren, (het effect van een galop!) mengt hij jamben erdoorheen om te voorkomen dat het gedicht te licht klinkt, wat de onderliggende droefheid van het thema weerspiegelt. Binnenrijm: De lange, anapestische regels worden onderbroken door frequent binnenrijm, wat de muzikale kwaliteit versterkt: (See! on yon drear and rigid bier low lies thy love, Lenore!)
Het gedicht Lenore Edgar Allan Poe
Ah, broken is the golden bowl! — the spirit flown forever! Let the bell toll! — a saintly soul floats on the Stygian river: — And, Guy De Vere, hast thou no tear? — weep now or never more! See! on yon drear and rigid bier low lies thy love, Lenore! Come, let the burial rite be read — the funeral song be sung!— An anthem for the queenliest dead that ever died so young — A dirge for her the doubly dead in that she died so young.
"Wretches! ye loved her for her wealth and ye hated her for her pride; And, when she fell in feeble health, ye blessed her — that she died: — How shall the ritual, then, be read? — the requiem how be sung By you — by yours, the evil eye — by yours the slanderous tongue That did to death the innocence that died and died so young?"
Peccavimus; yet rave not thus! but let a Sabbath song"Peccavimus" is Latijn voor "wij hebben gezondigd" Go up to God so solemnly the dead may feel no wrong! The sweet Lenore "hath gone before," with Hope that flew beside, Leaving thee wild for the dear child that should have been thy bride — For her, the fair and debonair, that now so lowly lies, The life upon her yellow hair, but not within her eyes — The life still there upon her hair — the death upon her eyes.
"Avaunt! — avaunt! from fiends below the indignant ghost is riven — From Hell unto a high estate far up within the Heaven — From grief and groan to a golden throne beside the King of Heaven! — Let no bell toll, then! — lest her soul, amid its hallowed mirth, Should catch the note as it doth float up from the damnéd Earth! And I — to-night my heart is light! — no dirge will I upraise, But waft the angel on her flight with a Paean of old days!"
Nederlandse vertalingen Het gedicht Lenore van Poe werd nog maar tweemaal naar het Nederlands vertaald: Hendrik de Vries publiceerde het in 1939 onder de titel Lenoor: zie DBNL Jules Grandgagnage vertaalde het eveneens als Lenoor in 2026 op zijn website Vertaalde gedichten
Categorie:Engelstalig gedicht Categorie:Werk van Edgar Allan Poe Categorie:Publiek domein