Valgus Koordis is een Estse dramafilm uit 1951, geregisseerd door Herbert Rappaport. De film staat bekend als de eerste Estse kleurenfilm.
Verhaal
Paul Runge, een soldaat van het Rode Leger, keert na de oorlog terug naar zijn geboortedorp Koordi. Ondanks het nieuwe regime zijn de mensen nauwelijks veranderd. Het dorp is nog altijd hetzelfde: verwaarloosd en zonder cultureel leven. Welgestelde boeren blijven de plaatselijke landarbeiders uitbuiten, met list of met geweld.
De verwachtingen van de nieuwe kolonisten zijn hooggespannen, maar de oogst valt tegen. Wanneer Muuli van de Communistische Partij en Runge beseffen dat kleine boerenbedrijven op eigen kracht geen toekomst hebben, beginnen zij te pleiten voor de oprichting van een collectieve boerderij. Daarop volgen dreigbrieven en gewelddadige aanvallen van aanhangers van het oude regime, die het leven in Koordi voorgoed zullen veranderen.
Rolverdeling
Georg Ots als Runge Aleksander Randviir als Vao Valentine Tern als Aino Ilmar Tammur als Muuli Rudolf Nuude als Maasalu Olev Tinn als Taaksalu Elmar Kivilo als Semidor Evi Rauer als Roosi Hugo Laur als Saamu Johannes Kaljola als Priidu Franz Malmsten als Janson Lembit Rajala als Kurvest Arnold Kasuk als Kamar Ants Eskola als Mänd
Achtergrond De film is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Hans Leberecht uit 1949, dat oorspronkelijk werd gepubliceerd in het Russische literaire tijdschrift Zvezda. De boekuitgave werd bekroond met de Stalinprijs voor fictie en werd omschreven als een uitmuntend voorbeeld van de synthese tussen de Sovjetideologie en het socialistisch realisme.
Het boek werd in 23 talen vertaald en diende decennialang als het visitekaartje van de Estse literatuur.
De film was de tweede van vier Estse films die de Russische regisseur Herbert Rappaport voor Lenfilm maakte, na Elu tsitadellis uit 1947. In 2020 vroeg de ERR zich af of Rappoport en Leberecht zelf ook werkelijk in de propaganda geloofden die zij maakten. De omroep concludeerde onder meer dat het maken van propaganda bepaalde privileges met zich meebracht. Zo was Leberecht destijds de enige inwoner van Tallinn die in een Amerikaanse auto rondreed.
Het was tevens de eerste filmrol van operazanger Georg Ots, die later uitgroeide tot een van Estlands grootste filmsterren en ook veel succes oogstte in de rest van de Sovjet-Unie.
De film behoorde tot het genre van de kolchozmusical, ontwikkeld door Grigori Aleksandrov en Ivan Pyrjev. In dit genre werd aan de hand van montages van oogsttaferelen en uitbundige liederen een zeer optimistisch beeld van de collectieve boerderijen van Stalin gevormd.
Koordi is een bestaand dorp in de gemeente Paide.
Release en ontvangst De film ging op 27 augustus 1951 in première in de Estse hoofdstad Tallinn. Op 25 oktober 1952 ging de film in première in Moskou. In 1953 werd de film ook in Finland uitgebracht.
In 1952 werd de film bekroond met een Stalinprijs.
De film werd in 2012 gerestaureerd.
In 2020 werd de film opgenomen in het boek 101 Eesti Filmi (101 Estische films) van filmcriticus Tristan Priimägi, die de belangrijkste films uit de Estische filmgeschiedenis behandelt.
Externe links
Categorie:Film van Tallinnfilm Categorie:Film uit 1951 Categorie:Estische film Categorie:Muziekfilm Categorie:Propagandafilm Categorie:Dramafilm Categorie:Oorlogsfilm