De Yaman waren een Arabische stammenconfederatie afkomstig uit Zuid-Arabië, die bekend stond om hun eeuwenlange rivaliteit met de Qays, een andere Arabische stammenconfederatie. Nog tot in de 19e eeuw werden er in Palestina veldslagen uitgevochten tussen Qays- en Yaman-groepen.
De Yaman steunden de Omajjaden, wat essentieel was voor hun machtsovername in de eerste islamitische burgeroorlog (fitna) van 656 tot 661, en voor hun herovering van de macht in de tweede islamitische burgeroorlog van 683 tot 692.
In de Omajjadische tijd vestigden de Yaman-stammen zich voornamelijk in Zuid-Syrië, in de steppen rond Homs, Palmyra en Palestina, terwijl de Qays zich in Noord-Syrië vestigden, in Jund Qinnasrin, de Jazira en de Byzantijnse grensgebieden. Een ander verschil tussen de confederaties was dat sommige Yaman-stammen, zoals de Kalb, Tanukh, Judham en Tayy, al in de Levant bestonden vóór de islamitische verovering, terwijl de meeste Qays-stammen erna arriveerden. Andere Yaman-stammen, zoals de Madh'hij, Kinda en Himyar, vestigden zich na de islamitische verovering.
Oostelijke nederzettingen en hun rol in de Abbasidische Revolutie Naast hun sterke aanwezigheid in Syrië en Palestina migreerden sommige Yaman-stammen na de islamitische verovering van Perzië oostwaarts en vestigden zich in Khorasan en andere provincies van het oostelijke kalifaat. Deze Arabische kolonisten, waaronder stammen als de Tayy en Azd, stichtten garnizoenssteden en landbouwgemeenschappen in de hele regio, maar behielden hun stamidentiteit ver van Arabië. Hun vestiging in Khorasan werd vooral belangrijk in het midden van de 8e eeuw, toen de wijdverspreide ontevredenheid over de Omajjadische heerschappij een kans creëerde voor politieke verandering.
Tijdens de Abbasidische Revolutie (747-750 n.Chr.) speelden Yaman-stammen in Khorasan een prominente rol in de steun aan de Abbasidische zaak. De Abbasidische beweging, in het oosten geleid door figuren als Abu Muslim al-Khurasani, maakte gebruik van bestaande tribale rivaliteiten - met name tussen noordelijke (Qays) en zuidelijke (Yaman) Arabieren - om een coalitie tegen de Omajjaden te vormen. Yamani-groepen in Khorasan, waaronder leden van de Tayy-stam, leverden belangrijke militaire steun in campagnes die uiteindelijk het Omajjadische gezag in Irak en Syrië ten val brachten. Prominente Yamani-commandanten, zoals Qahtaba ibn Shabib al-Ta'i, leidden troepen die belangrijke steden veroverden, waarmee het belang van de Yamani-stammensteun voor de vestiging van het Abbasidische Kalifaat werd bevestigd.
Na de revolutie werden veel Yamani-kolonisten in Khorasan onderdeel van de abnāʾ al-dawla ("zonen van het regime"), de militaire en administratieve elite die het vroege Abbasidische bestuur steunde. Deze aanwezigheid van Oost-Arabische stammen droeg bij aan de verschuiving van het machtscentrum van het kalifaat van Syrië naar Irak en Khorasan, waarmee de langdurige invloed van Yamani-stammen buiten hun traditionele thuisland werd aangetoond.
Yaman-stammen
Azd Kalb Judham Ghassan Kinda Lakhm Madh'hij Quda'a Khuza'ah 'Amilah Himyar
Categorie:Arabische stam