Weteringschans 187 te Amsterdam is een gebouw aan de Weteringschans te Amsterdam-Centrum.
Achtergrond De Weteringschans, dan nog alleen Schans geheten, diende eeuwenlang als vesting- dan wel stadswal van Amsterdam. Dit in combinatie met Lijnbaansgracht en Singelgracht. In het eerste kwart van de 19e eeuw, toen Amsterdam (alweer) aan uitbreiding dacht, werden die stadswallen afgebroken. Op de vrijkomende plek moest woningbouw komen, maar er kwamen in eerste instantie ook bedrijventerreinen, eind 19e eeuw weer vervangen door woningbouw. De woonbebouwing van de Weteringschans tussen de Weteringplantsoenen en het Frederiksplein kwam pas op gang in het laatste kwart van de 19e eeuw, toen Amsterdam ook begon te bouwen aan haar 19e-eeuwse gordel buiten de Singelgracht. Ter plaatse was dat De Pijp. Daar waar in de Pijp revolutiebouw plaatsvond (kopen grond, goedkoop bouwen, verkopen/verhuren, volgens stuk grond kopen), werden aan de Weteringschans woningen van het betere soort neergezet voor de gegoede burgerij. De gevelwand laat daarbij binnen bebouwen van perceel tot perceel een opmerkelijke samenhang in architectuur zien; (bijna) alle werden in historiserende of neostijlen opgetrokken.
Gebouw Het gebouw Weteringschans 187 is daarop een uitzondering. Het is namelijk van veel jongere datum. In de tijd dat de luxe huizen werden gebouwd, eind 19e eeuw, stond hier een schoolgebouw dat tussen 1914 en 1918 onderdak bood aan de Belgische School, een school voor kinderen die met hun ouders België ontvlucht waren vanwege de Eerste Wereldoorlog. Na de getekende vrede trok de Amsterdamsche Grafische School in het gebouw.Amsterdam over Belgische School (geraadpleegd 20 juli 2026)
Dat gebouw stond als een breed pand tussen herenhuizen op huisnummers 185 en 189. Die gebouwen hebben een gangbare perceelbreedte, maar door de school was dat voor nummer 187 opgerekt; de school stond er al toen er nog andere huisnummers golden.
In 1934 verzocht de Bouw- en Handelsmaatschappij Hemelum vergunning het dan vrije terrein te mogen bebouwen ten behoeve van winkels met woning en bovenwoningen. De voorzijde staat aan de Weteringschans; de achterzijde aan de Lijnbaansgracht. Het ging daarbij om vier percelen van vijf bouwlagen onder een puntdak met dakkapellen. Er zijn vier winkels met daarboven de winkelwoningen en twee toegangen tot de bovenwoningen. Door het samentrekken ontstaat een van de grotere bouwblokken aan De Schans. De ontwerpopdracht ging uit naar Zeeger Gulden en Melle Geldmaker, die in die jaren actief waren in de stad. Het gebouw valt in de gevelwand op vanwege de strakke uitvoering met rechthoekige erkers opgemetseld op witte betonnen platen (tweede tot en met vierde bouwlaag) en de daarop geplaatste balkonnetjes.Stadsarchief Amsterdam: Bouw- en omgevingsdossiers, Weteringschans 187 (semiopenbaar, met vergunningvraag en bouwtekeningen, geraadpleegd 20 juli 2026)
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam