thumb|Prent van Caspar Philips, circa 1787, nr 118 uiterst links thumb|Lauriergracht 118 in 1975 Lauriergracht 118 te Amsterdam is een gebouw aan de Lauriergracht in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond De Lauriergracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk. Anders dan bijvoorbeeld de noordelijker gelegen Rozengracht en zuidelijk gelegen Elandsgracht werd de Lauriergracht niet gedempt. De kades van de gracht bleven dus bestemd voor plaatselijk verkeer, daar waar die andere twee gedempte grachten belangrijke verkeersaders werden naar Amsterdam-West.
Gebouw Volgens een jaartal; op de gevel stamt dit gebouw uit 1650. Echter op afbeeldingen is dat niet altijd zichtbaar. In tijden dat Amsterdam nog geen straatnamen en huisnummers hanteerde, was het gebouw vooral herkenbaar als het belendend pand van het Lutherse Weeshuis, dat later het adres kreeg Lauriergracht 116. Bij de eerste prent daarvan was dat gebouw 116 drie vensterassen breed. In 1784 kreeg dat gebouw een forse uitbreiding naar negen vensterassen, waarbij belendende percelen werden opgeofferd. Na die uitbreiding ging Caspar Philips langs om het in een tekening vast te leggen, waarbij het huidige Lauriergracht 118 voor de helft is afgebeeld; ten opzichte van 116 valt een donkere kleurstelling op, die later zou verdwijnen. Desalniettemin had het toen al het herkenbare uiterlijk dat het ook in 2026 nog heeft.
Op 1 juli 1970 werd Lauriergracht 118 opgenomen in het rijksmonumentenregister onder de omschrijving: Pakhuis met later versoberde puntgevel uit 1650.Monumentenregister (geraadpleegd 29 juli 2026) Amsterdam Monumentenstad houdt dezelfde omschrijving aan maar dan met tuitgevel.Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 29 juli 2026)
Op de prent van Philips is het gebouw te zien zoals het omstreeks 1787 eruit zag. Het is dan nog puur een pakhuis van vijf bouwlagen onder een kap achter een halsgevel met fronton en klauwstuken. Het gebouw is ten opzichte van het fototijdperk herkenbaar door de twee deuren in rondboogconstructie. De laad- en losdeuren en -luiken worden geflankeerd door relatief kleine vensters voor lichtdoorlating. Wanneer in 1940 en 1962 het gebouw wordt gefotografeerd door en voor monumentenzorg is de halsgevel allang verdwenen, maar dient gebouw nog steeds tot pakhuis. De twee toegangsdeuren zijn nog steeds herkenbaar; het gebouw draagt de naam De Hoop; er is een meubelfabriek gevestigd.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Foto Lauriergracht 118 uit 1962 Wanneer in 1975 opnieuw een foto wordt gemaakt, ziet het gebouw er enigszins gehavend uit en is nog steeds een pakhuis. In 2011 heeft het nog wel het uiterlijk van een pakhuis (luiken voor vensters), maar is duidelijk dat het allemaal woningen zijn (te zien aan de brievenbussen, voorheen niet zichtbaar). In 1991-1995 werd het verbouwd waarbij op de begane grond bergingen zijn gekomen, de etages werden woningen.Stadsarchief Amsterdam: Bouw- en omgevingsdossier: huisnummerbeschikking (semi-openbaar; geraadpleegd 29 juli 2026)
Omgeving Er staan hier vijf rijksmonumenten op een rij (deels) aan de gracht. Tweede Laurierdwarsstraat 64, Lauriergracht 112, Lauriergracht 114, Lauriergracht 116 en Lauriergracht 118werden in vroeger tijdens regelmatig samen vastgelegd vanwege dat laatste gebouw, een voormalig weeshuis in een buurt met veel armen.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum