Kim Hyesoon (Koreaans: 김혜순, Uljin 1955) is een Zuid-Koreaans dichter. Ze was een van de eerste vrouwelijke dichters uit Zuid-Korea die in Zuid-Korea en internationaal bekendheid kreeg. Ze wordt gezien als een van de belangrijkste hedendaagse dichters van Zuid-Korea.
Werk Kim Hyesoon publiceerde voor het eerst in 1979 in het Zuid-Koreaanse tijdschrift Munhak kwa jisŏng (Literatuur en intellect) met het gedicht Een lijk dat een sigaret rookt (담배를 피우는 시체) en vier andere gedichten. Het tijdschrift Munhak kwa jisŏng gaf leiding aan het verzet tegen de militaire dictaturen van Park Chung Hee en Chun Doo Hwan in de jaren 1970 en 80 in Zuid-Korea. Ze was een van de eerste vrouwen die werd gepubliceerd in Munhak kwa jisŏng. In Zuid Korea was door mannelijke dichters geschreven poëzie lang de norm. Kim Hyesoon had geen poëziedocent of voorbeeld. Ze introduceerde de orale literatuur van Zuid-Koreaanse vrouwen in de poëzie. In haar werk staan emancipatie en vrijheid centraal. In de poëziecollecties uit haar beginperiode beschreef ze de gewelddadige realiteit van de dictatuur en de onderdrukking van vrouwen en het verzet daartegen. In haar latere experimentele gedichten schrijft ze over vrouwenlevens in verschillende vormen, en beschrijft ze de levens van grootmoeders, moeders en dochters in de patriarchale samenleving van Zuid-Korea. Haar gedichten zijn vaak fysiek en haar beelden worden surreëel en schokkend genoemd. Ze legt een direct verband tussen geweld tegen vrouwen en de vernietiging van onze leefomgeving.
Kim Hyesoon ontving meerdere Zuid-Koreaanse en internationale literaire prijzen voor haar werk. Als eerste vrouw won ze de belangrijkste prijzen voor dichters in Zuid-Korea, in 1998 de Kim Su-yŏng-prijs en in 2006 de Midang-prijs. Ze ontving als eerste dichter en als eerste Aziatische schrijver de Duitse HKW International Prize, voor haar bundel Autobiography of Death, en ontving de Canadese Griffin International Poetry Pize.
Gedichten van Kim Hyesoon zijn uit het Koreaans naar het Engels vertaald door de Koreaans-Amerikaanse dichter Don Mee Choi, onder meer de bundels Mommy Must Be a Fountain of Feathers (2008); All the Garbage of the World, Unite! (2011); Sorrowtoothpaste Mirrorcream (2014), I'm OK, I'm Pig! (2014), Autobiography of Death (2018), Phantom Pain Wings (2019), If the Earth Dies, Whom Will the Moon Circle? (2022) en Synchronized Sea Anemone (2025). In het Nederlands zijn haar gedichten vertaald door marwin vos en Lucas Hüsgen.
Invloed in Zuid Korea Kim Hyesoon doceerde Koreaanse poëzie aan het Seoul Instituut voor de Kunsten en werkte als redacteur. Haar werk als redacteur ten tijde van de dictatuur vormde mede het bronmateriaal voor de roman Mensenwerk van de Zuid-Koreaanse nobelprijswinnaar Han Kang en als docent wordt ze gezien als de mentor voor een jongere generatie onconventionele feministische en queer schrijvers uit Zuid Korea.
Categorie:Zuid-Koreaans schrijver