thumb|Cité van Carcassonne Onder de naam Koninklijke burchten van de Languedoc (volledig: de koninklijke burchten van het Huis Capet in de Languedoc) zijn sinds de 48e sessie van het Werelderfgoedcomité uit 2026 acht kastelen in de Zuid-Franse departementen Aude en Ariège opgenomen als Unesco-werelderfgoed. Tot het werelderfgoed horen: de Cité van Carcassonne, de kastelen Lastours, Aguilar, Montségur, Peyrepertuse, Puilaurens, Quéribus en Termes.Royal Capetian Fortresses of Languedoc, beschrijving bij Unesco
In 1226 – na de Albigenzische kruistochten tegen het katharisme – kwam de burcht van Carcassonne in handen van de Franse troon. Het werd vanaf dat moment de verblijfplaats van de senechal. Na een mislukte poging van de oude feodale heer van de burcht, burggraaf Raymond II Trencavel, om in 1240 de burcht opnieuw te veroveren, besloot de Capetingische koning Lodewijk IX de omgeving van Carcassonne aanzienlijk te verstevigen. Hij liet een aantal nieuwe burchten bouwen en verstevigde een aantal al bestaande kathaarse burchten. Deze omringende burchten vormden – samen met Carcassonne – in de dertiende eeuw de belangrijkste verdedigingswerken tegen het koninkrijk Aragon. De grens tussen Frankrijk en het nieuwe koninkrijk lag indertijd aan de voet van de Pyreneeën.
Vijf burchten – ook wel de vijf zonen van Carcassonne (Frans: cinq fils de Carcassonne) genoemd – stonden als belangrijkste verdedigingswerken tussen Carcassonne en de voet van de Pyreneeën. Deze vijf waren: Aguilar Peyrepertuse Puilaurens Quéribus Termes
Een zesde kasteel – dat van Montségur – maakte naast de vijf zonen ook deel uit van de zuidelijke verdedigingslinie. De vier kastelen van Lastours liggen juist noordelijk van de Cité van Carcassonne als verdediging tegen aanvallen vanuit het achterland.
Categorie:Werelderfgoed in Frankrijk Categorie:Carcassonne Categorie:Montségur Categorie:Puilaurens Categorie:Termes (Aude)