miniatuur| Het palazzo Pisani Moretta aan het Canal Grande. Palazzo Pisani Moretta is een paleis gelegen langs het Canal Grande in Venetië, Italië. Het ligt in de wijk San Polo, tussen Palazzo Tiepolo en Palazzo Barbarigo della Terrazza.
Geschiedenis De familie Bembo gaf in de 15e eeuw opdracht tot de bouw van het paleis. In 1596 bouwden de eigenaren van het aangrenzende Palazzo Barbarigo della Terrazza een lange vleugel tegen de noordelijke muur van het paleis.
In 1629 kwam het paleis van Bembo in handen van een tak van de familie Pisani. De naam "Pisani Moretta" is ontstaan uit een verbastering van de naam van de familiepatriarch, Almorò Pisani.
Na het overlijden van Francesco Pisani Moretta, de laatste mannelijke erfgenaam van de familie, in 1737, werd het landgoed geërfd door zijn dochter Chiara. Ze trouwde met een lid van de familie Pisani dal Banco. Ze gaf Andrea Tirali de opdracht de buitentrap te verwijderen en een salon te bouwen. Ze schakelde ook de meest vooraanstaande schilders van die tijd in om de interieurdecoratie te verzorgen.
In 1793 trouwde Giovanni Filippo Barbarigo (1773–1843) - de enige erfgenaam van het naburige palazzo - met Chiara Maria Pisani Moretta (1773–1840), de erfgename van Palazzo Pisani Moretta. Het echtpaar woonde waarschijnlijk op de tweede verdieping; dit zou verklaren waarom Chiara, via haar erfenis van vaderskant, een vleugel op de tweede verdieping van Palazzo Pisani Moretta verwierf en deze structureel liet verbinden met Palazzo Barbarigo della Terrazza via een doorgang over de Calle Corner.
In maart 1793 gaf Alvise Barbarigo de architect Gian Antonio Selva de opdracht een kleine erker boven de Ramo Barbarigo te bouwen, waarvan de buitenkant tegen de muur van het Palazzo Pisani Moretta zou rusten. Op deze manier raakten de twee structuren steeds meer met elkaar verweven.
In 1843 benoemde de weduwnaar en kinderloze laatste vertegenwoordiger van zijn familietak zijn neef, Nicolò Antonio Giustinian da San Pantalon, tot zijn erfgenaam. Pietro spande echter met succes een rechtszaak aan om zowel het eigendom als de titel van komes op te eisen. Hij overleed echter al in 1847.
In 1962 kwam het palazzo in handen van de familie Sammartini, die het verhuurde voor feesten en congressen, vooral tijdens Carnaval, wanneer er jaarlijks een gemaskerd bal, Il Ballo del Doge, werd gehouden.
Hoewel het pand in 2018 al enige tijd te koop stond, ging een geplande verkoop aan een Hongkongse magnaat voor 43 miljoen euro niet door. Uiteindelijk kocht de Belgische modeontwerper Dries Van Noten in mei 2025 het gebouw (naar verluidt voor 36 miljoen euro) voor zijn nieuw opgerichte culturele stichting, die hij samen met zijn jarenlange partner Patrick Vangheluwe runt.
Al in april 2026 opende deze Fondazione Dries Van Noten haar hoofdkantoor met een openingsexpositie, The Only True Protest Is Beauty, waarin het programma van de stichting werd gepresenteerd door middel van een eclectische mix van mode, kunst en ambacht. Het is de bedoeling een "thuis voor ambacht" te creëren dat – naast tijdelijke tentoonstellingen – onderdak zou bieden aan "kunstenaarsresidenties, culturele evenementen en workshops gewijd aan oude Venetiaanse technieken". miniatuur| Details. Foto van Paolo Monti, 1969
Kenmerken De gevel van het paleis is een voorbeeld van de Venetiaanse gotische stijl in een maniëristische vorm (fiorito). De begane grond (piano terra), met zowel een ingang aan land- als aan waterzijde, draagt de tussenverdieping, waarboven de twee piani nobili (hoofdverdiepingen) verrijzen.
Afgezien van het Palazzo Cavalli-Franchetti heeft alleen het Pisani Moretta-paleis zeslichtvensters met stijlen op de tweede piano nobile, waar de vierpasvormige maaswerkdetails boven spitsbogen zijn geplaatst die gevormd worden door halfronde bogen. De spitsbogen, geflankeerd door twee enkele ramen, lijken op die van het Dogepaleis. De begane grond heeft twee centrale spitsboogdeuren die uitkomen op het kanaal.
De toegang vanaf het land verbindt het gebouw met de Ramo Pisani e Barbarigo, een smalle steeg die ook voetgangers toegang biedt tot het Palazzo Barbarigo. miniatuur| Het schilderij Commiato di Ettore da Andromaca door Luca Ferrari (1605-1654)
Interieur en inrichting De interieurs zijn ontworpen in barok-, rococo- en neoklassieke stijl en dateren overwegend uit de 18e eeuw. Tijdens renovaties rond 1770 werd de gotische open trap in de achtertuin van het gebouw, die oorspronkelijk via twee tussenverdiepingen naar de tweede piano nobile leidde, verwijderd. Bovendien werd het palazzo uitgebreid met een dakterras en een extra zolderverdieping.
De eerste piano nobile is georganiseerd rond een 24 meter lange portego (centrale hal) die is versierd met fresco's van Jacopo Guarana (1720-1808), waaronder Luce che sconfigge le tenebre ("Licht dat de duisternis overwint") en Apollo con le ore del mattino ("Apollo met de uren van de ochtend").
Twee van de aangrenzende kamers bevatten werken van Giambattista Tiepolo (L'incontro tra Venere e Marte ["De ontmoeting van Venus en Mars"], 1743) en Pietro Longhi. De secondo piano nobile herbergt de huidige balzaal. Oorspronkelijk bevonden zich daar ook werken van Giuseppe Angeli, Gaspare Diziani, Giovanni Battista Piazzetta en Costantino Cedini.
Het paleis huisvestte ooit onder andere het monumentale schilderij De familie van Darius voor Alexander van Paolo Veronese, dat hier in 1786 door Goethe werd bekeken (dagboeknotitie van 8 oktober van dat jaar) en in 1857 werd aangekocht door de National Gallery in Londen, waar het nu hangt.
Het paleis zou een plafondschildering hebben gehuisvest met de titel "De wagens van Aurora" van Giovanni Antonio Pellegrini (1675-1741), die werd gerestaureerd en verhuisd naar de bibliotheek van George Vanderbilts Biltmore House in Asheville, North Carolina, in de Verenigde Staten.
Externe links
met fotogalerij van het interieur en plattegronden. Homepage van Fondazione Dries Van Noten (in het Italiaans en Engels) Alessia Rosada, Carlos Travaini. "Palazzo Pisani Moretta", Canal Grande di Venezia (catalogo ilustrato), 2023 (in het Italiaans)
Categorie:Bouwwerk in Venetië Categorie:Gotiek Categorie:Paleis in Italië