Het Boma-Badingilo Migratielandschap is de naam die gebruikt is om een Unesco werelderfgoedsite te omschrijven bestaande uit het nationaal park Boma en het nationaal park Badingilo, beschermd natuurgebied in het oosten en zuidoosten van Zuid-Soedan. De parken werden opgericht in respectievelijk 1977 en 1992 en beslaan in totaal 32.800 km² bossen, graslanden, overstromingsvlakten en moerassen.
In augustus 2022 tekende African Parks een 10-jarig verlengbaar contract met de regering van Zuid-Soedan om de Boma en Badingilo nationale parken te herstellen en hun potentieel als toonaangevende bestemmingen voor wilde dieren te realiseren. In juli 2026 heeft UNESCO het Boma-Badingilo Migratielandschap, dat uit de twee parken bestaat, aangewezen als Werelderfgoed en het als bedreigd aangemerkt.
Dierenleven De Boma-Badingilo Migratie, of Grote Nijl Migratie, is de grootste jaarlijkse dierentrek van landzoogdieren ter wereld. Ze vindt jaarlijks twee maal plaats wanneer meerdere soorten antilopen, waaronder de bohorrietbok, de tiang en de witoorkob (Kobus kob leucotis), tussen het Badingilo National Park en het Boma National Park in Zuid-Soedan naar het Gambella National Park in Ethiopië trekken, en terug.
Het kent seizoensgebonden bewegingen van miljoenen antilopen, zoals witoorkob (5.000.000), Mongallagazelle (350.000), tiang (300.000) en bohorrietbok (160.000) op zoek naar water. De migratie vindt plaats van januari tot juni, waarbij het patroon van november tot januari omgekeerd is. In aantal en ruimtelijke omvang overtreft de Grote Nijlmigratie die van de Gnoes van de Serengeti (2.000.000) met meer dan het dubbele van de betrokken dierenaantallen. In 2021 werd nog geschat dat de migratie maar 1 miljoen kob en 200.000 tiang omvatte. Een onderzoek uit 2023 toonde aan dat het de grootste migratie is, met 5 miljoen witoorige kob, 350.000 mongallagazellen, 300.000 tiang en 160.000 bohor-reedbucks.
De observatie werd bemoeilijkt door de jarenlange conflicten in Zuid-Soedan, en er was twijfel of het conflict mee de trek beïnvloedde, maar luchtfoto's vanuit helikopters en vliegtuigen hebben de nog actuele migratie zichtbaar gemaakt in een gebied waar vrijwel geen wegen zijn. De braakliggende gebieden grenzen aan stammen van inheemse volkeren. Het terrein bestaat uit savanne- en bosrijke overstromingsvlakten die worden bedreigd door landbouwproductie en door olie-, gas- en mijnbouwontwikkelaars. Het bekende verspreidingsgebied van de migratie beslaat 122.774 vierkante kilometer, dat zich uitstrekt van de nationale parken Badingilo en Boma in Zuid-Soedan tot aan het Ethiopische Gambella National Park.
Werelderfgoed Het Boma-Badingilo Migratielandschap als site bestaande uit de deelsites van het nationaal park Boma en het nationaal park Badingilo, is in juli 2026 erkend door de 48e sessie van de UNESCO Werelderfgoedcomité als werelderfgoed en per direct toegevoegd aan de lijst van bedreigd werelderfgoed. Het is de eerste site erkend door Unesco als werelderfgoed in Zuid-Soedan. In de motivatie stelt het comité: "Het terrein omvat Boma National Park, Badingilo National Park en de omliggende overstromingsvlakte en savannelandschappen in Zuid-Soedan. Gelegen op de grens tussen het Sudd-moerassysteem en de Oost-Soedanaanse savanne, omvat het een uitgestrekt mozaïek van seizoensgebonden overstroomde graslanden, wetlands, overstromingsvlakten, bossen en savannes die gevormd zijn door seizoensgebonden neerslag en overstromingsdynamiek. Deze onderling verbonden ecosystemen ondersteunen een van 's werelds grootste overgebleven terrestrische zoogdiermigraties, met naar schatting zes miljoen witoorige Kob-, Tiang- en Mongallagazelles die zich over een uitgestrekt en grotendeels ongehinderd landschap bewegen als reactie op veranderende milieuomstandigheden. De locatie weerspiegelt ook de belangrijke culturele en taalkundige diversiteit van de regio, met de Murle, Dinka, Nuer, Anyuak en Toposa en andere etnische groepen die al eeuwenlang en zelfs millennia beheerders zijn van dit landschap door veeteelt, landbouw en visserij. Het terrein ondersteunt ook belangrijke populaties van talrijke grote zoogdiersoorten, waaronder de Nijllechwe, Afrikaanse savanneolifant, Afrikaanse wilde hond, leeuw, luipaard, Noordoost-Afrikaanse cheetah en Beisa oryx, evenals aanzienlijke verzamelingen watervogels, roofvogels en trekvogelsoorten. De uitzonderlijke schaal, ecologische connectiviteit, habitatdiversiteit en relatieve intactheid ondersteunen ecologische en biologische processen die wereldwijd steeds zeldzamer zijn geworden."Boma–Badingilo Migratielandschap, Unesco World Heritage Convention, De beschrijving is beschikbaar onder licentie CC-BY-SA IGO 3.0
Categorie:Natuurgebied in Zuid-Soedan Categorie:Werelderfgoed in Zuid-Soedan