De Modernistische architectuur van Tasjkent is de naam waaronder tien bouwwerken in Tasjkent, hoofdstad van Oezbekistan in 2026 tijdens de 48e sessie van het Unesco Werelderfgoedcomité werd erkend als materieel cultureel werelderfgoed en bijgeschreven op de werelderfgoedlijst.
Op 26 januari 2024 droeg Oezbekistan de modernistische architectuur van Tasjkent voor als kandidaat werelderfgoed waarbij zestien bouwwerken waren geselecteerd en werd het op de tentatieve lijst toegevoegd. Tijdens het voorbereidend proces, in 2025 werd het aantal bouwwerken gereduceerd tot tien, en uitte ICOMOS ernstig voorbehoud voor de Zonneoven van Oezbekistan. Het werelderfgoedcomité ging tegen ICOMOS in, en weerhield de zonneoven en erkende in juli 2026 de werelderfgoedinschrijving. De motivatie van het Unesco Werelderfgoedcomité vermeldde: "Het erkende werelderfgoed belichaamt een representatief ensemble van tien modernistische gebouwen en stedelijke complexen, gebouwd tussen de jaren zestig en het begin van de jaren negentig, een vormende periode in de wederopbouw en transformatie van Tasjkent na de aardbeving van 1966. De serie omvat musea, tentoonstellingszalen, woonensembles, culturele instellingen en wetenschappelijke of infrastructurele faciliteiten, wat het brede functionele spectrum van laat-Sovjet architectuurproductie weerspiegelt. Negen van de tien componenten bevinden zich langs de nieuw geplande stedelijke assen van het herbouwde stadscentrum, zoals gedefinieerd in opeenvolgende masterplannen die Tasjkent omvormden tot een moderne socialistische metropool. Samen articuleren zij de belangrijkste openbare ruimtes van de stad en tonen ze de integratie van modernistische planningsprincipes aan met lokale klimatiske, seismische en culturele omstandigheden. Gezamenlijk illustreren de tien gebouwen een duidelijke fase van architectonisch modernisme, gekenmerkt door geïndustrialiseerde bouw, seismisch bestendige techniek en de aanpassing van gestandaardiseerde systemen aan regionale materialen, tradities en milieubeperkingen." Tashkent Modernist Architecture. Modernity and Tradition in Central Asia, Unesco World Heritage Convention, De beschrijving is beschikbaar onder licentie CC-BY-SA IGO 3.0 De tien betrokken beschermde erfgoedsites hebben samen een oppervlakte van 62,588 ha en zijn omgeven door bufferzones met een gezamenlijke oppervlakte van 307,329 ha (of 3,07 km²).
Erkende werelderfgoedsites # UNESCO ID Site Oppervlakte(ha) Bufferzone(ha) Coördinaten Beeld 1766-001 Zhemchug Woongebouw center|150x150px 1766-002 Nationaal Museum van de Geschiedenis van Oezbekistan center|150x150px 1766-003 Tentoonstellingshal van de Academie van Kunsten center|150x150px 1766-004 Metrostation Kosmonavtlar center|150x150px 1766-005 Zonneoven van Parkent center|150x150px 1766-006 Paleis van Vriendschap tussen Volkeren center|150x150px 1766-007 Kunstmuseum van Oezbekistan center|150x150px 1766-008 Tasjkent Circus center|150x150px 1766-009 Chorsu Markt 150x150px 1766-010 Paleis van de Kunsten center|150x150px
Categorie:Werelderfgoed in Oezbekistan