Sassafras De Bruyn (1990) is een Belgische illustrator en beeldend kunstenaar. Ze woont en werkt in Gent en is vooral bekend om haar illustraties voor kinder- en prentenboeken, haar werk voor het Gentse kinder- en jeugdtheater Kopergietery en haar bijdragen aan het televisieprogramma Iedereen Beroemd op Eén. Daarnaast schrijft en illustreert ze eigen boeken en werkt ze aan uiteenlopende artistieke projecten. Haar werk werd in meer dan tien talen vertaald.
Biografie De Bruyn groeide op in een groot gezin met drie zussen en een broer. Hoewel velen vermoeden dat Sassafras een pseudoniem is, is het wel degelijk haar officiële voornaam. Hij is geïnspireerd op het boek Sassafrass, Cypress & Indigo, van de Amerikaanse schrijfster Ntozake Shange, dat haar moeder las terwijl ze zwanger was van haar. De Bruyns vader is instrumentenbouwer en geeft les in muziekinstrumentenbouw. Hij bouwt onder meer viola da gamba's; haar moeder is keramiste. De grootvader langs moeders kant is de cellist en gambist Wieland Kuijken, bekend als lid van het ensemble La Petite Bande. De Bruyn groeide daardoor op in een omgeving waarin muziek, beeldende kunst, theater en tentoonstellingen een belangrijke plaats innamen. Als kind tekende ze al veel en ze wist naar eigen zeggen op jonge leeftijd dat ze tekenaar wilde worden. Ze studeerde illustratie aan Sint Lucas Antwerpen en behaalde haar diploma in 2013. Tijdens die opleiding kreeg ze veel ruimte om een eigen artistieke beeldtaal te ontwikkelen.
Werk De Bruyn werkt voornamelijk als illustrator voor kinderen en volwassenen. Tot haar werk behoren onder meer de boeken Het geheime boek van Sinterklaas (2019), Een stukje van de regenboog (2020) en Al zolang er mensen bestaan (2022). Met schrijver Pimm van Hest maakte ze het prentenboek Overal en ergens, over een meisje dat haar moeder verliest. Een ander prentenboek van De Bruyn is Cleo, waarin een meisje aan de drukte van haar omgeving ontsnapt door zich terug te trekken in haar verbeelding.
Naast boekillustraties werkt De Bruyn in opdracht voor verschillende culturele projecten. Ze is huisillustratrice en huisvormgeefster van Kopergietery in Gent. Voor het theater maakt ze onder meer illustraties en lay-outs voor publicaties. Ook werkt ze aan live-illustratieprojecten, waaronder Het meisje dat een vogel werd in samenwerking met Ciné Martiko.
De Bruyn werd bij een breder televisiepubliek bekend door De mooiste herinnering, een rubriek in het tv-programma Iedereen Beroemd. Daarin maakt ze tijdens de uitzending een tekening op basis van een persoonlijk verhaal dat een deelnemer vertelt. Ze probeert daarbij niet zozeer de concrete gebeurtenissen weer te geven, maar het onderliggende gevoel en de emoties van de verteller. De tekeningen bevatten vaak symbolische elementen. De reacties van deelnemers op de voltooide tekeningen vormen een belangrijk onderdeel van het project.
Stijl en werkwijze In haar werk combineert De Bruyn poëtische en soms surrealistische beelden met thema's als herinnering, verlies, dromen, kwetsbaarheid en gevoeligheid. Haar illustraties worden gekenmerkt door warme kleuren, symboliek, humor en een zekere melancholie. Ze probeert zwaarte en weemoed af te wisselen met lichtheid en tederheid.
De Bruyn werkt voornamelijk met traditionele tekenmaterialen. Ze hecht belang aan het tactiele karakter van papier en potlood en heeft weinig affiniteit met digitale tekentechnieken. Haar tekeningen ontstaan volgens haar vaak organisch en associatief. Ze begint zelden opnieuw op een volledig nieuw vel papier, waardoor eerdere tekenlagen zichtbaar kunnen blijven.
Tijdens het werken houdt De Bruyn haar materialen nauwkeurig geordend. Ze werkt vanuit een vaste werkstructuur en gebruikt onder meer schetsen, collages en gevonden afbeeldingen als uitgangspunt voor nieuwe illustraties. Wanneer ze vastloopt, zoekt ze inspiratie in onder meer de natuur, oude foto's en het werk van kunstenaars als Pieter Bruegel en Jheronimus Bosch.
Opvattingen De Bruyn beschouwt tekenen zowel als beroep als een manier om zich uit te drukken. Ze omschrijft zichzelf als eerder een luisteraar dan een prater en zegt dat ze gevoelens vaak genuanceerder in beelden kan uitdrukken dan in taal. Tijdens het tekenen kan ze volledig opgaan in haar werk, waardoor ze haar omgeving en tijdsbesef tijdelijk vergeet. Hoewel ze tot de generatie van de millennials behoort, zegt De Bruyn weinig aansluiting te voelen bij de digitale cultuur en sociale media. Ze geeft de voorkeur aan traditionele, ambachtelijke technieken en aan de fysieke ervaring van tekenen. De Bruyn benadrukt daarnaast het belang van zorgzaamheid en hergebruik, waarden die ze naar eigen zeggen vanuit haar opvoeding meekreeg.
Bibliografie (selectie)
Cleo (2015) Overal en ergens (2015) Het geheime boek van Sinterklaas (2019) Een stukje van de regenboog (2020) Al zolang er mensen bestaan (2022) Het alfabet voor groot verdriet (2023) Wolf en Rolf (2024) De mmm ... van smakelijk (2026)
Categorie:Belgisch illustrator Categorie:Belgisch beeldend kunstenaar