Pietro Rabaglio (Gandria, 18 september 1721 – aldaar, 12 november 1799) was een Zwitsers-Italiaans stukadoor, decoratiekunstenaar en bouwmeester uit het kanton Ticino. Hij was vooral werkzaam in Spanje en maakte deel uit van de groep Italiaans- en Zwitsers-Italiaanse kunstenaars die in de achttiende eeuw voor het Spaanse hof werkten. Hij werkte veelvuldig samen met zijn oudere broer, de architect Vigilio Rabaglio.
Leven en werk Pietro Rabaglio was een zoon van Giacomo Rabaglio en Lucia Rastelloni. Hij groeide op in een familie van bouwmeesters en sierkunstenaars uit het gebied rond het Meer van Lugano. Gandria behoorde tot de plaatsen in het Italiaanstalige deel van Zwitserland waar veel architecten, bouwmeesters, steenhouwers en sierstukadoors vandaan kwamen. Deze ambachtslieden waren vaak gedurende een groot deel van hun loopbaan buiten hun geboortestreek werkzaam.
Tussen 1737 en 1760 verbleven Pietro en Vigilio Rabaglio in Spanje. Zij maakten daar deel uit van een internationaal gezelschap van architecten en kunstenaars dat betrokken was bij de bouwprojecten van het Huis Bourbon. De broers werkten tijdens de regeringen van Filips V en Ferdinand VI.
De broers waren onder meer betrokken bij de bouw en decoratie van het Koninklijk Paleis van Madrid. Vigilio trad daarbij hoofdzakelijk als architect op, terwijl Pietro zich vooral toelegde op sierstucwerk en de decoratieve afwerking van interieurs. Hun werkzaamheden maakten deel uit van de barokke hofarchitectuur, waarin architectuur, beeldhouwkunst, schilderkunst en stucdecoratie als één geheel werden ontworpen.
De precieze verdeling van het werk tussen de broers en de andere vaklieden op de Spaanse bouwplaatsen is niet bij ieder project vast te stellen. De bewaard gebleven correspondentie, ontwerpen, bouwrekeningen en andere archiefstukken geven echter een uitgebreid beeld van hun gezamenlijke werkzaamheden en van de organisatie van de koninklijke bouwprojecten.
Terugkeer naar Gandria Na hun terugkeer naar Gandria waren Pietro en Vigilio betrokken bij de achttiende-eeuwse vernieuwing van de parochiekerk van San Vigilio. Zij werkten onder meer aan het koor, dat in 1777 werd voltooid, en aan de overwelving en decoratie van het kerkinterieur. Ook de Sint-Antoniuskapel en de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans worden met hun werkzaamheden in verband gebracht.
De broers verbouwden en decoreerden tevens hun familiehuis in Gandria. In dit huis werd een verzameling schilderijen, bouwtekeningen, ornamentontwerpen en documenten bijeengebracht die verband hielden met hun buitenlandse werkzaamheden.
Nalatenschap Een aanzienlijk gedeelte van het familiearchief van de Rabaglio's wordt bewaard in het staatsarchief van het kanton Ticino in Bellinzona. Het fonds bevat onder meer bouwtekeningen, brieven, rekeningen, ontwerptekeningen en andere documenten over de werkzaamheden van de broers in Italië, Spanje en Gandria.
Het archief is van belang voor het onderzoek naar de internationale verspreiding van Ticinese bouwmeesters en sierkunstenaars in de achttiende eeuw. In 2010 verscheen een omvangrijke wetenschappelijke publicatie over het fonds en de werkzaamheden van de Rabaglio's aan het Spaanse hof.
Categorie:Zwitsers kunstenaar Categorie:Zwitsers architect Categorie:Barokarchitectuur Categorie:Persoon in de 18e eeuw