Gerardus Dorn Seiffen ('s-Gravenhage, 24 april 1774 – Utrecht, 17 november 1858) was een Nederlands classicus, jurist, auteur en lector in de letteren aan de Utrechtse hoogeschool.
Biografie Dorn Seiffen werd geboren als zoon van Joannes Georgius Dorn Seiffen en Maria Elisabeth van den Bergh. Hij ontving zijn eerste onderwijs in Arnhem en begon vervolgens in Amsterdam aan een studie geneeskunde. Hij stapte echter over naar de letteren en begon een loopbaan in het onderwijs als conrector in IJsselstein.
In 1801 werd hij verbonden aan het Gymnasium te Utrecht (de latere Hiëronymusschool), waar hij achtereenvolgens werkte als preceptor, conrector en rector. Hoewel hij uitnodigingen ontving van onderwijsinstellingen elders, bleef hij verbonden aan de Utrechtse school.
In Utrecht promoveerde hij in de rechten. In 1817 ontving hij een eredoctoraat (doctor honoris causa) in de letteren en in 1820 werd hij benoemd tot lector aan de Universiteit Utrecht. Hij vervulde deze functie totdat hij in 1849 met emeritaat ging. Dorn Seiffen overleed in november 1858 op 84-jarige leeftijd.
Werk Dorn Seiffen maakte naam als beoefenaar van de klassieke filologie en de geschiedschrijving. Hij publiceerde een groot aantal onderwijsboeken, waaronder een veelgebruikte Grieksche spraakkunst (1815), Latijnse grammatica's en handboeken over de algemene geschiedenis voor gymnasia. Daarnaast verzorgde hij metrische vertalingen van klassieke auteurs zoals Homerus en Horatius.
Bronnen, noten en/of references A.J. van der Aa, Biographisch woordenboek der Nederlanden. Bijvoegsel, J.J. van Brederode, Haarlem 1878, p. 230-232.
Categorie:Nederlands classicus Categorie:Nederlands jurist Categorie:Nederlands historicus Categorie:Nederlands vertaler