Joseph Reed (Cornwall, 1823 – Melbourne, 29 april 1890) was een in Engeland geboren architect actief in het Australische Melbourne in het Victoriaans tijdperk. Beschouwd als de grootste van de stad, omvatten zijn productieve werken vele van de meest geliefde gebouwen en belangrijke erfgoedmonumenten van de stad. Een van zijn bekendste ontwerpen is de in de Werelderfgoedlijst opgenomen Royal Exhibition Building, voltooid voor de Wereldtentoonstelling van 1880.
Hij richtte zijn praktijk op in 1853, die door verschillende partnerschappen en naamsveranderingen vandaag de dag voortduurt als Bates Smart, een van de oudste bedrijven die continu actief zijn in Australië.
Biografie Joseph Reed was in zijn vroege carrière na enige lokale opleiding actief in de kantoren van enkele bekende architecten in Londen. Op 30-jarige leeftijd besloot hij een nieuwe carrière te beginnen in Australië, arriveerde in 1853 in Melbourne en maakte al snel naam voor zichzelf. Het jaar daarop won hij de ontwerpwedstrijd voor de State Library of Victoria, het stadhuis van Geelong in 1855, en ontwierp hij in 1856 de Bank of New South Wales in Collins Street.
In 1859 beschreef botanicus Ferdinand von Mueller Reedia, een geslacht van bedektzadigen uit het zuidwesten van Australië, behorend tot de Cypergrassenfamilie, en noemde het ter ere van Reed.
In 1862 ging hij een partnerschap aan met Frederick Barnes (1824–1884), waarbij het bedrijf Reed & Barnes werd.
Later in zijn leven ontmoette Reed Hannah Elliot Lane en trouwde met haar op 26 maart 1885. Ze kregen geen kinderen.
In 1883 ging Barnes met pensioen uit het partnerschap en werd Reed vergezeld door A. M. Henderson en F. J. Smart, die Reed Henderson & Smart werd. Eind jaren 1880 kreeg Reed financiële problemen door landspeculatie, waarvan wordt gezegd dat dit zijn gezondheid zo beïnvloedde dat hij op 29 april 1890 overleed aan 'inanantie en uitputting'. Kort daarvoor had Henderson zich teruggetrokken en trad N. B. Tappin toe tot het bedrijf, waardoor het Reed Smart & Tappin werd, de naam die voortduurde ook na Reeds overlijden. Het kantoor werd later Bates, Peebles & Smart, daarna Bates Smart McCutcehon, en vervolgens Bates Smart.
Architectonische uitdrukking Reeds gebouwen vertegenwoordigen een indrukwekkend oeuvre, in een reeks toenmalige populaire stijlen, elk een prachtig essay in het gekozen idioom. Hij kon ontwerpen in neoclassicistische architectuur, neorenaissance, neogotiek, italiaans, barok, Franse Tweede Keizerrijk, romaans en Queen Anne, en natuurlijk, zoals typisch voor negentiende-eeuwse architecten, ontwerpen die meer dan één historische stijl mengden.
Na een bezoek aan Europa in 1863 maakte hij uit eerste hand kennis met de laatmiddeleeuwse baksteenarchitectuur van Lombardije, de bron van de gedurfde polychrome baksteen neogotiek die al populair was in Engeland, en die hij al snel uitdrukte in zijn ontwerpen voor de Collins Street Independent Church (1867), St Jude's in Carlton (1866) en Frederick T. Sargood's Rippon Lea Estate te Elsternwick (1868). Deze werken waren de eerste uiting van polychrome baksteen middeleeuws Italiaanse baksteen in Victoria, dat tegen de jaren 1880 enorme populariteit had verworven voor alle soorten gebouwen.
Belangrijke werken in klassieke stijl zijn onder andere de State Library of Victoria (1856), Bank of New South Wales, Collins St (1856) en Melbourne Trades Hall (1873, later hernoemd tot Victorian Trades Hall). De Handelshal is groots paleisachtig, de oudste en waarschijnlijk meest prachtige handelshal ter wereld. In de modieuze Second Empire-stijl ontwierp Reed ook de Melbourne Town Hall (1870), terwijl het op de Werelderfgoedlijst staande Royal Exhibition Building en voltooid voor de Wereldtentoonstelling van 1880 in Melbourne, in Italiaanse bouwstijl is met een Florentijnse koepel. Ontwerpen in gotische stijl omvatten de Wesley Church (1857), de Scots' Church (1871–74), tegenover de eerdere Romaanse Independent Church, en de grote Wilson Hall aan de University of Melbourne (1882) Voor de universiteitscampus ontwierp hij ook het Ormond College, de Old Pathology Building, de Baldwin Spencer Building en de Old Physics Conference Room and Gallery. Sacred Heart Church, St Kilda (1884) was een belangrijk essay in de barokstijl, dat niet vaak in Melbourne werd gezien. Het landhuis Redcourt in Armadale (1888) was opnieuw een afwijking, ditmaal in de zeer nieuwe Queen Anne-stijl, met kenmerken die na 1900 kenmerkend zouden worden voor de meeste Edwardiaanse huizen.
Reed voltooide de bouw van de St. Paul's Anglican Cathedral zoals ontworpen door de Engelse architect William Butterfield, nadat die architect het project in 1884 had opgegeven. Reed bleef trouw aan het oorspronkelijke ontwerp, maar leverde het meeste meubilair, waaronder de uitgebreide preekstoel, en ontwierp het aangrenzende kapittelhuis in een bijpassende stijl.
Erkenning De Victorian Chapter van het Australian Institute of Architects erkent Reeds bijdrage aan Melbourne en het architectenvak met de jaarlijks uitgereikte Joseph Reed Urban Design Award.
Categorie:Australisch architect