De Broken Hill Trades Hall (Nederlands: vakhandelhal van Broken Hill) is een monumentale vakhandelshal aan 34 Sulphide Street, Broken Hill in de streek Far West van de staat New South Wales in Australië. Het werd ontworpen door Tom Jackson en gebouwd van 1898 tot 1905. Het eigendom is eigendom van de Trades Hall Trust. Het werd op 2 april 1999 toegevoegd aan het New South Wales State Heritage Register.
Geschiedenis De strijd van werkende mensen voor eerlijke loonregelingen en veilige arbeidsomstandigheden is een belangrijk thema in de lokale geschiedenis van Broken Hill. In de 19e en 20e eeuw werd Broken Hill synoniem met industriële actie, vakbondsorganisatie en de zaak van het socialisme. De grote industriële conflicten van 1892 (de mijnwerkersstaking van Broken Hill in 1892), 1909 en 1919-20 worden goed herinnerd in Broken Hill en daarbuiten. Helden van arbeiders zoals Tom Mann en Percy Brookfield worden op verschillende manieren door de hele stad herdacht en het verhaal van de mijnwerkersvakbonden van Broken Hill is nauw verbonden met het verhaal van mijnwerkersvakbonden in Australië.
De geschiedenis van het vakbondswerk in Broken Hill gaat terug tot de vroege dagen van de mijnbouw op de Line of Lode. In september 1884 werd er een openbare bijeenkomst gehouden in het Adelaide Club Hotel in Silverton om de Barrier Miners' Association op te richten. In 1886 was het hoofdkantoor van de vereniging verhuisd naar Broken Hill, waar zij werd heropgericht als de Barrier Branch van de Amalgamated Miners" Association. In 1889 had de Vereniging, waarvan het hervormingsprogramma onder meer een achturige werkdag en compensatie voor gewonde arbeiders omvatte, overeenstemming bereikt voor verplicht vakbondslidmaatschap.
De economische depressie van de jaren 1890 bracht mijnbouwbedrijven ertoe om willekeurig contractloontarieven te overwegen voor het stoppen in de mijnen. Dit bracht hen in direct conflict met de Amalgamated Miners' Association. De vereniging trok in 1892 arbeiders terug uit de mijnen en de pogingen van mijnbouwbedrijven om niet-vakbondsarbeiders te importeren werden fel tegengewerkt. Vakbondsleiders Herman Heberle, E. J. Polkinghorne, Robert A. Hewitt, Dick Sleath, W. J. Ferguson en John Bennetts werden gearresteerd en tot twee jaar gevangen gezet. De arbeidsactie was niet succesvol en in 1896 was het vakbondsledenaantal gedaald van ongeveer 6.000 naar 300.
De plannen voor een Trades Hall waren begonnen in 1890, toen Henry Parkes de huidige locatie apart zette, maar na het mislukken van de staking van 1892 begon de bouw pas in 1898. De lokale architect Tom Jackson ontwierp het gebouw en was ook medewerker tijdens de bouw van het eerste gedeelte - bestaande uit de hoofdzaal, twee vergaderruimtes en het kantoor van de Amalgamated Miners' Association. De Britse vakbondsleider Ben Tillett legde op 5 juni 1898 de eerste steen. Het eerste deel van de Trades Hall werd geopend op 12 januari 1899. Jabez Wright was de eerste voorzitter van de Trades Hall Trustees. De resterende bouwschuld was in 1901 afbetaald, waarna er fondsenwerving werd ingezet voor de voltooiing van de hal. Fondsenwerving werd ook geregeld door andere vakbonden, zoals beschreven in dit artikel in de Barrier Miner uit 1898, toen de secretaris van de South Australian Branch van de Australian Workers' Union, Frank Lundie, een touwtrekwedstrijd organiseerde in het Crystal Theatre. Jacksons ontwerp werd opnieuw geselecteerd voor de tweede sectie, en hij werd opnieuw benoemd tot werkssecretaris. Het tweede deel zou een grote ruimte op de begane grond omvatten, de uitbreiding van het AMA-kantoor, een grote banketzaal met een dansvloer boven, een voorruimte voor dames, het kantoor van de secretaris van de Trades Hall en op de derde verdieping een grote bandzaal. De werkzaamheden aan het tweede deel begonnen op 25 april 1904. De voltooide Trades Hall opende in augustus 1905 met grote vieringen.
In de jaren 1890 en de vroege jaren van de 20e eeuw consolideerde de vereniging haar positie en richtte in 1898 haar eigen krant The Barrier Daily Truth op en in 1903 de Barrier Social Democratic Club. In 1902 bezocht de Britse socialist en voormalig mijnwerker Tom Mann Broken Hill. Onder auspiciën van de Burke Ward Parliamentary Labour League sprak Mann een grote menigte toe vanuit de rotunda van het Hillside Reserve, waarin hij marxistische ideologie en de doelen van het socialisme uiteenzette. Mann maakte zo'n indruk op vakbondsleiders dat hij in 1908 door de Combined Unions werd uitgenodigd om terug te keren als organisator om te helpen bij een geschil met BHP.
In dat jaar probeerde BHP de lonen te verlagen na het aflopen van een bestaande industriële overeenkomst. Als reactie daarop startten de vakbonden een wervingscampagne en begonnen ze agitatie voor hogere lonen. Na een overeenkomst over voorwaarden sloot BHP zijn minutieven en kondigde aan dat het na de kerstperiode weer zou openen, met de tarieven die met 12,5 procent waren verlaagd. Het bedrijf heropende uiteindelijk met niet-vakbondsarbeiders. Als reactie daarop piketten de vakbonden bij de mijn en ontstonden er gevechten met de politie. De lockout duurde 20 weken, waarbij veel mijnwerkers de vakbondsleden verlieten.
Na de Eerste Wereldoorlog voerden de vakbonden, die zich hadden hersteld van de staking van 1909 en hun positie hadden geconsolideerd, campagne voor een vermindering van het aantal uren en verbeterde veiligheid. Langdurige industriële actie in 1919-1920 leidde tot de invoering van een 35-urige werkweek. De Barrier-vakbonden bleven gedurende de 20e eeuw actief campagnevoeren voor verbeteringen in de arbeidsomstandigheden van hun leden.
De Trades Hall ontving in april 2017 financiering van $60.000, die werd gematcht door de Trades Hall Trust, voor grote reparaties aan het lekkende dak van het gebouw.
In 2026 huisvest Broken Hill Trades Hall nog steeds de Barrier Industrial Council, de Broken Hill Town Employees' Union en het kantoor van de mijnbouw- en energieafdeling van de Construction, Forestry, Maritime, Mining and Energy Union.
Voorgesteld werelderfgoed Sinds 2018 heeft de Australische overheid de Broken Hill Trades Hall voorgesteld als kandidaat-werelderfgoed met arbeidersvergaderzalen in een transnationale erkenning van monumenten van de arbeidersbeweging, gezamenlijk ingediend door Australië, België en Denemarken, met als andere deelsites De Vooruit (Gent, België), het Arbejdermuseet (Kopenhagen, Denemarken) en de Victorian Trades Hall (Melbourne, Australië). De meervoudige erfgoedsite is gepland geëvalueerd te worden op de 49e sessie van het Unesco Werelderfgoedcomité in 2027.
Categorie:Bouwwerk in New South Wales Categorie:Monument in Australië