Chille Deman (geboren 1948) is een Belgische lgbtqia+-activist, medeoprichter van de Belgian Pride (nu Brussels Pride) en voormalig voorzitter van de Belgian Lesbian and Gay Pride en het Regenbooghuis. In 2024 ontving hij de burgermedaille van de Stad Brussel voor zijn jarenlange inzet voor de rechten van lgbtqia+-personen.

Biografie Deman werd geboren in 1948. Op aanraden van zijn vader, die zijn geaardheid als een "fase" beschouwde, huwde hij op jonge leeftijd met een vrouw. Later kwam hij uit de kast en werd hij een van de meest zichtbare figuren van de Brusselse lgbtqia+-beweging.

Deman is een tweetalige Vlaamse Brusselaar en woont in Schaarbeek. Professioneel werkte hij als maatschappelijk assistent in de huisvestingssector, onder meer als huisvestingscoördinator. Hij is inmiddels gepensioneerd.

Activisme Belgian Pride Deman is medeoprichter van de eerste Brusselse Pride in 1996, toen onder de naam "Belgian Lesbian and Gay Pride – Roze Zaterdag – Samedi Rose", een compromisnaam die het resultaat was van overleg tussen een zeventigtal verenigingen. De eerste editie trok circa 3.500 à 4.500 deelnemers en een vijftigtal verenigingen.

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat de Pride tweejaarlijks in wisselende Belgische steden zou plaatsvinden, maar Brussel — als tweetalige regio en zetel van de federale instellingen — werd de vaste gaststad.

Deman was voorzitter van de Belgian Lesbian and Gay Pride van 1995 tot 1999 en opnieuw van 2009 tot 2016; tussenin (2000–2008) was hij secretaris en penningmeester van de organisatie. Als voorzitter zag hij zijn hoofdrol in het verbinden van Nederlandstalige en Franstalige verenigingen rond een gemeenschappelijk project. Onder zijn leiding groeide de Pride uit tot een evenement met meer dan 100.000 deelnemers in 2018 en ruim 200.000 in 2024.

Deman benadrukte steeds het politieke karakter van het evenement en pleitte onder meer voor niet-discriminerende wetgeving voor transgender personen. Hij zag de Belgische Pride ook als internationale steun voor landen waar een Pride nauwelijks mogelijk is, zoals Letland.

Tels Quels en Regenbooghuis Naast de Pride speelde Deman een leidende rol bij Tels Quels en het Regenbooghuis (RainbowHouse Brussels), de koepel van Brusselse lgbtqia+-verenigingen, waarvan hij voorzitter was.

Rainbow Ambassadors en RainbowFriends Na zijn pensionering bleef Deman actief als RainbowAmbassador bij de vzw Rainbow Ambassadors, die zich inzet voor het welzijn van lgbtqia+-senioren. De organisatie geeft vormingen aan personeel van rusthuizen en organiseert animatie voor bewoners, om isolement en het verbergen van identiteit in instellingen tegen te gaan. De vereniging onderhandelt met de Stad Brussel over cohousingprojecten waar zes tot acht lgbtqia+-personen samen kunnen wonen met thuiszorg. Ook via RainbowFriends zette hij zich internationaal in, onder meer tijdens EuroPride in Riga.

Erkenning 2024: Burgermedaille van de Stad Brussel, uitgereikt op 17 mei (Internationale Dag tegen Homofobie) door burgemeester Philippe Close, op voordracht van de vereniging Visite Particulière. 2024–2025: Het Design Museum Brussels wijdde het project Through the Eyes of Chille Deman aan zijn blik op de geschiedenis van de Brusselse lgbtqia+-beweging.

Overig Deman verscheen als acteur in de film Madame Edouard (2004).

Externe links Profiel bij Rainbow Ambassadors Through the Eyes of Chille Deman — Design Museum Brussels Videoportret bij RTBF Auvio (Vews, 2024)

Categorie:Belgisch activist