Marcus Appuleius was een Romeins senator en politicus in de 1e eeuw v.Chr.
Hij was de jongste zoon van een senator genaamd Sextus Appuleius en Octavia Thurina maior, de oudere halfzus van Octavianus. Zijn broer Sextus Appuleius was in 29 v.Chr. consul samen met zijn oom Octavianus.
Zijn carrière begon in de laatste jaren van Caesars regering, toen hij in 45 v.Chr. tot quaestor werd verkozen.Cicero, Epistulae ad Familiares XIII 45. Het volgende jaar, in 44 v.Chr., diende hij als proquaestor in de provincie Asia. Hij was waarschijnlijk dezelfde persoon als de Appuleius, die in hetzelfde jaar tot augur werd verkozen.Cicero, Epistulae ad Atticum XII 12.2; XIII 1; XIV 1. In de winter van 44/43 v.Chr. droeg hij troepen en geld over aan Marcus Junius Brutus, een van Caesars moordenaars, op Euboea.Cicero, Philippicae X 24, XIII 32. Cassius Dio, Historia Romana XLVII 21.3.
Na zijn terugkeer naar Rome werd hij in 43 v.Chr. vogelvrij verklaard door Marcus Antonius en Octavianus. Desondanks wist hij op gevaarlijke wijze te ontsnappen naar Brutus, die hem het bestuur van de provincie Bithynië toevertrouwde. Na de Slag bij Philippi in 42 v.Chr. droeg hij de provincie over aan Marcus Antonius.Appianus, Bellum Civile IV 195ff. Ondanks zijn verbanning kwam er geen einde aan zijn politieke carrière. Zijn oom Octavianus vergaf hem en benoemde hem in 23/22 v.Chr. tot legatus met een tot dan toe onbekende functie. Uiteindelijk werd Appuleius in 20 v.Chr. samen met Publius Silius Nerva tot consul benoemd.
Noten
Referenties
R. Hanslik, art. Appuleius (II 1), in Der Kleine Pauly I (1964), col. 470. Categorie:Gens Appuleia Categorie:Romeins politicus