Laurierstraat 47 te Amsterdam is een gebouw aan de Laurierstraat in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond Die Laurierstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk. De geschiedenis van de Laurierstraat gaat gelijk op met die van de parallel liggende Lauriergracht. Beide bleven na de aanleg alleen van belang voor plaatselijk verkeer; ze hadden en hebben beide geen goede verbinding met het gebied in de grachtengordel en Amsterdam-West.
Gebouw Laurierstraat 47 (officieel geldt als begane grond 47A) is in de fotografische geschiedenis nauwelijks veranderd. In 1954 stond hier een gebouw dat achter een houten pui met centrale bedrijfstoegang, geflankeerd door twee andere toegangsdeuren, een bedrijfsruimte had. Daarboven waren twee woonverdiepingen te zien, drie vensterassen breed, doch het centrale raam is veel breder dan de buitenste. Boven die buitenste raampartijen zijn jaarstenen zichtbaar (anno 1719). Dan volgt een luik dat al in de tuitgevel is geplaatst, met daarin tevens de hijsbalk. De tuitgevel is geornamenteerd met een klein gebogen lijstvormig fronton en voluten. Achter die tuitgevel gaat een puntdak met pannen schuil; de topgevel stak erbovenuit en was vastgezet middels een metalen constructie.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Laurierstraat 47-49 in 1954
Bovenstaande omschrijving is nog steeds van toepassing wanneer het gebouw op 1 juli 1970 wordt opgenomen in het rijksmonumentenregister. De omschrijving aldaar, alsook op Amsterdam Monumentenstad, is nog steeds van toepassing; het monumentenregister meldt nog dat het wellicht ooit een koetshuis is geweest.Monumentenregister (geraadpleegd 14 september 2026)Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 14 september 2026)
Omgeving Het gebouw verloor daarna steeds meer belendende gebouwen in de huisnummerserie 43-51. Er ontstonden door (gedeeltelijke) sloop gaten in de plaatselijke gevelwand. In de jaren tachtig werd onder leiding van wethouders Michael van der Vlis en Jan Schaefer een actie op touw gezet om die gaten, bestaande uit omheinde terreinen en onderstukken, weer op te vullen. Dit gebeurde in het kader van een initiatief om niet meer Amsterdammers te laten vertrekken naar omliggende kernen. Vanaf 1987/1988 was deze hoek aan de beurt, waarbij er nieuwbouw kwam op genoemde nummers, behalve op huisnummer 45 en 47; deze werden gerestaureerd. Nieuwbouw en restauratie werden begeleid door architect Cees Nagelkerke, die binnen dat stadsvernieuwingstraject actief was. Zo werden Laurierstraat 45 en 47 (beide rijksmonumenten) ingebed in nieuwbouw.Stadsarchief Amsterdam: Bouw- en omgevingsdossiers over nieuwbouw en renovatie (semi-openbaar (geraadpleegd 15 september 2026)
Afbeeldingen
Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum Categorie:Woning in Amsterdam