miniatuur|Het Goede volgens Aristoteles Agathologie van het Oudgriekse Agathós, iets goeds, het goede, het ultieme principe of het summum bonum, betreft de veelvuldige praktijken van het Goede.
Het is de doctrine van de verscheidene gebruiken van het Goede, of hoe het beste te kiezen, sinds Plato, met de bedoeling 'dat wat elk ding zoekt' te bereiken. Samen met de ontologie en de henologie, maakt ze deel uit van de ultieme referenties van de traditionele metaphysica.
Plato Voor Plato is de kennis van het Goede, of meer exact van de meest verheven kennis, dialectisch. Dialectiek is voor Plato de steeds preciezere identificatieactiviteit van het onbepaalde door middel van het onderzoeken van de aanspraken van het genot en de wijsheid. Het volstaat niet te zeggen dat het Goede een meeteenheid, schoonheid of de waarheid is. Het is nodig het resultaat te ontdekken en te begrijpen. Diegene die het Goede begrijpt, bezit een perfecte combinatie van het beperkte en het onbeperkte in de mix van genot en wijsheid waarbij die laatste de eerste bepaalt. De dialectische praktijk laat toe het actieve denken door te zetten in deze combinatie die voortdurend nadenken vereist.
Aristoteles Aristoteles definieert 'dat wat elk ding zoekt' met het geluk, d.w.z. het handelen in overeenstemming met de deugd. De deugd is een kwaliteit zoals andere kwaliteiten, zoals warm en koud. De doorsnede tussen de twee extremen overgezet op een boog (zie beeld) is het Goede. Het is de deugd die de maat van alle acties is, en die het handelend individu moraliteit verleend. Het transcendente Goede is niet langer het Ene van Plato, maar bestemming, de doeloorzaak.
Plotinus Net als Plato identificeert Plotinus het ene (zie henologie) met het Goede.
Categorie:Metafysica Categorie:Filosofische theorie