De Fédération Évangélique Francophone de Belgique (FEFB; Nederlands: Franstalige Evangelische Federatie van België) is een Belgische vereniging die historisch fungeerde als koepel- en overlegorganisatie voor Franstalige evangelische kerken en organisaties. De federatie ontstond aan het einde van de jaren 1980 en werd in 1990 als vereniging zonder winstoogmerk geregistreerd. Zij speelde in de jaren 1990 een rol in de organisatie van de evangelische beweging in België en was in 1998 een van de organisaties die aan de basis stonden van de Federale Synode van Protestantse en Evangelische Kerken in België.
Geschiedenis
Ontstaan In de tweede helft van de twintigste eeuw nam in België het aantal protestants-evangelische gemeenten toe. Een deel van deze gemeenten behoorde niet tot de Verenigde Protestantse Kerk in België (VPKB; Frans: Église Protestante Unie de Belgique, EPUB), die historisch als gesprekspartner van de overheid voor de protestantse eredienst functioneerde. Volgens onderzoek van politicologe Caroline Sägesser bestond het Belgische protestantisme tegen het einde van de twintigste eeuw uit enerzijds de VPKB en anderzijds een omvangrijke groep protestants-evangelische kerken buiten deze kerkstructuur.
In deze context ontstonden afzonderlijke evangelische samenwerkingsverbanden. In Vlaanderen werd in 1987 de Evangelische Alliantie Vlaanderen (EAV) als vzw georganiseerd. Franstalige evangelische denominaties brachten hun samenwerking vanaf 1989 onder in de Fédération Évangélique Francophone de Belgique. De Belgische vereniging met de naam Fédération évangélique francophone de Belgique, afgekort F.E.F.B., werd op 12 maart 1990 als vzw geregistreerd.
De FEFB had daarmee een functie als samenwerkings- en vertegenwoordigingsplatform voor een deel van de Franstalige evangelische kerken. Ook aan Vlaamse zijde bestond de behoefte van evangelische gemeenten om betrokken te worden bij aangelegenheden waarvoor de Belgische overheid met erkende erediensten samenwerkte, zoals godsdienstonderwijs, aalmoezeniersdiensten en religieuze uitzendingen.
Federale Synode Op 3 januari 1998 besloten vertegenwoordigers uit de FEFB, de Evangelische Alliantie Vlaanderen en het Verbond van Vlaamse Pinkstergemeenten (VVP), samen met enkele andere evangelische denominaties, een federale samenwerkingsstructuur op te richten. Hieruit ontstond de Federale Synode van Protestantse en Evangelische Kerken in België.
Het voornaamste doel van de nieuwe synode was de evangelische kerken een eigen vertegenwoordiging tegenover de Belgische overheid te geven en hen te laten deelnemen aan de behandeling van aangelegenheden die de overheid aan de erkende protestantse eredienst toevertrouwde. Daarbij ging het onder meer om protestants godsdienstonderwijs, aalmoezeniersdiensten en radio- en televisie-uitzendingen.
De vorming van de Federale Synode maakte deel uit van een bredere institutionele herordening van het Belgische protestantisme. Sägesser beschrijft hoe vanaf november 1998 onderhandelingen plaatsvonden tussen de VPKB en de evangelische kerken. Onder druk van de overheid om voor de protestantse eredienst met één administratieve gesprekspartner te kunnen werken, vormden de VPKB en de Federale Synode op 1 januari 2003 gezamenlijk de Conseil administratif du Culte protestant et évangélique (CACPE), in het Nederlands de Administratieve Raad voor de Protestants-Evangelische Eredienst (ARPEE).
De ARPEE/CACPE werd verantwoordelijk voor de administratieve vertegenwoordiging van de protestants-evangelische eredienst bij de burgerlijke overheid, terwijl beide kerkelijke vleugels hun autonomie behielden.
Overdracht van functies De oprichting van de Federale Synode en vervolgens de ARPEE/CACPE veranderde de positie van de FEFB. Een historische toelichting van de Concertation des Églises Indépendantes (CEI) vermeldt dat de FEFB haar oorspronkelijke opdracht grotendeels als voltooid beschouwde en haar resterende functies moest overdragen. De algemene vergadering van de FEFB stemde in 2002 in met een reorganisatie van de toelating en begeleiding van onafhankelijke evangelische kerken. In 2003 werd besloten die specifieke taak niet binnen de FEFB voort te zetten, waarna voor onafhankelijke kerken een afzonderlijke structuur werd gevormd.
Daarmee nam de FEFB na de totstandkoming van de federale protestants-evangelische structuren niet langer dezelfde centrale vertegenwoordigingsfunctie in als vóór 1998. De beschikbare bronnen maken evenwel onderscheid tussen het afbouwen of overdragen van deze kerkelijke functies en het juridische bestaan van de vereniging. Ondernemingsgegevens vermelden de vzw onder ondernemingsnummer 0443.031.662 nog als rechtspersoon.
Betekenis De betekenis van de FEFB ligt vooral in haar rol tijdens de institutionele herorganisatie van het Belgische protestantisme aan het einde van de twintigste eeuw. Zij vormde een van de Franstalige evangelische samenwerkingsverbanden waarmee kerken die buiten de historische VPKB-structuur stonden gezamenlijk konden optreden. De oprichting van de Federale Synode in 1998 bracht deze Franstalige vertegenwoordiging samen met Vlaamse evangelische en pinksterorganisaties.
Deze ontwikkeling vond plaats tegen de achtergrond van veranderingen in de vertegenwoordiging van de protestantse eredienst in België. Vanaf 2003 trad de ARPEE/CACPE op als administratieve vertegenwoordiger van zowel de VPKB-vleugel als de Federale Synode tegenover de overheid.
Literatuur
Zie ook Federale Synode van Protestantse en Evangelische Kerken in België Verenigde Protestantse Kerk in België Evangelische Alliantie Vlaanderen Protestantisme in België Evangelisch christendom
Externe links Geschiedenis van de Federale Synode – Federale Synode van Protestantse en Evangelische Kerken in België Geschiedenis van de Concertation des Églises Indépendantes
Categorie:Protestantisme in België Categorie:Evangelisch christendom Categorie:Christelijke organisatie