De vlooienmars is een eenvoudig muziekstuk (een deuntje) voor piano dat grotendeels op de zwarte toetsen gespeeld wordt. Voor veel kinderen zijn de eerste 8 maten van de vlooienmars het eerste, en enige, stukje dat ze leerden spelen. In de Angelsaksische wereld vervult het muziekstuk Chopsticks een soortgelijke functie.
De vlooienmars is in Duitsland bekend als der Flohwalzer (hoewel het beslist geen wals is) en wordt soms toegeschreven aan de fictieve componist Ferdinand Loh (vergelijk: F. Loh = Floh).
Ondanks de verwijzingen naar een wals en een mars in de diverse titels, heeft de vlooienmars nog het meest weg van een polka.
In 1962 bereikte de vlooienmars onder de titel Lesson One de eenentwintigste plaats in de Engelse hitparade. Het stuk werd bij die gelegenheid uitgevoerd door Russ Conway.
In het koloniale Nederlands-Indië stond de vlooienmars bekend onder de titel Tjingtjang babi, hetgeen letterlijk betekent "Slacht het varken", maar ook geduid kan worden als de racistische ophitsing "Slacht de Chinees".
Op het 13e album van Kinderen voor Kinderen dat uitkwam in 1992 stond een liedje met als titel "De Vlooienmars".
Vlooienmars in films
miniatuur|Marilyn Monroe en Tom Ewell aan de piano in The Seven Year Itch.In de film The Seven Year Itch (1955) met Marilyn Monroe probeert de hoofdpersoon tevergeefs indruk te maken op de tonen van Rachmaninovs Tweede Pianoconcert. Dit lukt pas wanneer hij overgaat op het deuntje van de Vlooienmars. Het nummer "Poot voor poot voor kattenpoot" (origineel: "Scales and Arpeggios") in de film De Aristokatten (1970) bevat de regel: "Ik ken Vader Jacob en de Vlooienmars, ook op de piano zing ik om het hardst!" In The Power of the Dog (2021) wordt de Vlooienmars gespeeld door Rose, de vrouw van George.
Categorie:Compositie, componist nomen nescio Categorie:Instrumentaal lied