Titanic is een Amerikaanse film uit 1997 van filmregisseur James Cameron, geproduceerd door 20th Century Fox (wereldwijde distributeur), Paramount Pictures (Amerikaanse distributeur) en Spyglass Entertainment (enkel productie). De film is zowel een op ware feiten gebaseerde rampenfilm als romantisch. Centraal staan de lotgevallen van de twee geliefden Rose DeWitt Bukater en Jack Dawson, die elkaar ontmoeten tijdens de fatale overtocht van de RMS Titanic in 1912.
De film was zowel bij critici als aan de kassa's een zeer groot succes en won elf Oscars, waaronder die voor beste film. Titanic is daarmee momenteel, na Avatar, Avengers: Endgame en Avatar: The Way of Water, de film die het meeste heeft opgebracht in dollars, als men geen rekening houdt met inflatie.
Hoewel de hoofdpersonages wel fictief zijn, zijn veel andere elementen in de film niet verzonnen. Het schip is een grotendeels waarheidsgetrouwe nabootsing en ook veel van de overige personages en gebeurtenissen zijn gebaseerd op de werkelijkheid.
Verhaal
In 1996 is de expeditie van Brock Lovett op zoek naar 'The Heart of the Ocean', een kostbare diamant die oorspronkelijk aan de Franse koning Lodewijk XVI toebehoorde. Volgens de geruchten is deze diamant 84 jaar eerder samen met de Titanic in zee verdwenen. Met twee duikboten gaan ze naar het wrak dat op 3810 meter diepte ligt. Ze vinden een kluis en verwachten dat de diamant daar nog steeds in ligt, maar in plaats daarvan vinden ze een tekening van een naakte vrouw die een halsketting met daaraan de diamant draagt. Wanneer CNN beelden van de tekening toont, belt een hoogbejaarde vrouw genaamd Rose Calvert op. Ze zegt dat zij de vrouw op de tekening is. De expeditieleden hopen via Rose te weten te komen waar de diamant nu is.
Samen met haar kleindochter Lizzy gaat Rose naar de Keldish, het schip waarmee de expeditie plaatsvindt. Rose vertelt vervolgens over haar belevenissen als passagier op de Titanic. Ze heette destijds Rose DeWitt Bukater. Samen met haar moeder Ruth DeWitt Bukater en haar verloofde Caledon Hockley, de zoon van een staalmagnaat uit Pittsburgh, vertrok ze op 10 april 1912 op 17-jarige leeftijd met de Titanic naar de Verenigde Staten. Rose's geplande huwelijk met Hockley is dan gearrangeerd: de DeWitt Bukaters zijn een voorname maar verarmde familie, die hoopt op deze manier weer rijker te worden. Rose ziet er erg tegen op een leven te moeten leiden dat geheel door anderen bepaald wordt: eerst door haar moeder en binnenkort door een man aan wie ze eigenlijk een hekel heeft. Veel liever zou ze zichzelf ontplooien en beginnen aan een carrière, bijvoorbeeld als danseres of actrice.
De arme jonge kunstenaar Jack Dawson en zijn vriend Fabrizio De Rossi zijn aan boord gekomen na de tickets met een spelletje poker gewonnen te hebben. Rose en Jack ontmoeten elkaar wanneer Rose ten einde raad zelfmoord wil plegen door vanaf de achtersteven van het schip in zee te springen. Jack weet dit op het laatste moment te verhinderen. Als Rose even later aan haar moeder en Hockley vertelt dat Jack haar leven heeft gered is Jack weliswaar welkom bij het diner van de Bukaters, maar vanwege zijn afkomst wordt hij niet warm onthaald. Door haar kennismaking met Jack wordt Rose ineens een heel ander persoon: in plaats van alles netjes te doen, bedenkt ze voor zichzelf dat ze ook lol kan hebben. Terwijl de verliefdheid opbloeit maakt Jack op Rose' verzoek een naakttekening van haar terwijl ze 'The Heart of the Ocean' om heeft. Rose besluit vervolgens haar verloofde Hockley voor Jack te verlaten. Hockley begint een en ander te vermoeden en stuurt zijn lijfknecht Lovejoy eropuit om Rose terug te vinden. De twee weten de lijfknecht af te schudden door zich in een auto te verstoppen, en hebben daar seks met elkaar.
Dezelfde nacht vaart de Titanic tegen een ijsberg aan. Een inspectie wijst uit dat het schip tot zinken is gedoemd, omdat vijf compartimenten water maken terwijl vier het maximum is. Rose en Jack vangen dit op en willen de rest hiervoor waarschuwen. Bij hun terugkeer stopt Lovejoy de diamant in een jaszak van Jack, waarna Jacks zakken worden doorzocht en hij ervan wordt beschuldigd de diamant gestolen te hebben. Het feit dat ook de jas die Jack draagt niet van hemzelf is – hij heeft de jas aangetroffen op het eerste klas dek en stiekem aangetrokken om niet op te vallen toen hij op zoek was naar Rose – verzwakt zijn geloofwaardigheid. Hockley geeft Lovejoy opdracht Jack in het ruim op te sluiten, terwijl de dames op evacuatie wachten. Jack wordt door Lovejoy vastgeklonken aan een pijp en achtergelaten, terwijl het ruim langzaam volloopt. Hij is daar alleen achtergelaten en begint alle moed te verliezen. Hij schreeuwt, maar niemand hoort hem.
Aangezien er te weinig reddingssloepen aan boord zijn, kan slechts de helft van alle opvarenden van de Titanic gered worden. Hier komt nog bij dat de bemanning te weinig mensen in de reddingsboten stopt. Rose vlucht het ruim in en weet Jack op het nippertje te redden door met een bijl de ketting tussen de handboeien te breken. Boven geeft Hockley zijn jas aan Rose, maar op dat moment vergeet hij dat de diamant in een van de zakken van deze jas zit. Hij probeert Rose te overtuigen in een reddingsboot te stappen met de smoes dat hij al een andere boot voor hemzelf, Lovejoy en Jack heeft geregeld. Jack, die weet dat Hockley liegt, speelt het spelletje mee in de hoop dat Rose in de boot stapt. Uiteindelijk springt Rose toch weer uit de sloep op een lager scheepsdek, waarna ze zich weer bij Jack voegt en hem omhelst. Hockley probeert Jack dood te schieten, maar is te langzaam. De twee weten te ontkomen, terwijl ook het magazijn leeg raakte. Hockley vindt een alleen achtergelaten kind en doet alsof hij daarvan de vader is. Met deze truc weet hij alsnog een plaats in de laatste reddingsboot te bemachtigen.
Als de boeg ten onder gaat, moeten Rose en Jack wel naar het achterschip gaan. De lichten in het hele schip vallen uit en even later breekt het schip doormidden. Kort daarna zinkt ook de achtersteven. Fabrizio en vele anderen komen om het leven als een van de schoorstenen op hen valt. In twee uur en 40 minuten na de aanvaring gaat de Titanic ten onder, met 1502 mensen die in het water terechtkomen. Rose en Jack bereiken een stuk drijfhout, dat echter niet in staat blijkt hun beider gewicht te dragen. Jack laat Rose erop liggen en hangt er zelf in het ijskoude water aan. Zo wachten ze samen met de anderen tot de reddingsboten terugkomen. In de tussentijd laat Jack Rose beloven dat ze zal doorzetten, hoe zwaar het leven ook is. Even later sterft Jack aan onderkoeling. Uiteindelijk maakt er van de twintig sloepen één rechtsomkeert. Rose maakt Jacks hand los van het vlot, waarna ze van het vlot afgaat en naar de sloep toe beweegt. Ze vindt een doodgevroren man in het water, pakt zijn fluit en maakt lawaai totdat die reddingsboot haar hoort en ophaalt.
De sloep kan uiteindelijk Rose en vijf andere overlevenden uit het ijskoude water halen, alle andere opvarenden van de Titanic die niet in een van de reddingssloepen zaten zijn dan al dood. Rose wordt samen met de paar andere overlevenden aan boord van de Carpathia gebracht. Ook Hockley heeft de ramp overleefd, maar Rose weet hem te ontlopen. Als Rose in New York aankomt, eert ze haar gestorven geliefde door te zeggen dat haar naam Rose Dawson is. Tevens grijpt ze, nu haar familie denkt dat ze is gestorven bij de ramp, de kans aan om eindelijk het leven te gaan leiden dat ze altijd al wilde.
Hockley, die uiteindelijk het bedrijf van zijn vader overnam, pleegt later, naar aanleiding van de beurscrash van 1929, zelfmoord. miniatuur|De "Grand Staircase" van de Titanic, waar Jack en Rose naar elkaar komen om te gaan dineren. Na dit verhaal beseft Lovett dat de Titanic meer is dan een stuk ijzer. Die nacht blijkt dat Rose 'The Heart of the Ocean' toch nog in haar bezit heeft. Ze gooit hem echter overboord, als laatste eerbewijs aan Jack. Zo zegt ze gedag aan de persoon die haar leven heeft gered en aan haar heeft laten weten dat het waard is om te leven.
In de slotscène ligt Rose in bed, gevolgd door een beeld van het wrak van de Titanic. Dit wrak verandert weer in het schip zoals dat was voordat het verging. Aan boord wordt Rose door allerlei mensen die de ramp niet overleefden welkom geheten. Bovenaan de grote trap wacht Jack haar op, en onder luid applaus van alle aanwezigen zoenen ze elkaar. Dit lijkt er duidelijk op te wijzen dat Rose in de slotscène in haar slaap sterft en de betreffende scène dus het hiernamaals symboliseert, maar de film geeft hier niet volledig uitsluitsel over.Kate Winslet en Gloria Stuart waren beiden van mening dat Rose inderdaad sterft in de laatste scène. Ook een van de laatste uitspraken van Jack – "You're gonna die an old lady, warm in her bed" – wijst duidelijk in deze richting, aangezien precies dit einde wordt voorspeld. Cameron wilde hier echter geen specifieke uitspraak over doen en liet het aan de interpretatie van de kijker over.
Rolverdeling
|- align=left |align=left|||align=left|Jack Dawson|| Protagonist |- align=left |align=left|||align=left|Rose DeWitt Bukater / Calvert-Dawson|| Protagoniste |- align=left |align=left|||align=left|Caledon "Cal" Hockley|| Verloofde van Rose |- align=left |align=left|||align=left|Margaret Brown|| alias "The Unsinkable Molly Brown" |- align=left |align=left|||align=left|Ruth DeWitt Bukater|| Moeder van Rose |- align=left |align=left|||align=left|Oude Rose Calvert-Dawson|| |- align=left |align=left|||align=left|Brock Lovett||Schattenjager |- align=left |align=left|||align=left|Kapitein Edward John Smith|| |- align=left |align=left|||align=left|Spicer Lovejoy|| Cals bodyguard |- align=left |align=left|||align=left|Thomas Andrews|| Scheepsbouwkundige |- align=left |align=left|||align=left|Bruce Ismay|| White Star Line-directeur |- align=left |align=left|||align=left|Lizzy Calvert||Kleindochter van Rose |- align=left |align=left|||align=left|Lewis Bodine|| |- align=left |align=left|||align=left|Fabrizio de Rossi|| Kameraad van Jack |- align=left |align=left|||align=left|Tommy Ryan|| Ierse passagier |- align=left |align=left||| align=left|1e Officier Murdoch|| |- align=left |align=left|||align=left|5e Officier Lowe|| |- align=left |align=left|||align=left|2e Officier Lightoller|| |- align=left |align=left|||align=left|1e Stuurman Wilde|| |- align=left |align=left|||align=left|Kwartiermeester Rowe|| |- align=left |align=left|||align=left|Kwartiermeester Higgins|| |- align=left |align=left|||align=left|John Jacob Astor IV|| |- align=left |align=left|||align=left|Madeleine Astor|| |- align=left |align=left|||align=left|Kol. Archibald Gracie|| |- align=left |align=left|||align=left|Benjamin Guggenheim|| |- align=left |align=left|||align=left|Madame Aubert|| |- align=left |align=left|||align=left|Ierse moeder|| |- align=left |align=left|||align=left|Sir Duff Gordon|| |- align=left |align=left|||align=left|Lady Duff Gordon|| |- align=left |align=left|||align=left|Wallace Hartley||Violist en bandleider |- align=left |align=left|||align=left|Cora Cartmell||vermeld als Alexandre Owens |- align=left |align=left|||align=left|4e Officier Boxhall|| |- align=left |align=left|||align=left|6e Officier Moody|| |- align=left
Productie