Jean Claire Adrien Mesritz (Den Haag, 2 maart 1918 – Neuengamme, 31 maart 1945) was een verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Denis Mesritz was zijn jongere broer.
Levensloop Jean Mesritz behaalde in 1936 zijn Gymnasium-β eindexamen op het Nederlandsch Lyceum in Den Haag en begon daarna een studie Nederlands recht aan de Universiteit Leiden. Hij was lid van het Leidsche Studenten Corps en werd reserve-cornet der Bereden Artillerie.
Pogingen tot Engelandvaart Na het begin van de Duitse bezetting van Nederland probeerde Mesritz met studiegenoten naar Engeland te komen. Met Erik Michielsen, Anton de Haseth Möller en een vierde vriend kopen ze voor dertig gulden twee kano's. Ze verfden de kano's in een onopvallende donkere kleur en maakten ze met stevige dwarslatten aan elkaar vast. Daarna werd er aan de rechterkant nog een buitenboordmotor bevestigd. Verder hadden ze vier Edammer kazen en 80 repen chocolade verzameld als proviand.
Tijdens de voorbereiding kwam Michielsen Erik Hazelhoff Roelfzema tegen en deze had een ander plan. Het plan van de groep, aangevuld Carel Kranenburg, was om door de Scheveningse SCH 107 op zee afgezet worden en met de vlet van de logger naar Engeland te varen. De schipper kreeg als vergoeding 500 gulden zodat hij een nieuwe vlet kon kopen.
Net voordat ze op 13 augustus 1940 zouden vertrekken, werden ze door Chris Krediet en de schipper gewaarschuwd dat er twee Duitsers mee zouden gaan, waarna het plan niet doorging. Twee dagen later deden Mesritz, Michielsen, Hazelhoff Roelfzema, Kranenburg en De Haseth Möller een ultieme poging met een open vlet. Ze waren reeds buiten het zicht van de kust, maar door ruw weer leden ze schipbreuk en spoelden aan land tussen Noordwijk en Noordwijkerhout.
In de nacht van 13 oktober 1940 probeerde Mesritz opnieuw met een aantal kompanen in Engeland te komen. De groep bestond naast Mesritz uit Erik Michielsen, Lodo van Hamel, Hans Hers, Carel Kranenburg, Marion Smit en Lourens Baas Becking. Vliegenier Heije Schaper zou hen vanuit Engeland met een watervliegtuig afhalen op het Tjeukemeer, maar ze werden verraden door een boerin uit de buurt. Het watervliegtuig werd beschoten door Duitse troepen, maar Schaper kon ontsnappen. Vijf leden van de groep, waaronder Mesritz, waren al met een roeiboot op het water en werden gearresteerd.
Zij werden eerst naar de gevangenis van Leeuwarden gebracht en daarna naar het 'Oranjehotel', de gevangenis van Scheveningen. Kranenburg en Michielsen, die op de wal waren gebleven, wisten tijdig te verdwijnen. Enige tijd later werd Kranenburg alsnog thuis gearresteerd, nadat de twee mannen in de val van een agent-provocateur van de Gestapo waren gelopen.
Veroordeling In april 1941 werd de groep in Utrecht berecht door het Kriegsgericht, de militaire rechtbank. Van Hamel kreeg de doodstraf, de anderen kregen celstraffen. Mesritz werd veroordeeld tot twee jaar tuchthuis. Kranenburg werd door een Duitse vergissing vrijgesproken. Michielsen wist uiteindelijk via de zuidelijke route in Engeland te komen, Kranenburg bleef gedurende de rest van de oorlog in Nederland.
In juni 1941 werd Mesritz overgebracht naar de gevangenis van Münster. Toen deze gevangenis werd gebombardeerd, werd Mesritz overgeplaatst naar concentratiekamp Rhede-Brual, een van de veenkampen bij Papenburg. Toen zijn straf er op zat werd hij in Schutzhaft gehouden in verschillende kampen. In het najaar van 1944 zat hij in kamp Westerbork, waar hij onder meer werkte in de paardenstal.
Op 4 februari 1945 arriveerde hij in concentratiekamp Neuengamme en overleed op 31 maart 1945 op 27-jarige leeftijd in het buitencommando Hannover van kamp Neuengamme.
Bronnen
Categorie:Kampgevangene in Neuengamme Categorie:Nederlands Holocaustslachtoffer Categorie:Nederlands verzetsstrijder omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog