thumb|Signatuur op La Cara in Barcelona Roy Fox Lichtenstein (New York, 27 oktober 1923 – aldaar, 29 september 1997) was een Amerikaans popartkunstenaar. Zijn werken zijn vooral bekend vanwege de aan cartoons herinnerende afbeeldingen met felle, veelal primaire kleuren omlijnd door vette zwarte contouren. Hij maakte schilderijen, litho's en beelden. In de jaren '60 werd hij, met collega-kunstenaars als Andy Warhol, Jasper Johns en James Rosenquist gezien als pionier in de popart, waarbij zijn schilderijen bedoeld waren als parodieën op de stijl van Amerikaanse comics. Arnason, H., History of Modern Art: Painting, Sculpture, Architecture, New York: Harry N. Abrams, Inc. 1968.
Leven en werk Lichtenstein werd geboren in New York, in een welgesteld joods gezin. Zijn moeder, Beatrice Werner, geboren in New Orleans, was een begaafd pianiste en later huisvrouw. Zijn vader Milton, geboren in Brooklyn, was een vastgoedmakelaar. Na zijn schoolopleiding volgde hij zomercursussen schilderen aan de befaamde Art Students League of New York, gevolgd door een studie aan de Ohio State University. Na van 1943 tot 1946 dienst te hebben gedaan in het leger, ging hij terug naar Ohio om daar zijn mastergraad te behalen en les te geven.
Jaren vijftig In 1951 kwam Lichtenstein terug in New York en gaf daar zijn eerste solotentoonstelling. Hij bleef ook lesgeven, in het begin aan het New York State College of Education en later aan het Douglas College, een onderdeel van de Rutgers University in New Jersey.
Gedurende de jaren vijftig heeft Lichtenstein basistechnieken van het abstract expressionisme gebruikt. Hij gebruikte voor zijn creaties thema’s als cowboys, indianen en papiergeld.
Jaren zestig In 1961 begon hij strips en stripfiguren te gebruiken, waarmee hij beroemd is geworden. Flatten ... sandfleas is het eerste belangrijke voorbeeld van deze nieuwe stijl. Het schilderij Whaam! uit 1963 is hiervan het bekendste voorbeeld. Het schilderij Takka Takka (1962) lokte discussie over oorlogsverheerlijking uit. Een kunstenaar die van invloed was op zijn stijl is Fernand Léger.
Lichtenstein gebruikte vaak rood, geel en blauw als kleurenschema, vaak met dikke zwarte lijnen. Soms gebruikte hij ook groen. Hij gebruikte vaak stippen (raster dots), zoals de rasterpunten die men in krantenfoto's en goedkope strips ziet, waardoor zijn schilderijen de typische striplook kregen. Hij beeldde dingen uit de consumptiemaatschappij af, gewoon zoals ze waren. Hij was niet tegen de consumptiemaatschappij maar geloofde dat deze zichzelf wel belachelijk zou maken als hij de dingen die symbool stonden voor deze maatschappij zo nauwkeurig mogelijk afbeeldde.
Vanaf 1962 ging hij meer naar werken van Picasso, Mondriaan en Monet kijken voor inspiratie voor zijn werk. Halverwege de jaren zestig ging hij zonsondergangen en landschappen schilderen in zijn inmiddels bekende stijl.
Late jaren Zijn meeste werk bleef geïnspireerd op advertenties en op striptekeningen, die hij zelf beschreef als "zo kunstmatig mogelijk". De striptekeningen vergrootte hij zeer sterk uit, zodat zelfs de in een strip gedrukte egale kleuren als stippen op het schilderij verschenen. Hij ging ook monumentale beelden maken in staal die in verschillende steden werden opgesteld: Barcelona, Madrid, Yale, Washington D.C., New York.
In 1997 overleed Lichtenstein in de New Yorkse wijk Manhattan aan een longontsteking. Zijn laatste voltooide project was het ontwerp van een logo voor Dreamworks Records.
Werk in openbare collecties (selectie) Museum Boijmans Van Beuningen, RotterdamObjecten in het Museum Boijmans Van Beuningen Stedelijk Museum Amsterdam Moco Museum, Amsterdam
Prijzen en onderscheidingen 1977: Skowhegan Medal for Painting van de Skowhegan School in Skowhegan, Maine 1979: lid van de American Academy of Arts and Letters in New York 1989: gastkunstenaar aan de American Academy in Rome 1991: Creative Arts Award in Painting van de Brandeis-universiteit in Waltham, Massachusetts 1993: Amici de Barcelona, uitgereikt door burgemeester Pasqual Maragall van Barcelona 1995: Kyoto-prijs van de Inamori Foundation in Kyoto, Japan 1995: National Medal of Arts, Washington D.C.
Lichtenstein ontving tal van eredoctoraten, onder meer van het California Institute of the Arts (1977), Southampton College (1980), de Ohio State University (1987), Bard College, het Royal College of Art (1993) en de George Washington-universiteit (1996). Hij zat ook in het bestuur van de Brooklyn Academy of Music.Deborah Solomon (March 8, 1987), The Art Behind The Dots New York Times.
In 2023 herdacht de United States Postal Service zijn honderdste geboortejaar met een reeks postzegels, gepresenteerd in het Whitney Museum of American Art in New York. Vijf van zijn schilderijen verschenen op zogeheten Forever-zegels: Standing Explosion (Red), Modern Painting I, Still Life with Crystal Bowl, Still Life with Goldfish en Portrait of a Woman.
Literatuur Karen Bandlow: Roy Lichtenstein und Ostasien, Imhof, Petersberg, 2007, M.L. Corlett en R.E. Fine: The Prints of Roy Lichtenstein Hudson Hills Press, New York 2002 D. Cameron, et al.: Pop Art. Prestel, München 1992. Janis Hendrickson: Roy Lichtenstein. Die Ironie des Banalen Taschen, Keulen 1988, 1994
Afbeeldingen
Externe link Roy Lichtenstein Foundation
Categorie:Amerikaans beeldhouwer Categorie:Amerikaans graficus Categorie:Amerikaans kunstschilder Categorie:Popart