Robert Plunket Maclay (Armagh, 19 februari 1820 – Pointe Coupee Parish, 20 mei 1903) was een Amerikaans beroepsmilitair en plantage-eigenaar. Na een loopbaan in het United States Army nam hij bij het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog dienst in het Confederate States Army. Hij klom op tot de rang van majoor. Op 13 mei 1864 werd hij door generaal Edmund Kirby Smith benoemd tot brigadegeneraal. Deze benoeming werd nooit officieel goedgekeurd door president Jefferson Davis en de Zuidelijke senaat.
Vroege jaren Robert Plunket Maclay werd geboren op 19 februari 1820 in Armagh, Pennsylvania.Allardice, Bruce S. More Generals in Gray. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1995. (pbk.). pp. 148–149.Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. . p. 604. Hij was de zoon van Samuel Plunket Maclay en Elizabeth Johnston. Zijn grootvader en grootoom hadden in de federale senaat gezeteld. Zijn oom zetelde in het Huis van Afgevaardigden.
Maclay liep school aan de Lewiston Academy en werd in 1836 toegelaten tot de United States Military Academy in West Point. Hij studeerde af in 1840 als 32ste in een klas van 42 kadetten.Boatner, Mark Mayo, III. The Civil War Dictionary. New York: McKay, 1988. . First published 1959 by McKay. p. 500.Sifakis, Stewart. Who Was Who in the Civil War. New York: Facts On File, 1988. . p. 420. Hij werd ingedeeld bij de 8th United States Infantry Regiment als tweede luitenant. Begin de jaren 1840 nam hij deel aan de tweede Seminole oorlog.
Tijdens de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog maakte hij deel uit van de leger van generaal-majoor Zachary Taylor. Maclay raakte op 9 mei 1846 gewond tijdens de Slag bij Resaca de la Palma. Hij werd naar huis gestuurd om te herstellen van zijn verwondingen en werd tegelijkertijd ingezet om nieuwe soldaten te rekruteren. Maclay keerde terug naar zijn eenheid en nam deel aan de verdediging van Puebla in 1847.
Op 22 januari 1849 werd Maclay bevorderd tot kapitein. De volgende elf jaar bracht hij door in de grensforten van Texas en werd hij korte tijd aangesteld als bevelhebber van Fort Inge.
In 1853 trad hij in het huwelijk met Virginia Medor Nutt. Ze overleed drie jaar later in 1856 en erfde van haar uitgebreide plantages in Louisiana en Mississippi. Maclay nam op 31 december 1860 ontslag uit het leger om het beheer van de plantage in Louisiana op zich te nemen.
Amerikaanse Burgeroorlog Zoals velen had ook Maclay familie, vrienden en kennissen in de Noordelijke Staten. Hij was zelf geboren in Pennsylvania. Maar hij had zijn thuis gevonden in Louisiana. Hij nam op 16 december 1861 dienst als kapitein in de Pointe Coupee Militia Regiment in de militie van Louisiana. Op 1 maart 1862 werd hij benoemd tot majoor en inspecteur generaal in de 6th Louisiana Militia Brigade.
Op 31 oktober 1862 werd Maclay benoemd tot majoor in de artillerie van het Confederate States Army. Luitenant-generaal Theophilus H. Holmes, de nieuwe bevelhebber van het Trans-Mississippi Departement, deelde Maclay in bij de staf van generaal-majoor John George Walker. Maclay werd aangesteld als assistent adjudant generaal en inspecteur generaal. Later werd hij de stafchef van Walkers divisie. Deze divisie werd veelvuldig ingezet tijdens de Red Riverveldtocht in 1864.
Holmes werd op 9 februari 1863 vervangen door luitenant-generaal Edmund Kirby Smith.Eicher, 2001, p. 494. Op 13 mei 1864 bevorderde Smith Maclay tot brigadegeneraalAllardice, 1995, p. 149. en stelde hem aan als bevelhebber van de 1st brigade in Walkers divisie. Later zou Maclay het bevel krijgen over de oude divisie van Horace Randal. Deze benoeming werd echter nooit goedgekeurd door president Jefferson Davis en de Zuidelijke senaat.Warner, Ezra J. Generals in Gray: Lives of the Confederate Commanders. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1959. . p. 351.
De benoeming van Maclay deed bij zijn mede-officieren de wenkbrauwen fronzen. Smith gaf het bevel van een brigade aan een majoor terwijl er genoeg kolonels voorhanden waren om deze promotie en verantwoordelijkheid te krijgen. In januari 1865 kreeg Maclay een verlof toegekend van 60 dagen. Er zijn geen documenten voorhanden waaruit blijkt dat Maclay zich daarna opnieuw heeft aangemeld bij zijn divisie.
Latere jaren Na de oorlog keerde Maclay terug naar zijn plantages in Mississippi en Louisiana. Hij vestigde zich in New Roads, Louisiana.
Robert P. Maclay overleed op 20 mei 1903 in het huis van zijn dochter op de Levy Plantation in Pointe Coupee Parish. Hij werd begraven in Fordoche Lousiana.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten