Heimrad Prem (Roding, 27 mei 1934 – München, 19 februari 1978) was een Duits kunstschilder.
Van 1949 tot 1952 studeerde hij decoratieschilderkunst in Schwandorf en vervolgens studeerde hij schilderkunst bij Josef Oberberger en beeldhouwkunst bij Toni Stadler aan de Kunstacademie van München tot 1956. Tijdens het studeren van schilderkunst bij Ernst Schumacher aan de Hochschule der Künste in Berlijn, vormde hij Gruppe SPUR met Lothar Fischer, Helmut Sturm, en Hans-Peter Zimmer. Na het ontmoeten van Asger Jorn, sloot SPUR zich aan bij de Situationistische Internationale.
In 1960 won hij een beurs van de Kulturpreises im Bundesverband der Deutschen Industrie, Keulen. Van 1960 tot 1962 was hij mede-redacteur van het tijdschrift SPUR. In 1961 bezocht hij Örkelljunga in Zweden met Sturm, Zimmer en Dieter Kunzelmann en verbleef hij bij Jørgen Nash. In 1962 werd de SPUR-groep uit de Situationistische Internationale gezet, maar ze bleven samenwerken met Nash en anderen. In 1963 werkte hij aan de gezamenlijke werken van SPUR: Canale Grande Crescente voor de tentoonstelling Visione e Colore in het Palazzo Grassi in Venetië, de SPUR-Bau gezamenlijke bijdrage aan de tentoonstelling Nouveaux Espaces op de Biennale van Parijs, en de SPUR kamer in het landhuis van Willi Bleicher bij München.
Zijn eerste solotentoonstelling in de Galerie Van de Loo, München was in 1963. In 1964 werd zijn werk tentoongesteld in de schildersectie van documenta III in Kassel. Verschillende werken van Prem uit de nalatenschap van Otto van de Loo zijn te zien in de Kunsthalle Emden. Prem was lid van de Duitse Kunstenaarsvereniging.
In 1965 fuseerde de groep SPUR met Wir om de groep Geflecht ("Netwerk") te vormen. Na een kort verblijf in Zuid-Zweden organiseerde Prem de organisatie van "witte viering" nabij München en begon onder invloed van drugs te schilderen.
Na zijn eerste zelfmoordpoging in 1971 reisde hij in Italië, Turkije en Iran. In 1975 werd hij medeoprichter van de kunstenaarsgemeenschap Kollektiv Herzogstrasse. Hij werd docent aan de winteracademie in het Schloss Kißlegg. In 1976 had hij een speciale tentoonstelling in het Haus der Kunst, München. Het jaar daarop exposeerde hij in Kopenhagen.
Hierna bleef hij voornamelijk in Duitsland werk tentoonstellen.
Heimrad Prem overleed in 1978, door zelfmoord, op 43-jarige leeftijd.
Bibliografie Dieter Honisch: Kunst in der Bundesrepublik Deutschland 1945–1985, Berlijn 1985, Nina Zimmer: SPUR und andere Künstlergruppen. Gemeinschaftsarbeit in der Kunst um 1960 zwischen Moskau und New York, Berlijn 2002, Roberto Ohrt: Die Spur von der Kunst zur Situationistischen Internationale. In: Loers, Veit: Gruppe SPUR. 1958–1965, Regensburg 1986, Margarethe Jochimsen en Pia Dornacher: Heimrad Prem: Retrospektive und Werkverzeichnis, München 1995,
Film Peter Buchka: Aufbruch in die Vielfalt: Heimrad Prem und die Gruppe Spur. Bayerischer Rundfunk 1995. 28 minuten.
Categorie:Duits kunstschilder