Het Marathonmeer (Grieks: ) is een stuwmeer in Griekenland. Het meer is ontstaan na de bouw van de Marathondam op de kruising van de stromen Charadros en Varnavas, dicht bij de plaats Marathon. Het was de belangrijkste watervoorziening voor Athene vanaf 1931, toen het in gebruik werd genomen, tot 1959. In 1959 kwam er water beschikbaar uit het Ylikimeer en in 1981 uit het Mornosreservoir.
Het oppervlak van het meer ter hoogte van de overlaat van de dam bedraagt 2,45 km², de maximale diepte is 54 m. Het meer verzamelt water uit een stroomgebied van 118 km² met een gemiddelde afvoer van 14.400.000 m³ per jaar bij een gemiddelde neerslag van 580 mm per jaar. het gemiddelde instroomvolume is 12.000.000 m³ per jaar en de maximale reservoircapaciteit is 41.000.000 m³ (effectief volume 34.000.000 m³).
De dam heeft een maximale hoogte (van fundering tot kruin) van 54 m, een maximale breedte van 28 m aan de basis en 4,5 m aan de kruin. De lengte is 285 m. De kruin ligt 227 m boven zeeniveau, de voet 173 m boven zeeniveau en de overlaat 223 m boven zeeniveau. De overlaat heeft een capaciteit van 520 m³/s. De dam is gebouwd van beton en is een zwaartekrachtdam. Hij is uniek in de wereld omdat de buitenbekleding van wit pentelikonmarmer hetzelfde marmer is dat is gebruikt voor de bouw van het Parthenon en de andere gebouwen op de Akropolis. De dam is gebouwd door het Amerikaanse bedrijf ULEN (dat tot 1974 in het kader van een BOT-contract eigenaar was van het waterleidingbedrijf van Athene). De dam werd gebouwd om te voldoen aan de toegenomen vraag naar water als gevolg van de snelle bevolkingsgroei in de regio Athene na de enorme toestroom van vluchtelingen uit Klein-Azië tijdens en na het einde van de Grieks-Turkse oorlog (1919-1922). De bouw duurde van 1926 tot 1929.
Categorie:Meer in Griekenland Categorie:Geografie van Attica Categorie:Stuwmeer