thumb|Prinses Beatrix koopt een zilveren aapje van Barbara Harrisson (1971) thumb|Martavaan van Borneo. De pot was een gift aan Barbara Harrisson, die zij op haar beurt schonk aan het Princessehof. Barbara Harrisson, geboren Barbara Veronika Gertrud Maria Elisabeth Güttler (Reichenstein, 20 mei 1922 – Jelsum, 26 december 2015) was een Duits-Brits kunsthistoricus, die daarnaast een bijdrage leverde aan wetenschappelijk onderzoek op het gebied van primatologie, archeologie en antropologie. Ze was tien jaar lang directeur van het Nederlands Keramiekmuseum Princessehof.Kees Kuiken, "Güttler, Barbara Veronika Gertrud Maria Elisabeth (1922-2015)", Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland."Harrisson, Barbara", Encyclopedia of Anthropology.
Leven en werk Barbara Güttler werd geboren in een welgesteld gezin als dochter van Gerhart Güttler (1889–1966) en Clara Haselbach (1897–1972). Ze werd geboren in Reichenstein (Neder-Silezië), destijds onderdeel van de vrijstaat Pruisen, nu bekend als de stad Złoty Stok in Polen. In 1926 verhuisde het gezin naar Berlijn. Vader was eigenaar van een arsenicumfabriek en een goudmijn. Na de beurskrach van 1929 verkocht hij een deel van zijn kunstverzameling voor de bekostiging van de studie van de kinderen. Barbara Güttler studeerde kunstgeschiedenis in Berlijn, tot ze tijdens de Tweede Wereldoorlog werd opgeroepen voor militaire dienst. Ze kwam terecht bij de militaire inlichtingendienst in bezet Parijs en werkte later als telefoniste aan het Oostfront. Na de oorlog wist ze naar West-Duitsland te komen en werkte ze als secretaresse en tolk in Frankfurt am Main.
In 1951 trouwde Güttler met Eberhard Brünig (1926-2024)."Brünig, Eberhard", Universiteit Hamburg. Ze verhuisden in 1954 naar Borneo, nadat hij een aanstelling kreeg als assistent-bosbeheerder in de Britse kroonkolonie Sarawak. Ze leerde er Tom Harrisson (1911-1976) kennen, curator van het Sarawak Museum. Na haar scheiding van Brünig hertrouwde Güttler in 1956 met Harrisson en nam diens naam aan. Ze kreeg de leiding over opgravingen bij de grotten van Niah, waarbij onder meer prehistorische grotschilderingen en een ca. 40.000 jaar oude menselijke schedel werden ontdekt.Zie over de schedel het artikel Deep Skull op de Duitstalge Wikipedia.
Barbara Harrisson bestudeerde op Borneo ook het gedrag van orang-oetans in gevangenschap en in het wild en publiceerde daar in 1962 het boek Orang-utan over. Ze ving apen op die van stropers en smokkelaars in beslag waren genomen, met het doel ze later weer uit te zetten."Natuurbescherming in Indonesië, Oost en West, jrg 62 (1969). Een aantal van deze apen werd in 1964 door Artis aangekocht."Oran-Oetans in nood : Artis biedt helpende hand door aankoop van vijf exemplaren", Nieuwe Winterswijksche courant, 27 maart 1964.
Nadat Tom Harrisson in 1967 een aanstelling kreeg aan de Cornell-universiteit in Ithaca, verhuisde het echtpaar naar de Verenigde Staten. Barbara deed promotie-onderzoek naar steengoed potten op Borneo en had daarover onder meer contact met het museum Princessehof in Leeuwarden. Kort voor ze in 1969 promoveerde, verliet Tom Harrisson haar voor de Belgische beeldhouwster Madeleine Christine Forani. Na scheiding bleef Barbara de achternaam Harrisson voeren. Ze nam de lessen van haar man aan de Cornell-universiteit over.
Barbara Harrisson deed in opdracht van de International Union for Conservation of Nature and Natural Resources onderzoek naar dierenhandel in Europa.D.A.C. van den Hoorn, "Conclusie van Amerikaans antropologe: Nederland wereldcentrum van dierenhandel", De Telegraaf, 30 september 1971. In het kader daarvan deed ze in 1971 ook Nederland aan. Tijdens haar bezoek verkocht ze namens het Wereld Natuurfonds (WNF) een zilveren aapje aan prinses Beatrix. De actie van het WNF was gericht op het behoud van orang-oetans op Noord-Sumatra."Prinses Beatrix bij Wereld Natuur Fonds", De Telegraaf, 17 september 1971 In 1973 ontving Barbara Harrisson een eredoctoraat van de Tulane University voor haar onderzoek naar apen.
In de periode 1972-1974 volgde Harrisson alsnog een universitaire opleiding als kunsthistoricus. In 1984 promoveerde ze, haar proefschrift werd in 1986 uitgebracht onder de titel Pusaka, heirloom jars of Borneo. Ondertussen was ze vanaf 1975 hoogleraar aan de Universiteit van West-Australië, ze richtte er het Department for Southeast Asian Studies op.Eva Ströber, "In Memoriam : Barbara Harrisson (1922-2015)". Aziatische Kunst, vol. 46, 11 juli 2016, p. 57-58. Tijdens haar onderzoek was ze in aanraking gekomen met Jaap Romijn, directeur van het museum Princessehof. Toen zijn pensioen naderde, polste hij Harrisson of zij geïnteresseerd was in zijn functie. Zij solliciteerde en volgde hem in 1977 op.Sytse Singelsma, "Barbara Harrisson verruilde Borneo voor het Princessehof", Leeuwarder Courant, 30 januari 1987. Ze organiseerde er diverse tentoonstellingen in het Princessehof en publiceerde over Chinese exportkeramiek. In 1987 ging ze als directeur met pensioen,"Afscheid met pijn van Princessehof". Algemeen Dagblad, 29 juni 1987. dankzij een gift van de J. Paul Getty Foundation werkte zij daarna nog aan een wetenschappelijke catalogus van de Aziatische collectie van het keramiekmuseum."Gift Getty Trust aan museum Het Princessehof". Trouw, 24 april 1987. Harrisson bleef in Friesland wonen, ze schreef in haar laatste jaren haar memoires."Memoirs van Barbara Harrisson (1922-2015)", Keramiekstichting Smeele Van der Meulen.
Barbara Harrisson overleed op 93-jarige leeftijd.
Publicaties Orang-utan. Londen, 1962. "The prehistory of Sabah", Sabah Society Journal 4 (1969-1970). Swatow in het Princessehof, analysis of a museum collection of Chinese trade wares from Indonesia Leeuwarden, 1979. Keramiek uit Azië, een gids voor de Aziatische afdelingen. Leeuwarden: Museum het Princessehof, 1987. Pusaka, heirloom jars of Borneo. Oxford: Oxford University Press, 1986. Chinees porselein, hoe het gemaakt en verkocht werd. Een inleiding op 18e eeuwse gouaches. Leeuwarden: Museum het Princessehof, 1987. Later ceramics in South-East Asia, sixteenth to twentieth centuries. Oxford: Oxford University Press, 1995.
Categorie:Directeur van Nederlands museum Categorie:Brits kunsthistoricus Categorie:Duits kunsthistoricus