Etienne Desmet (Gent, 1943) is een Belgische beeldhouwer.
Biografie Etienne Desmet groeide op in Gent, zijn vader was matrijsmaker voor een gieterij. Voor hem maakte Desmet in 1971 het beeldhouwwerk “Monument voor mijn vader”, waarvan hij als pars pro toto enkel het onderbeen en knie afbeeldde.
Desmet volgde van 1958 tot 1966 beeldhouwen en grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent, waar hij les kreeg van Berten Coolens van wie hij de technische vaardigheid van het beeldhouwen leerde. Na zijn studies ging hij werken in de ateliers van Jan Burssens en Pierre Vlerick. Aanvankelijk maakte hij figuratief werk, vooral maatschappijkritische beelden in polyester in de tijdsgeest van de jongerenprotesten van de jaren '60, zoals een beeld van een naakte president en een liggende Afrikaanse man, dat in 2019 in de vaste collectie van het Mudel is opgenomen.
In 1967 ging hij met een internationaal gezelschap van beeldhouwers gedurende drie maanden marmer beeldhouwen in Carrara. Dit zou hij blijven doen in de loop van zijn verdere carrière.
Van 1968 tot 1973 studeerde Desmet aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen, met onder andere Marc Macken als docent. Hier ontwikkelde hij zijn eigen stijl. Hij ging samenwerken met de Antwerpse galerie De Zwarte Panter van Adriaan Raemdonck, die het expressieve in de kunst verdedigde. Tegelijkertijd maakte hij deel uit van de Antwerpse culturele scène. Daarnaast was hij ook in Gent actief in de kringen rond Trefpunt en raakte er bevriend met Frank Liefooghe en Pjeeroo Roobjee. Desmet won in 1969 de beeldhouwprijs van de provincie Oost-Vlaanderen.
Het beeld Genesis uit 1970, met een ei met vogelfoetus als inspiratiebron, was het startpunt van zijn eigen vormenstijl, die typerend zou zijn voor zijn verdere oeuvre. Met dit beeld won Desmet de prestigieuze tweejaarlijkse Rembrandt Bugatti-prijs uitgereikt door de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde Antwerpen. In 1973 kreeg hij zijn eerste solotentoonstelling in De Zwarte Panter, hij had er voordien al deelgenomen aan groepstentoonstellingen. Het was het begin van een lange samenwerking, met beelden in de vaste collectie in de tuin van de galerie. Deze tentoonstelling werd ingeleid door Jan Cox, de beeldhouwer voor wie Desmet later in 1982 zijn grafmonument op het Schoonselhof in Antwerpen zou beitelen.
Etienne Desmet groeide uit tot een van de meest vooraanstaande beeldhouwers van België, met honderden tentoonstellingen, deelnames aan kunstbeurzen en werk in de openbare ruimte. Naast tientallen solotentoonstellingen in verschieden galerieën, stelde hij onder andere tentoon in het Museum Dhondt-Daenens, de stichting Veranneman in Kruishoutem, het museum Gevaert-Minne in Sint-Martens-Latem, Mudel in Deinze en De Brakke Grond in Amsterdam. Hij gaf overzichtstentoonstellingen in 2013 in de Galerie Zebrastraat in Gent en in 2026 in De Zwarte Panter in Antwerpen.
Naast beeldhouwen is Desmet in mindere mate actief als tekenaar en als graficus. Een zeefdruk van hem is opgenomen in het boek "150 jaar Belgische prentkunst" van Eugène Rouir.
Stijl Etienne Desmet heeft een voorliefde voor marmer, brons en hout, maar maakt daarnaast ook beelden in, polyester, staal en arduin.
Desmet ontwikkelde begin jaren 1970 een eigen stijl bestaande uit pure vormen die streeft naar de essentie van wat hij wil weergeven, zonder ornamenten. Zijn beelden variëren van glooiende holle en bolle vormen, elegantie, ruwe en gepolijste delen, kubussen tot hoekig werk. Al zijn werken zijn geabstraheerd, soms herleid tot zuiver abstracte kunstvormen, maar doorgaans overheerst door een figuratief karakter, met vooral organische vormen zoals lichaamsdelen, bloemen en planten en natuurfenomenen zoals de bliksem.
De samenhang van schoonheid met energie en vitaliteit staat voor hem centraal. Veel van zijn werken worden gekenmerkt door een sensuele vormgeving, die soms in overdrachtelijke zin erotisch wordt genoemd door de spanning van naast elkaar staande of in elkaar verstrengelde elementen. Sommige van zijn beelden zoals reusachtige bloemenstengels of een Phoenix lijken te dansen. Reusachtige handen en vuisten zijn terugkomende elementen doorheen het oeuvre van Etienne Desmet.
Binnen zijn stijl zijn bepaalde periodes te onderscheiden. Desmet maakte aanvankelijke sierlijke organische vormen met opvallende bloemen en planten; later werd het werk hoekiger en voorzien van groeven; daarna ging hij over tot meer geometrische objecten met contrasten tussen ruwe en gepolijste delen; in de jaren '90 ging hij met staal werken, waaronder zijn bliksemschichten om daarna terug te keren naar marmer en brons met glooiende vormen.
Boeken Etienne Desmet, auteur: Freddy Devree, 1986 Etienne Desmet: "Energie en Gratie"; auteur Walter Ertvelt, 2000 Etienne De Smet - Sculpturen, auteur: Willem Elias, 2013
Werken in musea en in de publieke ruimte (selectie) Beelden Museum van Deinze en de Leiestreek Jeddah, Saudi-Arabië Belgische Ambassade bij de Europese Unie Collectie van de Nationale Bank Gemeente Helmond, Nederland Middelheimmuseum, Antwerpen Provinciaal Domein Puyenbroeck, Wachtebeke Galerie De Zwarte Panter (binnentuin), Antwerpen Rotonde, Bachte-Maria-Leerne Monument voor het XXste konvooi gedeporteerden naar Auschwitz, Boortmeerbeek Universiteit Antwerpen KMSKA, Antwerpen Gemeente Zwijndrecht (Kunst in de straat) Gemeente Nazareth-De Pinte V.U.B., Elsene
Grafmonumenten A. De Pesseroey, Deurle Jan Cox, Schoonselhof Antwerpen Claire Gillis, Campo Santo, Sint-Amandsberg Pierre Vlerick, Afsnee Mvr. Boels-Vermeulen, Wielsbeke
Galerij
Externe link Website van de kunstenaar
Categorie:Belgisch beeldhouwer Categorie:Hedendaagse kunst