James Howard Dunn (Manhattan, 2 november 1901 - Santa Monica, 1 september 1967) was een Amerikaanse acteur en vaudevilleartiest.
Biografie Dunn werd geboren op 2 november 1901 in Manhattan (New York) als zoon van Jessie Archer en Ralph Dunn, een lid van de New York Stock Exchange. Dunn groeide op in New Rochelle en ging daar naar school. Hij spijbelde vaak om rond te hangen in filmstudio's in de Bronx.
Aanvankelijk werkte hij in het bedrijf van zijn vader, maar hij had meer interesse in theater. Hij kreeg figurantenrollen in korte films die werden geproduceerd door Paramount Pictures in hun studio op Long Island, en speelde ook bij verschillende theatergezelschappen. Zijn carrière bereikte een hoogtepunt toen hij in 1929 de mannelijke hoofdrol speelde in de Broadway-musical Sweet Adeline. Dit trok de aandacht van filmstudiobazen en in 1931 tekende hij een contract bij Fox Film en vertrok naar Hollywood.
Zijn filmdebuut in Bad Girl (1931) maakte hem van de ene op de andere dag een ster en hij werd vervolgens gecast als hoofdrolspeler in een reeks succesvolle romantische drama's en komedies. In 1934 speelde hij samen met Shirley Temple in haar eerste drie films. In Stand Up and Cheer! en Baby Take a Bow was hij haar vader en in Bright Eyes een vrijgezel die haar wilde adopteren.
In 1935, op het hoogtepunt van zijn populariteit, verbrak hij zijn contract met de studio twee jaar voor het aflopen ervan en werd hij freelancer. Omdat musicals in de late jaren dertig in populariteit afnamen, speelde hij in een reeks B-films en worstelde hij met alcoholisme. In 1945, na vijf jaar niet voor een grote studio te hebben gewerkt, werd hij door regisseur Elia Kazan geselecteerd voor de rol van Johnny Nolan, de dromerige, alcoholistische vader in A Tree Grows in Brooklyn (1945), waarvoor hij de Oscar voor beste mannelijke bijrol won.
De Oscar gaf zijn filmcarrière echter geen boost, en hoewel hij nog steeds rollen kreeg in Broadway-producties, werd hij een karakteracteur op televisie. Hij had een vaste rol in de populaire sitcom It's a Great Life van 1954 tot 1956 en was gastacteur in tientallen afleveringen van populaire televisieseries van de jaren vijftig tot halverwege de jaren zestig, waaronder Bonanza, Rawhide, Route 66, Ben Casey en The Virginian. In 1960 werden zijn bijdragen aan film en televisie erkend met twee sterren op de Hollywood Walk of Fame.
Dunn was driemaal getrouwd. Zijn eerste huwelijk met Edna O'Lier eindigde in 1922 in een scheiding. Op eerste kerstdag 1937 vlogen Dunn en zijn verloofde, de 17-jarige actrice Frances Gifford, in zijn vliegtuig naar Yuma om daar in een presbyteriaanse kerk te trouwen en keerden daarna terug naar Hollywood. Het paar speelde later samen in Mercy Plane (1939) en Hold That Woman! (1940). Het huwelijk liep in 1942 stuk omdat Dunns carrière in verval raakte en hij worstelde met alcoholisme. Hun scheiding werd in 1943 definitief. In 1945 trouwde Dunn met zijn derde vrouw, zangeres Edna Rush, die hem overleefde. Dunn adopteerde Rush's zoontje Billy.
James Dunn overleed op 1 september 1967 in een ziekenhuis in Santa Monica op 65-jarige leeftijd aan complicaties na een maagoperatie. Zijn assen werden uitgestrooid op zee.
Filmografie (selectie) Bad Girl (1931) Over the Hill (1931) Hello, Sister! (1933) Sailor's Luck (1933) Stand Up and Cheer! (1934) Baby Take a Bow (1934) Bright Eyes (1934) We Have Our Moments (1937) Mercy Plane (1939) Hold That Woman! (1940) Government Girl (1943) A Tree Grows in Brooklyn (1945) It's a Great Life (televisieserie, 76 afleveringen, 1954-1956)
Externe links
Categorie:Amerikaans toneelacteur Categorie:Amerikaans filmacteur Categorie:Amerikaans televisieacteur