thumb|H.F. van den Haak (1981, Haarlem) Hendricus Ferdinand (Harry) van den Haak (Haarlem, 17 juni 1929Nieuwe Haarlemsche Courant 21 juni 1929, Burgerlijke stand - 7 mei 2019) was een Nederlands jurist. Van den Haak was bekend vanwege zijn helder taalgebruik.
Hij was zoon van Geertruida Anna Jakoba Hommes en brandstoffenhandelaar Hendricus Ferdinand van den Haak. Hij trouwde in 1957 met Hildegard Thérèse Taggenbrock; het paar kreeg drie dochters.
Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Na zijn studie begon hij in 1955 bij de Voogdijraad in Amsterdam. Daaropvolgend werd hij secretaris bij de openbare ministeries in Assen en Haarlem, rechter bij de Rechtbank Breda (1964) en rechtbankpresident bij de Rechtbank Alkmaar (1974) en Rechtbank Haarlem (1979) om uiteindelijk president bij het Gerechtshof Amsterdam (1990) te worden. Rond 1999 ging hij met pensioen.
Van den Haak was tegen elke bemoeienis van politieke instanties en personen met uitspraken van rechters. Dat werd nog eens benadrukt bij zijn afscheid, een symposium getiteld Schurende machten. Na dat afscheid werkte hij wel voor de Commissie Gelijke Behandeling en schoof regelmatig aan bij talkshows etc. waarbij juridische zaken verduidelijkt moesten worden.
Zijn vermoedelijk bekendste werk leverde hij ook na zijn pensioen af. Hij moest de juridische zaken verduidelijken rondom de beveiliging van politicus Pim Fortuyn in aanloop op diens moord. Na zes maanden was het rapport duidelijk; de beveiliging had beter gemoeten ook al tekende hij daarbij aan dat Fortuyn daar zelf geen voorstander van was (geweest). Anderen waren desalniettemin een andere mening toegedaan.
Vanaf 1995 was hij enkele jaren (vice)voorzitter van de Vrienden (Board of friends) van Stichting Van Gogh Museum.
Van den Haak overleed in 2019 op 89-jarige leeftijd. Hij was officier in de Orde van Oranje-Nassau en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Categorie:Nederlands jurist Categorie:Nederlands rechter Categorie:Raadsheer bij het Gerechtshof Amsterdam